انتشارات معیار علم «جایی که نغمه سرمی‌دهند چنگارها» [Where the crawdads sing] نوشته دلیا اونز[Owens, Delia] و ترجمه مهسا علا را منتشر کرد. این رمان از پرفروشترین‌ کتاب‌های سال‌های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ بوده است.

جایی که نغمه سرمی‌دهند چنگارها» [Where the crawdads sing] نوشته دلیا اونز[Owens, Delia]

به گزارش مهر، «جایی که نغمه سرمی‌دهند چنگارها» داستان جنایی و جذاب دختری است که اعضای خانواده‌اش او را در سنین خردسالی رها کرده‌اند تا تنهایی، در دل طبیعت بکر کارولینای شمالی، با پدر کج خلقش زندگی کند. اما در همان حال که مهارت‌های زندگی در تنهایی ابدی را دارد زمانی فرا می‌رسد که حسرت مورد نوازش قرار گرفتن و دوست داشته شدن را می‌خورد. وقتی دو مرد جوان از دهکده نزدیک محل زندگی‌اش جذب او می‌شوند، وی پذیرای دنیایی جدید و تکان دهنده می‌شود تا اینکه اتفاقی غیرقابل‌تصور رخ می‌دهد.

در این داستان بحث انگیز و هوشمندانه و به شدت سوزناک، نویسنده یادآور می‌شود که کودک درون آدمی تا همیشه به زندگی او شکل می‌بخشد و در همان حال او را در معرض اسرار زیبا و مسخ کننده‌ای قرار می‌دهد که طبیعت در خود نگه می‌دارد. سرنخ‌های مربوط به رمز و راز داستان نیز در این زیستگاه سرسبز و انبوه و زندگی طبیعی موجودات این دنیای وحش نهفته است.

«آنجا که نغمه سر می‌دهند چنگارها» (Where the Crawdads Sing) نخستین رمان دلیا ائنز است. دلیا ائنز در جورجیای جنوبی متولد شد و با اسب دوانی در جنگل‌های اطراف توماسویل رشد کرد. وی بیشتر عمر خود را در حیات‌وحش واقعی یا نزدیک به آن گذراند و از همان کودکی طبیعت را همراه راستین خود در نظر گرفت. خانم ائنز به مدت ۲۳ سال در بعضی از دورترین مناطق آفریقا زندگی کرد و پژوهش‌هایی علمی درباره شیوه زندگی جانوران و حشرات انجام داد.

این کتاب در ۴۴۴ صفحه در قطع رقعی با قیمت ۶۵,۰۰۰ تومان توسط انتشارات معیار علم به چاپ رسیده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...