خالق بتمن درگذشت

24 خرداد 1399

«دنیس اونیل» [Dennis O'Neil]، نویسنده تحسین‌شده کتاب‌های مصور که بیشتر با نویسندگی و ویراستاری کتاب معروف «بتمن» [Batman] شناخته شده، در سن ۸۱ سالگی درگذشت.

 بتمن دنیس اونیل [Dennis O'Neil  [Batman]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، «دنیس اونیل» که در ابتدا به عنوان یک رونامه‌نگار مشغول فعالیت بود اولین‌بار با پیشنهاد «استن لی» برای نوشتن در کمپانی مارول کامیکس قدم در  عرصه کتاب‌های مصور گذاشت و سپس با با کمپانی دی‌سی کامیکس نیز همکاری کرد.

او در سال‌های نخست فعالیت خود در کمپانی دی‌سی کامیکس در پروژه‌هایی چون «فانوس سبز» و «فلش سبز» همکاری کرد و پس از بازگشت به کمپانی مارول کامیکس به نویسندگی در کتاب‌های مصور «مرد عنکبوتی شگفت‌انگیز» و «مرد آهنین» پرداخت.

از مهم‌ترین فعالیت‌های او استخدام «جورج میلر» برای نویسندگی و تصویرگری کتاب مصور «دردویل» بود؛ مسیری که «جورج میلر» در ادامه آن آثار برجسته‌ای چون «بتمن: شوالیه تاریکی برمی‌خیزد» و «سین سیتی» و ... را نیز خلق کرد. 

«دنیس اونیل» بیشتر شهرت خود را به عنوان یکی از تاثیرگذارترین نویسندگان کتاب‌های مصور برای نگارش کتاب‌های «بتمن»، «کمیک‌های کارآگاهی» و «بتمن: افسانه‌های شوالیه تاریکی» به‌دست آورد و از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۰۰ نیز ویراستاری کتاب‌های مصور مربوط به شخصیت بتمن را برعهده داشت.

................ هر روز با کتاب ...............

بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...
با دلبستگی به دختری به‌ نام «اشرف فلاح» که فرزند بانی و مؤسس محله است، سرنوشتِ عشق و زندگی‌اش را به سرنوشت پرتلاطم «فلاح» و روزگار برزخی حال و آینده‌اش گره می‌زند... طالع هر دویشان در کنار هم نحس است... زمینی برای بازی خرده‌سیاست‌مدارها و خرده‌جاه‌طلب‌ها... سیاست جزئی از زندگی محله است... با آدم‌ها و مکانی روبه‌رو هستیم که زمان از آنها گذشته و حوادث تکه‌تکه‌شان کرده است. پوستشان را کنده و روحشان را خراش داده ...
مادرش برای جبران کمبود عشق در زندگی زناشویی‌اش تا چهارسالگی به او شیر می‌داده... پدر هدف زندگی‌اش را در این می‌بیند که ثروت و قدرت ناشی از آن را که بر مردم اعمال می‌کند، افزایش دهد... عمه با دختر و نوه‌اش زندگی بدوی و به‌کل رها از آداب و رسوم مدنی دارد... رابطه‌ای عاشقانه با نوه‌ی عمه آغاز می‌کند... مراسم نمادین تشرف... رؤیای کودکی‌اش مبنی بر قدرت پرواز به حقیقت می‌پیوندد ...
این خمودگی، انگار آغاز یک نوع اضمحلال اخلاقی شده... بزرگ‌ترین انحراف در ادبیات جنگ با کتاب «دا» آغاز شد... صاحبخانه جنگم و نه مستاجر جنگ... ضدجنگ در جایی اتفاق می‌افتد که مردم از جنگ پشیمان باشند. در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم، گروه 47 که تشکیل می‌شود، هانریش بل و عده‌ای دیگر عضو آن گروه بودند، ادبیات ضدجنگ را تبلیغ می‌کردند، پشیمان بودند، کشور آنها تبدیل به ویرانه شده بود... بعد از انقلاب، ادبیات و سینما از هم دور شدند ...