نشر بیدگل دو کتاب نمایشنامه بر مبنای آثاری از یوجین اونیل و جان وبستر را منتشر کرد.

به گزارش مهر، نشر بیدگل از مجموعه نمایشنامه‌های خود کتاب «پیش از ناشتایی و سه نمایشنامه‌دیگر» اثر یوجین اونیل را با ترجمه یدالله آقا عباسی روانه بازار کتاب کرد.

در این اثر در کنار نمایشنامه پیش از ناشتایی، نمایشنامه‌های پسرک خیالباف، زنی برای تمام عمر و موجی ترجمه و منتشر شده است.

در نمایشنامه‌های کوتاه یوجین اونیل پذر تفکری پاشیده شده است که تمام عمر و در تمامی آثارش دست از سر او برنداشت و آن از سویی کشیده شدن پرده پندار در پیش چشم آدم‌ها و از سوی دیگر دریده شدن این پرده و رویارویی آنها با حقیقت عریان است. چیزی که هستی آنها را به تباهی برده و در لحظه رویارویی از پا درشان می‌آورد. اغلب قهرمانان اونیل در این نمایشنامه‌ها گرفتار پندارهای باطل اند. آنها بر لبه هستی و در مواجهه با خورشید خقیقت یا بهت‌زده‌اند و یا زیربار سنگین حقیقت تحمل از دست داده به سوی نیستی می‌شتابند.

این کتاب در ۱۰۷ صفحه و با قیمت ۱۵ هزار تومان منتشر شده است.

نمایشنامه «بر اساس دوشس ملفی» نیز اثری است به کوشش نغمه ثمینی و محمد رضایی راد که بر اساس یکی از نمایشنامه‌های کلاسیک انگلستان تالیف شده است.

در بخشی از مقدمه این اثر آمده است: «دوشس ملفی» حتی در تاریخ ادبیات نمایشی اروپا نیز متن مهجوری است و نویسنده‌اش، جان وبستر، نیز به دلیل هم‌دوره بودن با شکسپیر، همچون سایر درام‌نویسان الیزابتی و جاکوبی در سایه او قرار گرفته است....متن دوشس ملفی می‌تواند خودش را با جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم منطبق کند. می‌تواند خاکش را بتکاند و از چند قرن پیش، درست از آغاز قرن هفده، خود را به زمان معاصر پرتاب کند و امروزی شود. شاید این خصیصه  کلی بسیاری از نمایشنامه‌های هم دوره جان وبستر باشد و از همه بیشتر نمایشنامه‌های شکسپیر...این نمایشنامه از اوایل قرن هفدهم بود که ما را صا زد. اول قرار بود تنها دستی به سر و روی دیالوگ‌ها کشیده شود تا به اصطلاح در دهان بازیگران بچرخند  صحنه‌ای وشند اما بازی با اولین دیالوگ بازی‌های دیگر را در پی خود آورد و کشیدن دستی به سر و روی دیالوگ‌ها به دراماتورژی، بازنویسی و بعد بازخوانی متن بدل شد؛ یعنی نگارش دوباره متن و تغییر زبان و ساختار و حتی بازی با شخصیت‌ها در عین حفظ طرح اصلی نمایشنامه و حفظ آن سه امکان تماتیک اصلی یعنی عشق و قدرت و انتقام.

این متن نمایشی نیز در 116 صفحه با قیمت 18 هزار تومان منتشر شده است.

هنر |
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...