نشر بیدگل دو کتاب نمایشنامه بر مبنای آثاری از یوجین اونیل و جان وبستر را منتشر کرد.

به گزارش مهر، نشر بیدگل از مجموعه نمایشنامه‌های خود کتاب «پیش از ناشتایی و سه نمایشنامه‌دیگر» اثر یوجین اونیل را با ترجمه یدالله آقا عباسی روانه بازار کتاب کرد.

در این اثر در کنار نمایشنامه پیش از ناشتایی، نمایشنامه‌های پسرک خیالباف، زنی برای تمام عمر و موجی ترجمه و منتشر شده است.

در نمایشنامه‌های کوتاه یوجین اونیل پذر تفکری پاشیده شده است که تمام عمر و در تمامی آثارش دست از سر او برنداشت و آن از سویی کشیده شدن پرده پندار در پیش چشم آدم‌ها و از سوی دیگر دریده شدن این پرده و رویارویی آنها با حقیقت عریان است. چیزی که هستی آنها را به تباهی برده و در لحظه رویارویی از پا درشان می‌آورد. اغلب قهرمانان اونیل در این نمایشنامه‌ها گرفتار پندارهای باطل اند. آنها بر لبه هستی و در مواجهه با خورشید خقیقت یا بهت‌زده‌اند و یا زیربار سنگین حقیقت تحمل از دست داده به سوی نیستی می‌شتابند.

این کتاب در ۱۰۷ صفحه و با قیمت ۱۵ هزار تومان منتشر شده است.

نمایشنامه «بر اساس دوشس ملفی» نیز اثری است به کوشش نغمه ثمینی و محمد رضایی راد که بر اساس یکی از نمایشنامه‌های کلاسیک انگلستان تالیف شده است.

در بخشی از مقدمه این اثر آمده است: «دوشس ملفی» حتی در تاریخ ادبیات نمایشی اروپا نیز متن مهجوری است و نویسنده‌اش، جان وبستر، نیز به دلیل هم‌دوره بودن با شکسپیر، همچون سایر درام‌نویسان الیزابتی و جاکوبی در سایه او قرار گرفته است....متن دوشس ملفی می‌تواند خودش را با جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم منطبق کند. می‌تواند خاکش را بتکاند و از چند قرن پیش، درست از آغاز قرن هفده، خود را به زمان معاصر پرتاب کند و امروزی شود. شاید این خصیصه  کلی بسیاری از نمایشنامه‌های هم دوره جان وبستر باشد و از همه بیشتر نمایشنامه‌های شکسپیر...این نمایشنامه از اوایل قرن هفدهم بود که ما را صا زد. اول قرار بود تنها دستی به سر و روی دیالوگ‌ها کشیده شود تا به اصطلاح در دهان بازیگران بچرخند  صحنه‌ای وشند اما بازی با اولین دیالوگ بازی‌های دیگر را در پی خود آورد و کشیدن دستی به سر و روی دیالوگ‌ها به دراماتورژی، بازنویسی و بعد بازخوانی متن بدل شد؛ یعنی نگارش دوباره متن و تغییر زبان و ساختار و حتی بازی با شخصیت‌ها در عین حفظ طرح اصلی نمایشنامه و حفظ آن سه امکان تماتیک اصلی یعنی عشق و قدرت و انتقام.

این متن نمایشی نیز در 116 صفحه با قیمت 18 هزار تومان منتشر شده است.

هنر |
فرهنگ ما همیشه در تار و پود عنکبوت سیاست گرفتار بوده است. به دلیل نبود نهاد‌های سیاسی و اجتماعی آزاد... وقتی می‌خواهند کتابی یا نویسنده‌ای را بکوبند و محو کنند از حربه «سکوت» و «ندیده» گرفتن استفاده می‌کنند... نمایش‌هایی که از دل کلیسا بیرون آمدند و راجع به مصلوب شدن (شهادت) عیسی مسیح هستند را «تعزیه‌های مسیحی» می‌خوانند... بنام تعزیه، دفتر و دستک دارند ولی چند جلد از این کتاب نخریدند... پهلوی «تکیه دولت» را خراب می‌کند بعد از انقلاب هم تالار «تئاتر شیر و خورشید» تبریز را ...
در نقش پدر دوقلوها ... فیلمنامه‌ی این اثر اقتباسی بومی شده از رمان اریش کستنر است... هنرنمایی مرحوم ناصر چشم آذر در مقام نویسنده‌ی ترانه‌های متن... دغدغه‌های ذهنی خانواده‌ها و روش حل مساله به سبک ایرانی؛ مخصوصا حضور پررنگ مادربزرگ بچه‌ها در داستان، از تفاوت‌های مثبت فیلمنامه با رمان مبدا است... استفاده‌ی به‌جا و جذاب کارگردان از ترانه‌های کودکانه در پرورش شخصیت آهنگساز ایرانی از دیگر نقاط قوت اقتباس پوراحمد است ...
حتی اندکی نظرمان را در مورد پسر ولنگار داستان که روابطی نامتعارف و از سر منفعت با زنان اطرافش دارد، تغییر نمی‌دهد... دورانی که دانشجویان در پی یافتن اتوپیا روانه شهرهای مختلف می‌شدند و «دانشجو بودن» را فضیلتی بزرگ می‌شمردند. دورانی که تخطی از ابرساختارهای فرهنگی مسلط بر روابط بین جنس مخالف تقبیح می‌شد و زیرپوست شهر نوعی دیگر از زیستن جاری بود... در مواجهه با این رمان با پدیده‌‌ی تمام‌‌عیار اجتماعی روبه‌رو هستیم ...
حتی ناسزاهایی که بر زبان او جاری می‌شود از کتاب‌هایی می‌آید که خواندن‌شان برای کودکی هفت‌ساله دشوار است... معلم سرخانه‌ی او، نویسنده‌ای است که از فعالیت‌های روشنفکری سرخورده شده و در کلام او می‌توان رگه‌هایی از تفکر یک اصلاح طلبِ ناامید از بهبود اوضاع را مشاهده کرد... توی کتاب‌ها هیچ‌چیزی درباره‌ی امروز نیست، فقط گذشته است و آینده. یکی از بزرگ‌ترین نواقص کتاب‌ها همین است. یکی باید کتابی اختراع کند که همان موقع خواندن، به آدم بگوید در همین لحظه چه اتفاقی دارد می‌افتد ...
داستان عصیان و سرکشی است. عصیان انسانی که مقهور یک سیستم سرکوبگر شده و این سیستم، هیولاوار، همه‌چیز او را بلعیده. انسانیتش را، معیارها، علایق، اهداف و حتی خاطرات او را مصادره کرده و حالا از او چیزی نمانده جز یک تفاله ترس‌خورده... مک‌مورفیِ رند، شوخ و قمارباز یک‌تنه ایستاده است و قصدش تغییر سیستم سرکوبگر است... برای کفری‌کردن آدم‌های رذلی که می‌خواهند همه‌چیز را از آنچه هست، برایت سخت‌تر کنند، راهی بهتر از این نیست که وانمود کنی از هیچ‌چیز دلخور نیستی ...