نشر مروارید کتاب «سلام به هفتاد سالگی‌ام: مجموعه داستان‌های عاشقانه‌» [yetmis yasim merhaba] نوشته عزیز نسین [Aziz Nesin] را با ترجمه صابر حسینی منتشر کرد.

سلام به هفتاد سالگی‌ام: مجموعه داستان‌های عاشقانه‌» [yetmis yasim merhaba] نوشته عزیز نسین [Aziz Nesin]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «سلام به هفتاد سالگی‌ام: مجموعه داستان‌های عاشقانه‌» در ۱۵۶ صفحه و بهای ۹۵ هزار تومان راهی بازار نشر شده است.

عزیز نسین که به سال ۱۹۹۵ درگذشت، از نویسندگان نامدار ترکیه و از جمله مشهورترین طنزپردازان تاریخ ادبیات این کشور است. عمده آثار طنز او در ایران منتشر شده‌اند و مخاطبان ایرانی به خوبی با این وجه از زندگی ادبی او آشنا هستند.

اما کتاب «سلام به هفتاد سالگی‌ام» بر خلاف آثار طنز این نویسنده، مشتمل بر یازده داستان عاشقانه است و در همه آنها شخصیت اصلی داستان، پیرمرد یا فرد میانسالی است که در دوران کهن‌سالی عاشق شده است. نویسنده در این داستان سعی کرده نگاه مردم به مقوله عشق در نیمه دوم زندگی انسان‌ها، تناقض موجود میان سن انسان‌ها و احساسات عاطفی نابه‌هنگام آنان را به تصویر بکشد. این مجموعه داستان خواندنی وجه دیگری از زندگی ادبی عزیز نسین را برای مخاطبان ایرانی عیان می‌کند.

[ این مجموعه پیش از این با عنوان «عقل‌های هفتاد ساله» و توسط غلامحسین فرنود ترجمه شده بود.]

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...