جایزه معتبر گنکور فرانسه برندگان خود را در چهار بخش بیوگرافی، رمان‌اولی، داستان کوتاه و شعر معرفی کرد.

جایزه گنکور2021 در 4 بخش اهدا شد

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، آکادمی گنکور اسامی برندگان نهایی خود در فصل بهار را در 4 بخش مجزای بیوگرافی، رمان‌اولی، داستان کوتاه و شعر به طور همزمان معرفی کرد.

در بخش رمان‌اولی رمان «دجله برایت بگرید» نوشته امیلین الفاتو [Emilienne Malfatto] از انتشارات الیزاد برنده جایزه گنکور شد. رمان‌های «ثروتمند همچون یک شاهزاده» نوشته ابگیل آسور،«زیتا» نوشته الیویه هرسند و «شیطان تپه گرگ‌ها» نوشته دیمیتری روشون-بوری از دیگر نامزدهای نهایی جایزه گنکور در بخش رمان‌اولی بودند.

در بخش گنکور بیوگرافی، پالین درفیوس [Pauline Dreyfus] نویسنده فرانسوی برای کتاب بیوگرافی «پل موراند» [Paul Morand] که از سوی نشر گالیمار منتشر شده بود برنده شد. گفتنی است که اثر برگزیده جزو نامزدهای نهایی برای دریافت این جایزه قرار نداشت. «سزار و تو» نوشته ماریان آلفانت، «هلمت و ژون، پرتره‌های متقاطع» نوشته خوزه الوارز، «لوئی ژوه» نوشته الیویه مونی و «ادمون روستان، رنگ‌های متنوع» نوشته توماس سرتیلانژ از انتشارات آتلانتیکا، آثاری بودند که در مرحله نهایی برای دریافت این جایزه معرفی شده بودند.

در بخش گنکور شعر نیز ژاک روبو [Jacques Roubaud] شاعر و ریاضیدان فرانسوی برای مجموعه آثار خود که بالغ بر 50 کتاب است موفق شد برنده جایزه گنکور شعر در سال 2021 شود. او پیش از این در سال 1990 نیز جایزه بزرگ ملی شعر را دریافت کرده بود.

در بخش داستان کوتاه نیز سه‌گانه «و جنگ تمام شد» نوشته شموئیل تی. می‌یر [Shmuel T. Meyer] که در ماه مارس سال جاری از سوی انتشارات متروپولیس منتشر شده بود به عنوان برنده این بخش از جایزه گنکور معرفی شد. «توفان‌ها» نوشته سیلون پرودوم از انتشارات گالیمار، «روزهای آخر» نوشته سیریل روژه لاکان از انتشارات گراسه و «تنها در محاصره سگ‌هایی که گاز می‌گیرند» نوشته دیوید توماس از انتشارات الیویه دیگر آثاری هستند که برای دریافت جایزه گنکور در بخش داستان کوتاه وارد رقابت در مرحله نهایی شده بودند.

جایزه گنکور مهم‌ترین جایزه‌ ادبی در فرانسه است که در پی وصیت ادمون دو گنکور در سال ۱۸۹۶ بنیان گذاشته ‌شد.

آکادمی گنکور علاوه بر جایزه اصلی خود که هر سال در ماه نوامبر اهدا می‌شود و مهم‌ترین و معتبرترین جایزه ادبی فرانسه به‌شمار می‌آید، جوایز جانبی دیگری نیز دارد که شامل جایزه گنکور برای اولین رمان، جایزه گنکور دبیرستانی‌ها، جایزه گنکور داستان کوتاه، جایزه گنکور شعر، جایزه گنکور زندگی‌نامه‌نویسی و جوایز گنکور به انتخاب برخی کشورها می‌شود.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...