کتاب «امام حسین (ع)» نوشته محمد جواد گودینی توسط انتشارات نظری منتشر شد.

امام حسین (ع) محمد جواد گودینی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، انتشارات نظری کتاب «امام حسین (ع)» نوشته محمد جواد گودینی را با شمارگان ۳۰۰ نسخه و ۱۴۲ صفحه منتشر کرد. نویسنده که بیش از ۳۰ اثر در موضوعات ادبی، تاریخ اسلام، سیره اهل بیت (ع) و قرآن پژوهی تالیف کرده، در این نوشتار می‌کوشد فرازهایی از زندگانی سرور آزادگان و حق طلبان و ظلم ستیزان حضرت حسین بن علی (ع) را با بهره گیری از منابع تاریخی- روایی معتبر شیعه و اهل سنت به تصویر کشد.

کتاب از سه فصل تشکیل شده است. فصل نخست آن به شرح حال امام سوم شیعیان و سبط دوم حضرت اباعبدالله الحسین (ص) اختصاص یافته و در ادامه، به فرزندان امام (ع) اشاره مختصری می‌شود.

فصل دوم این کتاب تاریخی- روایی به بررسی گوشه‌ای از فضیلت‌های امام حسین (ع) پرداخته و به برخی صفات اخلاقی امام (ع) همچون شجاعت و جنگ آوری، رادمردی و بزرگواری، بخشش و جود، دانش و حکمت، فروتنی و زهد، عبادت و بندگی و … اشارت می‌رود.

نویسنده در فصل سوم و پایانی این اثر می‌کوشد حادثه تمدن ساز عاشورا و قیام پربرکت سالار شهیدان (ع) را مورد واکاوی و تحلیل تاریخی قرار دهد. او در پایان نیز به فضیلت زیارت امام (ع) و بخشی از آثار و برکات مادی، تربیتی و معنوی این زیارت عظمی اشاره کرده و روایاتی در این خصوص را می‌آورد و شرح می‌کند.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...