کتاب «ابتکار در کارزار» نوشته علی‌اصغر مرتضایی‌راد توسط انتشارات راه یار منتشر شد.

ابتکار در کارزار» نوشته علی‌اصغر مرتضایی‌راد

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «ابتکار در کارزار» همزمان با سالروز فرمان تاریخی امام خمینی(ره) برای تأسیس جهاد سازندگی، توسط انتشارات راه یار روانه بازار نشر شد.

نام ابتکار و خلاقیت در جبهه و جنگ که می‌آید ناخودآگاه ذهن‌ها درگیر ابتکارات بزرگ در حوزه‌هایی چون موشکی، نظامی، مهندسی رزمی، پل‌سازی و غیره می‌شود این نوع نگاه چندان هم بی‌راه نیست چرا که قطعاً ابتکارات بزرگ زاییده اراده مردان بزرگی است که عظمت وجودیشان باعث شده تا خداوند آنها را به عنوان الگو در معرض دید ما قرار دهد. اما این که ما ابتکار و خلاقیت را صرفاً محدود به کارهای بزرگ بکنیم یعنی باز مبتلا به بلای سانسور شده‌ایم و عملاً زیست انسانی جبهه را که شامل فرد به فرد و جمهور انسان‌های حاضر در جبهه می‌شود از یاد برده‌ایم.

به عبارت ساده‌تر این ابتکار ناشی از کار یا همان برکتِ ناشی از حرکت، صرفاً منحصر به انسان‌های بزرگی چون حسن تهرانی مقدم و ساخت موشک نیست بلکه به آن رزمنده‌ای که برای نجات رزمندگان از شر حشرات نیز دست به ساخت کرم سنگر می‌کند، یا آن پیرزنی که برای سالم رساندن آبلیمو به جبهه، با خمیر ترشیده، روی شیشه‌های آبلیمو را می‌پوشاند نیز می‌شود. او نیز در حد وسع خود برای کمک به جبهه حق حرکت کرده و خدا نیز به حرکت او برکت ابتکار را داده است.

انسان کویرنشین به خاطر زندگی در شرایط سخت به صورت ناخودآگاه دارای وجه اشتراک بسیار مهمی با انسان جبهه است. او نیز مانند انسان جبهه بند نافش با عسر بریده شده و می‌داند که باید برای نجات از تنگنای خاکی، کویر، دست و نگاهش به پهنه بیکران آسمان باشد. او هم مانند انسان جبهه استمدادش صوفیانه نیست بلکه برکت را در حرکت می‌جوید؛ برای همین صرفاً به قنوت به سمت آسمان قناعت نمی‌کند، بلکه زمین را می‌شکافد و کیلومترها زیر زمین قنات حفر می‌کند تا تشنگان کویر را سیراب کند و البته چون برای رسیدن به همین قطرات آب سختی کشیده، اهل قناعت است. این است فلسفه نامیدن یزد به شهر قنات و قنوت و قناعت.

حال وقتی این انسان را از کویر برداری و در جبهه بگذاری خواهی دید که دیگر لازم نیست او را به شرایط وفق دهی و فرمول حرکت و برکت را به او بیاموزی انگار او به صورت مادرزادی انسان جبهه بوده و فقط در جغرافیایی دیگر زیست می‌کرده است؛ او به صورت خودآموز و خودکار حرکت (کار) می‌کند و برکت (ابتکار) می‌بیند؛ این همان ریشه شهرت یزدی‌ها در جبهه به خلاقیت و ابتکار است. مسئله‌ای که رهبر انقلاب در کنگره چهارهزار شهید استان یزد به روی آن دست گذاشت و تأکید فراوان کرد.

کتاب «ابتکار در کارزار» روایتگر ابتکارات و خلاقیت‌های ساکنان کویر یزد در دفاع مقدس است ابتکاراتی که از سرچشمه وجودی انسان کویرنشین جوشیده و در جغرافیای جبهه سرریز شده است. ابتکاراتی که هرچند ساده و در ظاهر کوچک به نظر می‌رسند، اما برکاتی هستند که از حرکت انسان کویر شکل گرفته‌اند و مجموع آنها برشی از زیست انسان جبهه را تشکیل داده‌اند.

در بخشی از این کتاب می‌خوانیم:

«بعد از توسل رفتم بالای دکل دیده‌بانی؛ به نیرویی که آنجا مستقر بود گفتم لحظه‌به‌لحظه گرای سنگرهای دشمن را پشت بیسیم اعلام کن. بلافاصله آمدم پایین و رفتم سراغ نیروها و گفتم می‌خواهم با فرغونک صَدّام را بفرستم روی هوا! همه تعجب کردند فرغونک، سلاحی بود که حسین لطفیانی، فرمانده گردان الحدید آن را ابداع کرده بود؛ مینی کاتیوشا را روی یک فرغون دست‌ساز سوار کرده و یک باتری پیکان هم به آن وصل کرده بود. با هر هدف‌گیری برق از باتری جریان پیدا می‌کرد و با ایجاد جرقه و اشتعال لازم، گلوله را به صورت مستقیم به سمت دشمن پرتاب می‌کرد. مزیت اصلی این سلاح ابداعی این بود که با امکانات اولیه مینی‌کاتیوشا به سلاحی مستقیم‌زن و با قابلیت جابه‌جایی آسان تبدیل شده بود.

برای مقابله با ارتش کلاسیک عراق، آن هم با دست خالی چاره‌ای نداشتیم جز این که پایمان را از استانداردهای مرسوم جنگ فراتر بگذاریم و به ابتکارات نیروهایمان ایمان داشته باشیم.»

این کتاب با ۱۶۰ صفحه، شمارگان هزار نسخه و قیمت ۸۰ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...