خاطرات سیدمحمدجواد پیشوایی، نماینده امام خمینی (ره) در میان مردم شریف بندر انزلی با عنوان «مرید روح الله» روانه بازار کتاب شد.

خاطرات سیدمحمدجواد پیشوایی مرید روح الله

به گزارش کتاب نیوز به نقل از تسنیم، شنیدن و مطالعه تاریخ سازان، چنان شیرینی و لذتی دارد که در انواع دیگر تاریخ نگاری‌ها کمتر می‌توان آن را تجربه کرد.

در بخشی از مقدمه کتاب آمده است: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی با اعتقاد به پایه گذاری تاریخ نویسی انقلاب اسلامی بر دیده‌ها و شنیده‌های واقعی حاضران و ناظرانی که بار عظیم انقلاب را بر دوش کشیده‌اند و دشواری‌ها و ناملایمات جانفرسایی را در راه پیروزی آن بر جان خریدند، ضبط و ثبت خاطرات این تاریخ سازان را در شمار برنامه‌های اصلی خود گنجانده و بر آن است تا پس از تنظیم و تدوین آن‌ها، با رعایت اصول علمی و امانتداری و بدون هیچ گونه داوری، خیل عظیم مخاطبان در زمان حال و آینده را از جزئیات این بخش از تاریخ ایران بهره‌مند گرداند.

آن چه پیش رو دارید، گوشه‌ای از خاطرات جذاب و خواندنی حجت الاسلام سیدمحمدجواد پیشوایی است که افتخار نمایندگی حضرت امام خمینی(س) را در میان مردم شریف بندر انزلی داشته است.

وی در خلال خاطرات خویش، از ارتباط صمیمانه پدر خود با حضرت امام (ره) و همچنین آیت الله سید مصطفی خمینی(ره) گفته و از دیدار با آیت الله العظمی بروجردی، چگونگی آشنایی و ورود به جریان مبارزات و نهضت، وضعیت اجتماعی و فرهنگی بندر انزلی پیش و پس از انقلاب اسلامی، دریافت اولین حکم نمایندگی از بنیانگذار جمهوری اسلامی پس از پیروزی انقلاب و شرکت در دفاع مقدس سخن به میان آورده و در این بین ناگفته‌هایی بر زبان رانده که خواننده در جایی دیگر ندیده و نشنیده است.

کتاب «مرید روح الله» را مؤسسه چاپ و نشر عروج ( وابسته به مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) در 256 صفحه منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...
آیا می‌توان در زبان یک متن خاص، راز هستی چندلایه و روزمره‌ انسان عام را پیدا کرد؟... هنری که انسان عام و مردم عوام را در خود لحاظ کرده باشد، به‌لحاظ اخلاقی و زیباشناسانه برتر و والاتر از هنری است که به عوام نپرداخته... کتاب خود را با نقدی تند از ویرجینیا وولف به پایان می‌برد، لوکاچ نیز در جیمز جویس و رابرت موزیل چیزی به‌جز انحطاط نمی‌دید... شکسپیر امر فرازین و فرودین را با ظرافتی مساوی درهم تنید، اما مردم عادی در آثار او جایگاهی چندان جدی ندارند ...
با دلبستگی به دختری به‌ نام «اشرف فلاح» که فرزند بانی و مؤسس محله است، سرنوشتِ عشق و زندگی‌اش را به سرنوشت پرتلاطم «فلاح» و روزگار برزخی حال و آینده‌اش گره می‌زند... طالع هر دویشان در کنار هم نحس است... زمینی برای بازی خرده‌سیاست‌مدارها و خرده‌جاه‌طلب‌ها... سیاست جزئی از زندگی محله است... با آدم‌ها و مکانی روبه‌رو هستیم که زمان از آنها گذشته و حوادث تکه‌تکه‌شان کرده است. پوستشان را کنده و روحشان را خراش داده ...
مادرش برای جبران کمبود عشق در زندگی زناشویی‌اش تا چهارسالگی به او شیر می‌داده... پدر هدف زندگی‌اش را در این می‌بیند که ثروت و قدرت ناشی از آن را که بر مردم اعمال می‌کند، افزایش دهد... عمه با دختر و نوه‌اش زندگی بدوی و به‌کل رها از آداب و رسوم مدنی دارد... رابطه‌ای عاشقانه با نوه‌ی عمه آغاز می‌کند... مراسم نمادین تشرف... رؤیای کودکی‌اش مبنی بر قدرت پرواز به حقیقت می‌پیوندد ...
این خمودگی، انگار آغاز یک نوع اضمحلال اخلاقی شده... بزرگ‌ترین انحراف در ادبیات جنگ با کتاب «دا» آغاز شد... صاحبخانه جنگم و نه مستاجر جنگ... ضدجنگ در جایی اتفاق می‌افتد که مردم از جنگ پشیمان باشند. در آلمان بعد از جنگ جهانی دوم، گروه 47 که تشکیل می‌شود، هانریش بل و عده‌ای دیگر عضو آن گروه بودند، ادبیات ضدجنگ را تبلیغ می‌کردند، پشیمان بودند، کشور آنها تبدیل به ویرانه شده بود... بعد از انقلاب، ادبیات و سینما از هم دور شدند ...