در حالی که ترکیه انتخاب پیتر هاندکه را به عنوان برنده جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۹ سرزنش کرد، کوزوو اعلام کرد مراسم اهدای جایزه را بایکوت می‌کند.

به گزارش مهر به نقل از الجزیره، وزیر دفاع ترکیه اهدای جایزه نوبل ادبیات به نویسنده حامی نسل کشی در بوسنی را سرزنش کرد.

ترکیه دیروز شنبه به طور جدی انتخاب پیتر هاندکه به عنوان برنده نوبل ادبی ۲۰۱۹ را محکوم کرد.

وزیر دفاع ملی ترکیه دیروز در توییتر نوشت: ما از اعطای جایزه نوبل ادبی ۲۰۱۹ به پیتر هاندکه که انکار کننده نسل کشی در بوسنی و حامی سرسخت میلوشویچ عامل قتل عام برادران بوسنیایی ما بوده است به شدت مخالف هستیم.

ابراهیم کالین خواستار بازگرداندن این اشتباه تاریخی شد و تاکید کرد این انتخاب به شدت به وجدان هر کسی آسیب می‌زند و بار دیگر جایزه نوبل را به زیر نقد و مناقشه می کشد.

وی هشدار دارد که این جایزه به معنی تشویق نسل‌کشی‌های جدید خواهد بود و پرسید: چگونه می‌توانید به چنین کسی که فقدان آگاهی اخلاقی و احساس شرم است، جایزه بدهید؟

پس از انتخاب پیتر هاندکه نمایشنامه‌نویس، رمان‌نویس و شاعر اتریشی به عنوان برنده نوبل ادبی ۲۰۱۹ در ماه اکتبر، این بستگان قربانیان جنگ بوسنی بودند که بلافاصله این تصمیم کمیته نوبل را محکوم کردند.

هاندکه که به عنوان یکی از حامیان و تحسین کنندگان بزرگ میلوشویچ شناخته می‌شود در طول جنگ بوسنی نوشته بود: اگر حامی صرب‌ها هستید، ایستادگی کنید.

وی همواره از این عقیده دفاع کرده که مسلمانان بوسنیایی خودشان را کشته‌اند و صرب‌ها مرتکب قتل عام در سربرنیستا نشده‌اند.

در همین حال دولت کوزوو اعلام کرد مراسم اهدای جایزه نوبل به هاندکه را تحریم می‌کند.

بهجت پاکولی وزیر امور خارجه کوزوو دیروز شنبه اعلام کرد کشور او هیچ فرستاده‌ای برای حضور در مراسم اهدای جایزه ادبی نوبل در مراسمی که سه شنبه در استکهلم برگزار می‌شود، نخواهد داشت.

وی از هاندکه به عنوان دوست و حامی سیاست‌های میلوشویچ یاد کرد و قوم‌کشی یک قوم آلبانیایی کوزوو توسط میلوشویج در سال ۱۹۹۹ که در نهایت موجب بمباران ناتو علیه صربستان شد، را یادآوری کرد.

دولت ترکیه و کوزوو پس از کنفرانس مطبوعاتی هاندکه که روز جمعه انجام شد و وی حاضر نشد به سوال‌هایی که مبنی بر حمایت وی از صرب‌ها بود پاسخ دهند، این موضع را اتخاذ کردند.  

پزشک اقامتگاه کنار چشمه‌های آب معدنی است که جدیداً افتتاح شده است و برادرش، شهردار آن منطقه... ناگهان کشف می‌کند که آب‌ها، به دلیل زه‌کشی نامناسب، آلوده است... ماجرا را اگرچه بر ضد منافعش برملا می‌کند... با زنش جر و بحث دارد، ولی هنگامی که سیاست‌بازان و روزنامه و مالکان و در پی آنها، جمعیت بر ضد او متحد می‌شوند، زنش جانب مدعای او را می‌گیرد... برای باج‌خواهی از او سرانجام او را متقاعد می‌کند که دشمنان احاطه‌اش کرده‌ بودند! ...
درباره کانون نویسندگان... قرار می‌شود نامه‌ای تنظیم شود علیه سانسور... اما موفق نمی‌شوند امضاهای لازم را جمع کنند... اعضایش به‌لحاظ سرمایه فرهنگی سطح خیلی بالایی داشتند... مجبوری مدام درون خودت را تسویه کنی. مدام انشعاب داشته باشی. عده‌ای هستند که مدام از جلسات قهر می‌کنند... بعد از مرگ جلال دچار تشتت می‌شوند... در عین داشتن این آزادی اجتماعی، تناقض‌ها بیرون می‌زند. این اشکالی ندارد؛ اشکال در عدم توانایی و بلوغ برای حل آن است. ...
ما نگاهی آرمان‌گرایانه به سیاست داریم و فکر می‌کنیم سیاست باید عاری از قدرت‌طلبی و دروغ باشد، درحالی‌که واقعیت سیاست و ریشه و اصل و جوهره سیاست، رقابت برای کسب قدرت است و کسب قدرت می‌تواند خشونت‌بار باشد...جامعه مدرن برای اینکه اجازه ندهد اخلاق کاملا از بین برود نهاد‌های مدنی مانند نهاد‌های نظارتی و سوت‌زنی و رسانه درست کرده است تا سیاستمداران احتیاط کنند... باید از تجارب دیگران یاد بگیریم که آنها چطور مساله خود را حل کرده‌اند... ما ملتی استثنایی نیستیم ...
درس‌های وی در فاصله‌ی سال‌های 1821 تا 1831... دین، به عنوان صعود به سوی حقیقت، قلمروی است که در آن روح خود را از امور حسی و متناهی رها می‌سازد... نخستین مرحله‌ی مفهوم دین، اندیشه در کلیت صوری آن است... فرد احساس می‌کند که بهره‌ای از مطلق را در خود دارد... آیین مذهبی همان فرایند ابدی است که در آن فرد با ذات خود وحدت پیدا می‌کند... مسیحیت دینی کامل و مطلق و آگاهی از روح است، آگاهی از خداست ...
با محرومانتان به بخشش، با افراد مطیع به نیکی و با کسانی که نسبت به ما شک و یا نافرمانی نمایند با شدت عمل رفتار کنم... لذا با افراد فرمانبر مانند پدری بخشنده هستم و تازیانه و شمشیر من علیه کسی‌ست که دستورم را ترک و با سخنم مخالفت نماید... هرکس که در قبیله‌اش از نافرمایان امیرالمومنین یزید پیدا شود و او را معرفی نکند؛ مقابل در خانه‌اش به دار آویخته، از ذمه ما خارج و مال و جانش حلال می‌شود ...