کتابی درباره مائویسم به عنوان یک قدرت هنوز زنده در تاریخ معاصر، برنده جایزه ۷۵ هزار دلاری کاندیل شد.

به گزارش مهر به نقل از وبسایت جایزه کاندیل، جولی لاول متخصص ادبیات چین و مترجم آثار ادبیات این کشور به خاطر کتاب «مائوئیسم: یک تاریخچه جهانی» موفق به کسب جایزه تاریخ کاندیل سال ۲۰۱۹ شده است.

در زمانی که تنش‌ها بین چین و غرب در حال افزایش است، اثر تاریخی لاول مائوئیسم را به عنوان نیرویی بررسی می‌کند که در سراسر دنیا نقشی ایفا کرد و حتی امروز هم هنوز به شکل دادن رویه‌های سیاسی در چین کمک می‌کند.

این تاریخدان بریتانیایی که استاد چین مدرن در کالج برک‌بک واقع در دانشگاه لندن هم هست،  در مراسمی که در موزه هنرهای زیبای مونترال برگزار شد جایزه ۷۵ هزار دلاری کاندیل را دریافت کرد که توسط دانشگاه مک‌گیل اهدا می‌شود. الن تیلور رییس هیات داوران که تا به حال دو بار برنده جایزه پولیتزر هم شده گفت «رقابت دریافت جایزه بسیار نزدیک بود.»

نفرات دوم و سوم مری فولبروک استاد تاریخ آلمان در دانشگاه کالج لندن با کتاب «میراث آزار نازی‌ها و جستجوی عدالت» و جیل لپور استاد دانشگاه هاروارد و نویسنده مجله نیویورکر با کتاب «این حقیقت‌ها: تاریخچه‌ای از ایالات متحده» بودند. هر یک از آن‌ها جایزه شناخت برتری و ۱۰ هزار دلار جایزه دریافت کردند.

الن تیلور رییس هیات داوران درباره برنده گفت: «کتاب او بسیار روشنی‌بخش است. جولیا لاول اکتشاف عمیقی در ریشه‌های مائوئیسم در چین انجام ‌داده و بعد نشان می‌دهد که چطور نحوه تفکر مائوئیسم روی جوامع مختلف از پرو گرفته تا اندونزی، اروپا و ایالات متحده اثر گذاشته است. کتاب او با بینش‌هایی دقیق و شفاف درباره یک ایدئولوژی و اثر ماندگار آن بر دنیای امروز، به رسیده به درکی جدید کمک می‌کند. جولیا لاول اثری فوق‌العاده از تاریخ نوشته است.»

شارلوت گری یکی از اعضای هیات داوران هم اضافه کرد: «جولیا لاول از مجموعه‌ای خارق‌العاده از منابع برای نخستین مطالعه پانورامایی درباره این جنبش سیاسی قدرتمند و بخش‌بخش استفاده کرده است. چیزی که باعث می‌شود این اثر یک برنده سزاوار جایزه تاریخ کاندیل باشد این است که نوشتار او سبک نویسندگی آکادمیک را با جذبه، شجاعت و هوشمندی ترکیب می‌کند. من از همان صفحه اول جذب آن شدم.»

این کتاب مارس ۲۰۱۹ در ۶۲۴ صفحه منتشر شده است.

لاول به مدت بیش از یک دهه درباره چین نوشته است. آثار خوش‌نقد او شامل «جنگ افیون» برنده جایزه یان میچالسکی سال ۲۰۱۲ و «دیوار بزرگ» می‌شوند. او همچنین آثار داستان مدرن چینی بسیاری را به زبان انگلیسی ترجمه کرده که از جمله آن‌ها می‌توان از «داستان‌های دیگر چین» نوشته لو شون نام برد.

در سال ۲۰۱۸ این جایزه به مایا جاسانوف استاد دانشگاه هاروارد به خاطر کتاب «نگهبانان سپیدم‌دم» رسید و در سال ۲۰۱۷ دنیل بیر تاریخدان بریتانیایی توانست به خاطر اثر «خانه مردگان» آن را به خود اختصاص بدهد.

جایزه کاندیل به افتخار اف. پیتر کاندیل یکی از چهره‌های شناخته‌شده دانشگاه مک‌گیل راه‌اندازی شد که همچنین یک بشردوست و سرمایه‌گذار جهانی نامی بود. این جایزه می‌تواند به تمام کتاب‌های سراسر دنیا بدون توجه به ملیت یا محل سکونت نویسنده و همچنین آثار ترجمه شده به زبان انگلیسی تعلق بگیرد. هر سال ناشران بین‌المللی تقریبا ۴۰۰ اثر را برای رقابت در این جایزه معرفی می‌کنند.

این جایزه سه سال است که در قالب جدید دوباره راه‌اندازی شده اما پیش از آن هم از سال ۲۰۰۸ هر سال از یک نویسنده تجلیل می‌کرد. از برندگان قبلی آن می‌توان به توماس لاکر، سوزان پدرسون، گری بیس، آن اپلبام و استیون پلت اشاره کرد.

در قرن بیستم مشهورترین صادرات شیلی نه استخراج از معادنش که تبعیدی‌های سیاسی‌اش بود. در میان این سیل تبعیدی‌ها چهره‌هایی بودند سخت اثرگذار که ازجمله‌ی آنها یکی‌شان آریل دورفمن است... از امید واهی برای شکست دیکتاتور و پیروزی یک‌شبه بر سیاهی گفته است که دست آخر به سرخوردگی جمعی ختم می‌شود... بهار پراگ و انقلاب شیلی، هردو به‌دست نیروهای سرکوبگر مشابهی سرکوب شده‌اند؛ یکی به دست امپراتوری شوروی و دیگری به دست آمریکایی‌ها ...
اصلاح‌طلبی در سایه‌ی دولت منتظم مطلقه را یگانه راهبرد پیوستن ایران به قافله‌ی تجدد جهانی می‌دانست... سفیر انگلیس در ایران، یک سال و اندی بعد از حکومت ناصرالدین شاه: شاه دانا‌تر و کاردان‌تر از سابق به نظر رسید... دست بسیاری از اهالی دربار را از اموال عمومی کوتاه و کارنامه‌ی اعمالشان را ذیل حساب و کتاب مملکتی بازتعریف کرد؛ از جمله مهدعلیا مادر شاه... شاه به خوبی بر فساد اداری و ناکارآمدی دیوان قدیمی خویش واقف بود و شاید در این مقطع زمانی به فکر پیگیری اصلاحات امیر افتاده بود ...
در خانواده‌ای اصالتاً رشتی، تجارت‌پیشه و مشروطه‌خواه دیده به جهان گشود... در دانشگاه ملی ایران به تدریس مشغول می‌شود و به‌طور مخفیانه عضو «سازمان انقلابی حزب توده ایران»... فجایع نظام‌های موجود کمونیستی را نه انحرافی از مارکسیسم که محصول آن دانست... توتالیتاریسم خصم بی چون‌وچرای فردیت است و همه را یکرنگ و هم‌شکل می‌خواهد... انسانها باید گذشته و خاطرات خود را وا بگذارند و دیروز و امروز و فردا را تنها در آیینه ایدئولوژی تاریخی ببینند... او تجدد و خودشناسی را ملازم یکدیگر معرفی می‌کند... نقد خود‌ ...
تغییر آیین داده و احساس می‌کند در میان اعتقادات مذهبی جدیدش حبس شده‌ است. با افراد دیگری که تغییر مذهب داده‌اند ملاقات می‌کند و متوجه می‌شود که آنها نه مثل گوسفند کودن هستند، نه پخمه و نه مثل خانم هاگ که مذهبش تماما انگیزه‌ مادی دارد نفرت‌انگیز... صدا اصرار دارد که او و هرکسی که او می‌شناسد خیالی هستند... آیا ما همگی دیوانگان مبادی آدابی هستیم که با جنون دیگران مدارا می‌کنیم؟... بیش از هر چیز کتابی است درباره اینکه کتاب‌ها چه می‌کنند، درباره زبان و اینکه ما چطور از آن استفاده می‌کنیم ...
پسرک کفاشی که مشغول برق انداختن کفش‌های جوزف کندی بود گفت قصد دارد سهام بخرد. کندی به سرعت دریافت که حباب بازار سهام در آستانه ترکیدن است و با پیش‌بینی سقوط بازار، بی‌درنگ تمام سهامش را فروخت... در مقابلِ دنیای روان و دلچسب داستان‌سرایی برای اقتصاد اما، ادبیات خشک و بی‌روحی قرار دارد که درک آن از حوصله مردم خارج است... هراری معتقد است داستان‌سرایی موفق «میلیون‌ها غریبه را قادر می‌کند با یکدیگر همکاری و در جهت اهداف مشترک کار کنند»... اقتصاددانان باید داستان‌های علمی-تخیلی بخوانند ...