«برآمدن تركیه‌ی اردوغان» [Neoliberalizm : Islamcı sermayenin yukselisi ve AKP] اثر مشترک نشه‌جان بالكان [Nesecan Balkan]، ارول بالكان [Erol Balkan] و احمد اونجو [Ahmet ONCU] منتشر شد.

برآمدن تركیه‌ی اردوغان» [Neoliberalizm : Islamcı sermayenin yukselisi ve AKP] اثر مشترک نشه‌جان بالكان [Nesecan Balkan]، ارول بالكان [Erol Balkan] و احمد اونجو [Ahmet ONCU]

به گزارش کتاب نیوز، کتاب «برآمدن تركیه‌ی اردوغان» با ترجمه آیدین اخوان اقدم و توسط نشر آگه منتشر شده است.

ناشر در معرفی این اثر از بخشی از پیش‌گفتارِ گردآورندگان استفاده کرده است:

این کتاب مجموعه‌ای از نوشته‌هایی است که به نئولیبرالیسم و برآمدن سرمایه‌ی اسلام‌گرا از زوایای متفاوت نگاه کرده‌اند. از نویسندگان خواستیم در کارشان رویکردی اتخاذ کنند که نئولیبرالیسم و رشد سرمایه‌ی اسلام‌گرا را در کنار هم بررسی کند… به این ترتیب، این اثر انباشت سرمایه‌ی اسلام‌گرا که طی بیست سال اخیر مرزهای خود را مشخص کرده است، ارتباط آن با سیاست‌های نئولیبرال، و شکل‌گیری ساخت طبقاتی جدید در نتیجه‌ی این روند، را به‌شکلی جدی مورد تحقیق قرار داده است. در این راه پدیده‌ی بورژوازی اسلامی و طبقه‌ی متوسط اسلامی بررسی می‌شوند. در نهایت، این تألیف بُعدی تازه به مفهوم سیال و بحث‌برانگیز «طبقه‌ی متوسط» می‌بخشد و به فهم بهتر آن کمک می‌کند؛ مفهومی که چه در ترکیه و چه در سطح جهانی به واژه‌ای گنگ بدل شده که هر چیزی را می‌توان درون آن گنجاند. غنی‌شدن نوشتارها در مورد ترکیه از این بُعد امکان تحلیل طبقاتی بهتر از وقایعی چون گزی و یا تحولات مشابه را فراهم می‌آورد.

برآمدن تركیه‌ی اردوغان اثر مشترک نشه‌جان بالكان، ارول بالكان و احمد اونجو در306 صفحه و قیمت 60 هزارتومان منتشر شده و در دسترس علاقمندان قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...