«تحولات سیاسی عصر امامت حضرت سجاد (ع)» نوشته محمدجواد گودینی توسط انتشارات میراث ماندگار منتشر شد.

تحولات سیاسی عصر امامت حضرت سجاد (ع) محمدجواد گودینی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، انتشارات میراث ماندگار کتاب «تحولات سیاسی عصر امامت حضرت سجاد (ع)» را در ۱۳۰ صفحه منتشر کرد. برای تألیف این اثر تاریخی - روایی نزدیک به ۱۰۰ جلد از منابع فارسی و عربی در پیرامون تاریخ اسلام دیده شده و با استفاده از آنها زندگانی امام چهارم حضرت سید الساجدین علی بن الحسین (ع) و رویدادهای سیاسی عصر امامت آن امام همام (ع) تحلیل و بررسی شده است.

نویسنده در فصل نخست به بررسی زندگانی پیشوای چهارم شیعیان حضرت زین العابدین (ع) می‌پردازد و در فصل دوم، رخدادهای سیاسی عصر امام چهارم (ع) همچون واقعه حره، قیام عبدالله بن زبیر و فرجام آن، قیام توابین به رهبری سلیمان بن صرد خزاعی و قیام مختار بن ابی عبد ثقفی را به عنوان مهمترین رویدادهای سیاسی جهان اسلام و تشیع در عصر امامت حضرت سجاد (ع)، مورد بررسی و تحلیل قرار می‌دهد.

دوران امامت حضرت زین العابدین (ع) یکی از پرتحول‌ترین دوران‌های تاریخ سیاسی اسلام محسوب می‌شود و در این مقطع تاریخی، رخدادهای فراوانی در جهان اسلام پیش آمد. در این دوران، جهان اسلام شاهد انتقال خلافت از آل ابی سفیان به آل مروان بوده و دوران پرمشقت و دردآوری برای اهل بیت طاهرین (ع) و شیعیان ارزیابی می‌شود.

امام زین العابدین (ع) در دوران امامت ۳۵ ساله خود، با پنج خلیفه اموی (یزید بن معاویه، معاویه بن یزید، مروان بن حکم، عبدالملک بن مروان و ولید بن عبدالملک) همزمان بوده و در محرم سال ۹۵ هجری، پس از حدود ۳۵ سال امامت، بدستور خلیفه اموی ولید بن عبد الملک به شهادت رسید. تحلیلی که نویسنده از این زندگی سیاسی امام چهارم (ع) به مخاطبان ارائه می‌کند در نوع خود کم نظیر است، بویژه آنکه این مقطع از تاریخ اسلام بسیار حساس است و ضرورت دارد که تحلیل‌های متعدد و متنوعی از زوایای گوناگون درباره آن ارائه شود.

گودینی، مدرک دکتری زبان و ادبیات عرب از دانشگاه تهران دارد. او پژوهشگر تاریخ اسلام و استاد دانشگاه و نویسنده کتاب‌هایی چون «تأملی بر زندگانی ابو الاسود دؤلی و شرح گزیده‌ی اشعارش»، «صعود و سقوط ادبیات سیاسی در عصر بنی‌امیه» (تالیف مشترک با مجتبی زارعی)، «چهل حدیث در ستایش حسن خلق»، «بررسی تحلیلی صلح امام حسن (ع) و آغاز خلافت اموی»، «بررسی و تحلیل زندگی سید حمیری و گزیده اشعارش»، «بررسی، شرح و تحلیل قصیده فرزدق در ستایش امام سجاد (ع)»، «تاملی بر زندگانی و سخنان امام حسن عسگری (ع)»، «چهل حدیث در فضائل حضرت فاطمه زهرا (س)»، «واکاوی زندگانی و سخنان عمربن‌عبدالعزیز» و «درآمدی بر زندگانی و سروده‌های صاحب بن عباد» است.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...