به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، «در بلند مدت همه مرده‌ایم» [In the long run we are all dead : Keynesianism, political economy, and revolution] با زیر عنوان «کینزگرایی، اقتصادی سیاسی و انقلاب» کتابی است به قلم جف مان [Geoff Mann] که به همت انتشارات شیرازه منتشر شده است.

«در بلند مدت همه مرده‌ایم» [In the long run we are all dead : Keynesianism, political economy, and revolution] کینزگرایی، اقتصادی سیاسی و انقلاب قلم جف مان [Geoff Mann]

تمام کسانی که به نظریه‌های اقتصاد سیاسی علاقه‌مند بی شک نام کِینز و کینزگرایی را شنیده‌اند. همانطور که در مقدمه کتاب اشاره شده است: «از جان مینارد کینز اغلب به عنوان پرنفوذترین اقتصاددان قرن بیستم یاد می‌شود، حتما حرف درستی است، اما فکر فکر می‌کنم دلایل آن را نباید در اصالت مباحث وی جست و جو کرد. او متفکری خلاق و بسیار جذاب بود اما افکار او به همان دلیلی به طور خارق‌العاده‌ای قدرتمند شد که هر چیز دیگری به طور خارق‌العاده‌ای قدرتمند می‌شود: مخاطبانش بودند که افکار او را قدرتمند کردند. او حقیقتی گذرا یا دائمی را کشف نکرد اما در زمانه جنگ، فروپاشی اقتصادی و فاشیسم به پرسش‌هایی پاسخ داد که بسیاری افراد با شور می‌پرسیدند. حقیقتت پاسخ‌های او کاملا فرعی بود، اصل ماجرا آن بود که پاسخ‌هایش، فاجعه را توضیح می‌دادند و به اضطراب رنگ‌پریده‌ای که سیاست زمان و مکان او با آن دست و پنجه نرم می‌کردند مشروعیت می‌بخشید».

این کتاب را باید تلاشی دانست برای بررسی عمیق‌تر و نگاهی به دور از پیش داوری و بایست ذهنی به این نظریه، همانطور که مولف هم تاکید می‌کند، تا زمانی که سرمایه‌داری لیبرال تداوم داشته باشد، کینزگرایی هم تداوم خواهد داشت و بیم و امیدی که در قالب اندیشه او وجود دارد به ویژه در لحظات حساس خود را نمایان خواهد کرد. یکی از تاکیدات مهم مولف بر این است که نظریه عمومی کینز به درستی برای خوانندگان مفهوم سازی شود چرا که به اعتقاد او هر عزیمت دیگری برای فهم و نقد، نیازمند فراگیری این امر است. با این نگاه این کتاب را باید تلاشی دانست برای تامل کردن در کینز و کنیزگراها. این اثر در پی تعمق دوباره در نیروی نقد کینزی بر سرمایه‌داری و ارتباط آن با اقتصاد سیاسی هم به مثابه دانش و هم شیوه دانستن است. با همین رویکرد نویسنده کتاب خود را در 4 بخش اصلی سامان داده است.

بخش اول کتاب با عنوان کینزگرایی همانطور که از عنوانش برمی‌آید عمده تمرکز خود را به شرح نظریه و اندیشه کینز اختصاص داده است این بخش شامل سه فصل با عناوین، «رستاخیز کینز؟»، «کینزگرایی چیست؟» و «تراژدی فقر» می‌شود. نویسنده در این بخش به درک خود از کینزگرایی دست می‌زند و ادامه بخش‌های کتاب را نیز بر پایه همین درک و فهم است که پیش می‌برد. او در فصل سوم این بخش به خود کینز می‌پردازد تا بتواند شاهدی برای عمل کینزگرایی در گسترده‌ترین سطح آن ارائه نماید.

بخش دوم کتاب با عنوان پیش از کینز نیز خود شامل پنج فصل مجزاست. در این بخش نویسنده پیش از پرداختن به کینز به انقلاب فرانسه وهگل رجوع می‌کند، جایی که نقد کینزی پس از آنکه بی ثباتی و هیاهو سراسر اروپا را در بر گرفته بود برای نخستین بار وبه طور شفاف بیان شد. در ادامه این بخش مسائل اساسی در انقلاب به ویژه در سیمای ماکسیمیلیان روبسپیر، رهبر ژاکوبن بیان می‌شود. در حقیقت روبسپیر در قلب پاریس انقلابی، دو انگاره را صورتبندی کرد که سایر مفاهیم کتاب حول آن می‌چرخد: انقلاب بدون انقلاب و امکان فقرآبرومندانه در دوران مدرن. نویسنده در ادامه این بخش تمرکز خود را بر هگل می‌گذارد؛ کسی که انقلاب برای او نه تنها آغاز تاریخی دوران مدرن را مشخص کرد که علاوه بر آن تجربه جهان را چه به صورت مادی و چه ایدئولوژیک دگرگون نمود. اهمیت هگل برای این بحث جدا از تاثیراتش بر اندیشه اروپایی به خاطر پژواک شگفت‌انگیزی است که میان اندیشه سیاسی او و کینز دیده می‌شود.

بخش سوم کتاب با عنوان «کینز» شامل قرائت گسترده‌ای از کتاب «نظریه عمومی اشتغال، بهره و پول» است. در فصل‌های این بخش نویسنده مکررا به نوشته‌ها و سایر آثار کینز نیز رجوع می‌کند اما تمرکز اصلی او بر نظریه عمومی است. البته هدف این بخش خلاصه کردن کتاب نیست بلکه نویسنده در پی توضیخ پویایی اقتصادی است که کینز نیز در پی توصیف آن بود. نویسنده ابتدا کتاب نظریه عمومی را معرفی و جهان اقتصادی که کینز احساس می‌کرد این کتاب برای آن ضروری است را شرح می‌دهد و در ادامه با نقد فراگیر کینزی به بررسی تئوری او در باب تقاضای موثر و بیکاری می‌پردازد و در ادامه این مبحث را در باب سرمایه و نقدینگی پی می‌گیرد.

بخش چهارم با عنوان «پس از کینز» عنوان بخش پایانی کتاب است. نویسنده در این بخش مفهوم کینزگرایی را که در فصول پیشین شرح داده بود را به زمین اقتصادی پسا جنگ جهانی دوم می‌برد. او نخست بر بیکاری و در ادامه بر نابرای تکیه می‌کند. او در هر فصل با جزییات زیاد به مداخلات موثر در سیاست می‌پردازد و بعضا به قلمرو سیاسی هم نفوذ می‌کند و علل و عواقب آن را شرح می‌دهد. او در این بخش بررسی شیوه‌هایی را مورد توجه قرار می‌دهد که از طریق آن‌ها نقد کینزی علی‌‌رغم تمام خوش‌اقبالی و بداقبالی‌هایش از زمان انتشار کتاب نظریه عمومی در سال 1936 برای احیای طیف گسترده‌ای از اقتصاد کینزی ادامه یافت و ادامه می‌یابد.

کتاب «در بلند مدت همه مرده‌ایم» نوشته جف مان با ترجمه سامان صفرزائی در 471 صفحه، شمارگان 550 نسخه و قیمت 135 هزار تومانت توسط انتشارات شیرازه کتاب ما در اختیار علاقه‌مندان قرار گرفته است.

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

راسکلنیکوف بر اساس جان‌مایه‌ای از فلسفه هگل دست به جنایت می‌زند... انسان‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کند: نخست انسان‌های عادی که می‌بایست مطیع باشند و حق تجاوز از قانون را ندارند و دوم انسان‌های که او آن را «مافوق بشر» یا غیرعادی می‌نامد و اینان مجازند که برای تحقق اهداف والای خود از قانون عدول کنند... به زعم او همه‌ی قانون‌گذاران و بنیان‌گذاران «اصول انسانیت» به نوعی متجاوز و خونریز بوده‌اند؛ ناپلئون، سولن و محمد را که از او تحت عنوان «پیامبر شمشیر» یاد می‌کند از جمله این افراد استثنایی می‌‌داند ...
انقلابی‌گری‌ای که بر من پدیدار شد، حاوی صورت‌های متفاوتی از تجربه گسیختگی و گسست از وضعیت موجود بود. به تناسب طیف‌های مختلف انقلابیون این گسیختگی و گسست، شدت و معانی متفاوتی پیدا می‌کرد... این طیف از انقلابیون دیروز بدل به سامان‌دهندگان و حامیان نظم مستقر می‌شوند... بخش زیادی از مردان به‌ویژه طیف‌های چپ، جنس زنانه‌تری از انقلابی‌گری را در پیش گرفتند و برعکس... انقلابی‌گری به‌واقع هیچ نخواستن است ...
سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...