مناقشات» [Controversies : a dialogue on the politics and philosophy of our times] که مناظره‌ای است میان دو غول روشنفکری فرانسه

کتاب «مناقشات»  [Controversies : a dialogue on the politics and philosophy of our times] حاصل گفت‌وگوی آلن بدیو [Alain Badiou] و ژان کلود میلنر [Jean-Claude Milner] با قلم سامی آل مهدی به فارسی ترجمه و منتشر شد.

مناقشات»  [Controversies : a dialogue on the politics and philosophy of our times]  گفت‌وگوی آلن بدیو [Alain Badiou] و ژان کلود میلنر [Jean-Claude Milner]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، کتاب «مناقشات» اثر آلن بدیو و ژان کلود میلنر با ترجمه سامی آل مهدی در ۱۶۳ صفحه و بهای ۳۷,۹۰۰ تومان منتشر شد. این کتاب در واقع راوی گفت‌وگویی با موضوع فلسفه و سیاست در روزگار معاصر میان دو متفکر است که موضوعات متنوعی را در ذیل خود شامل می‌شود.

سامی آل مهدی مترجم این کتاب با اشاره به این موضوع درباره موضوعات مطرح شده در این اثر گفت: با این‌که مناقشاتی که در این گفت‌وگو مطرح می‌شوند فلسفی هم هستند، بااین‌حال هسته سخنشان سیاسی است؛ علت آن نیز به طور عمده خوانش متفاوت این دو متفکر از رخداد مه ۶۸، مائوئیسم و به‌طور کلی «سیاست» است.

وی ادامه داد: موضوعاتی که در فهرست کتاب به چشم می‌خورند (انقلاب، قانون، ریاضیات، نامتناهی، امرکلی و نام «یهودی») به طور کامل در چشم‌انداز سیاست مطرح و مورد بحث قرار می‌گیرد. بااین‌که هردوی این متفکران معتقدند انقلاب در عصری که در آن زیست می‌کنیم امری بعید و، چه‌بسا، ناممکن است، بااین‌حال نتیجه‌ای که این گزاره بر اصول عملی این دو می‌گذارد یکسان نیست.

آل مهدی افزود: سیستم نظری بدیو که، به‌قول میلنر، توانایی ازآنِ‌خودسازی هر گزاره و نظریه‌ای را دارد مشکلی با این قضیه ندارد و اتفاقاً ناممکن‌بودن یکی از خصایل اساسی مفهوم «رخداد» در چارچوب نظری بدیو است؛ اما تجربیات مه ۶۸ و انقلاب فرهنگی، میلنر را به شکاکیت‌گرایی سفت‌وسختی سوق دادند که او را برآن داشت تا واژگونه‌ی «پادسیاست» را عَلَم کند.

به گفته این مترجم شالوده [پاد] سیاست میلنر «بدن‌ها و بقای‌شان» است در حالی که بدیو طرف‌دار این نظر نیست و به‌قول خودش، طرف‌دار امکان واقعی «به‌اشتراک‌گذاریِ فعالانه بدنی جمعی در ایده عامِ تحقق آن» است.

وی با اشاره به اینکه این کتاب در سال ۲۰۱۲ به زبان فرانسوی و در سال ۲۰۱۴ به انگلیسی منتشر شد، تاکید کرد: این کتاب هم مانند بقیه کتاب‌ها معجزه‌ای همراه ندارد؛ هرکتاب تلاشی است در غورکردن در پرسش‌هایی نظیر «چه باید کرد» و «چه می‌توانم بدانم»، همین و بس. با این حال مباحثی که این کتاب به آن‌ها می‌پردازد، مباحثی است که همیشه برای اهالی تفکر مسئله‌ساز بوده؛ هرچند گزاف است، اما چه بسا هدف این دیالوگ ارائه تعریفی دست‌وپاشکسته از «فلسفه» و «سیاست» از منظر بدیو و میلنر بوده باشد.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...