رمان‌های «کوره‌راه لانه‌های عنکبوت» نوشته ایتالو کالوینو با ترجمه آهنگ حقانی، «راز اتاق تاریک» نوشته گیوم پرِوو با ترجمه بهاره مرادی و نیز «من گاهی دروغ می‌گویم» نوشته آلیس فینی با ترجمه شقایق قندهاری منتشر شد.

به‌گزارش ایسنا، کتاب «کوره‌راه لانه‌های عنکبوت» نوشته ایتالو کالوینو با ترجمه آهنگ حقانی در ۲۱۶ صفحه، با شمارگان ۴۰۰ نسخه و قیمت ۱۶ هزار تومان توسط نشر قطره منتشر شده است.

نوشته پشت جلد کتاب: «کوره‌راه لانه‌های عنکبوت» اولین رمان ایتالو کالوینو، نویسنده‌ نامدار و محبوب ایتالیایی، است. خود کالوینو در مقدمه‌ کتاب می‌نویسد: «تا زمانی که اولین رمانت را ننوشته‌ای این امکان را داری که شروع به نوشتن کنی، اما در کلِ زندگی فقط یک‌بار می‌توانی شروع به نوشتن کنی. اولین کتابت وقتی هنوز برای این‌که تعریف بشوی خیلی زود است تو را تعریف می‌کند. و پس از آن این تعریف تا آخر عمر با تو می‌ماند و تلاش می‌کنی مسجلش کنی یا گسترشش دهی یا بهبودش بخشی و یا حتی تکذیبش کنی، اما هرگز از دستش خلاصی نداری…»

شگفت این‌که این اولین رمان هم جزو بهترین رمان‌های کارنامه‌ کالوینو و تاریخ ادبیات است و در بسیاری از فهرست‌های معتبر جزو هزار کتاب داستانی برتر دنیا قرار گرفته است.

نخستین‌بار است که این شاهکار کالوینو به‌فارسی ترجمه می‌شود و بی‌گمان دوست‌داران این نویسنده‌ محبوب از خواندن «کوره‌راه لانه‌های عنکبوت» هم لذت خواهند برد.

همچنین «راز اتاق تاریک» نوشته گیوم پرِوو با ترجمه بهاره مرادی، داستانی فرانسوی و از ژانر ادبیات پلیسی است که در ۳۱۶ صفحه، با شمارگان ۵۰۰ و قیمت ۳۵ هزار تومان توسط همین نشر منتشر شده است.

نوشته پشت جلد کتاب: «راز اتاق تاریک» رمان پلیسی است که در فضای قرن ۱۹ فرانسه رخ می‌دهد. این رمان داستان جنایی بسیار جذابی است که در جریان آن مفهوم عنوان کتاب روشن می‌شود. قصه با حضور قهرمان رمان در یکی از جلسات احضار ارواح که در قرن ۱۹ در پاریس باب بوده، آغاز می‌شود و از آن‌جا با سلسله حوادثی مهیج برای کشف قاتل احضارکننده‌ ارواح همراه می‌شود. نویسنده با ایجاد شبکه‌ای از معماها و چرایی‌ها در بستره مهیج و سیال داستان پیوسته خواننده را کنجکاو و تشنه‌ کشف پاسخ‌ها نگه می‌دارد تا این‌که در نقطه پایان به یک‌باره تمام تکه‌های پازل کنار هم قرار می‌گیرد و خواننده را غافل‌گیر می‌کند.

دیگر کتاب منتشرشده در نشر قطره، «من گاهی دروغ می‌گویم» نوشته آلیس فینی با ترجمه شقایق قندهاری است که در ۳۹۰ صفحه، با شمارگان ۵۰۰ نسخه و قیمت ۴۴ هزار تومان به چاپ رسیده است.

نوشته پشت جلد این کتاب که به‌عنوان یکی از کاندیداهای نهایی جایزه گودریدز معرفی شده است: وقتی امبر روی تخت بیمارستان بیدار می‌شود، مدتی طول می‌کشد تا به وضعیت خود پی ببرد؛ او در کماست. امبر نمی‌داند چه اتفاقی افتاده است؛ گرچه تصورات مبهمی دارد.

این رمان تریلر روان‌شناختی در حد فاصل زمانی که راوی از کار افتاده است، هفته‌ پیش از تصادف و مجموعه‌ای از خاطرات دوران کودکی بیست سال قبل می‌گذرد. با این سه زاویه دید متفاوت سوالی مطرح می‌شود: آیا چیزی واقعاً دروغ است حتی اگر باور داشته باشی عین حقیقت است؟

این رمان همه‌ این مولفه‌ها را دارد؛ دروغگویی بیمارگون و وسواسی، زنی در کما، دوستی خیالی، خواهر خبیث و راوی‌ای که نمی‌توان به او اعتماد کرد.

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...