«گونتر گراس» نویسنده مشهور و برنده نوبل، جایزه «آلفرد دوبلین» 2009 را به «اویگن روگه» نویسنده و نمایشنامه‌نویس روسی الاصل آلمانی اهدا کرد.

به گزارش ایبنا به نقل از خبرگزاری آلمان، «اویگن روگه» این جایزه 15 هزار یورویی را به خاطر نخستین رمان خود با عنوان «در عصر روشنایی‌های اندک» که داستان یک خانواده کمونیست از دهه 30 قرن بیستم نا پایان رژیم کمونیستی را روایت می‌کند، دریافت کرد.


بر مبنای نظر هیات داوران ، نیروی گفتگو ، طنز تلخ و توانایی سرشار هنری در بخش‌های مختلف این کتاب، موجب ایجاد یک فرم تاریخی آلمانی شده و از این رو این هیات وی را شایسته کسب این جایزه دانسته است.

علاوه بر روگه، فولکر اچ. آلت واسر، سوتسیا بانک، توماس هتچه، هریت کولر و مایکل رز دیگر نامزدهای کسب این جایزه در فهرست نهایی آن بودند.

جایزه ادبی «آلفرد دوبلین» به نوشته‌های داستانی تعلق می‌گیرد که هنوز در قالب یک کتاب منتشر نشده‌اند.

«روگه» که در سال 1954 در «اورال» روسیه به دنیا آمده است، به عنوان نویسنده تاتر و تلوزیون شهرت دارد. وی همچنین آثار ادبیات روسیه را نیز به آلمانی ترجمه می کند و بیش از همه آثار «آنتوان چخوف» را برای کار ترجمه خود برمی گزیند.

وی پس از اخذ دیپلم ریاضی از دانشگاه «هامبولد» برلین ، کار خود را به عنوان نویسنده تاتر و سینما آغاز کرد. وی در اوایل فعالیتش با انجمن فیلم آلمان و تاتر برلین شرقی همکاری می کرد.

از جمله قطعات تاتری او می توان به «مرثیه بابلزبرگ» ، «آشوب» و «پرونده بومه» اشاره کرد که در سال 2001 به کارگردانی «آندرآس درسن» در «درسدن» به روی صحنه رفت.

جایزه ادبی فوق در سال 1979 توسط «گونتر گراس» و برای زنده نگه داشتن نام و یاد نویسنده رمان «میدان الکساندر برلین» پا به عرصه وجود گذاشت. «گراس» همچنین در مارس 2009 یک گردهمایی را برای قرائت آثار «آلفرد دوبلین» در آکادمی «پاریسر پلاتز» برگزار کرد که علاوه بر خود وی ، «میشائیل کومپف مولر» و «کارین کیووس» نیز در آن حضور داشتند.

گفتنی است آثار «دوبلین» نویسنده بزرگی که در سال 1957 چشم از جهان فرو بست ، یاد آور ادبیات مدرن بود و انتشارات «اس فیشر» از سال گذشته اقدام به تجدید چاپ آثار این نویسنده کرده است.از دیگر برندگان این جایزه ادبی می‌توان به «میشائیل کومپف مولر» ، «ژوزف وینکلر»، «آینار شلیف»، «گرهارد روس» ، «لیبوسه مونیکوا» و «یان فاکتور» اشاره کرد.

قدرت در هر زمان و مکان نقاب‌هایی مسخ‌شده از چهره‌ی دین می‌سازد و آن را به‌عنوان دین عرضه می‌کند تا ستم خویش را مشروع جلوه دهد... نشان می‌دهد که خوانش ایدئولوژیک از حاکمیت چگونه بر دیدگاه اسلام‌گرایانی همچون ابوالاعلی مودودی و سید قطب تاثیر گذاشته است... بسیاری از حاکمان از شعار «اطاعت از اولی‌الامر» استفاده می‌کنند و افراد جامعه را سرکوب و آزادی آن‌ها را سلب می‌کنند... معترضان از عثمان خواستند که ترک حکومت کند، اما او نپذیرفت و به‌جای حل اعتراضات از طریق دموکراتیک دست به خشونت زد ...
انسان را به نظاره‌ی شاعرانه‌ی اشیا در درونی‌ترین زندگی آنها می‌برد... اراده‌ی خدا را جانشین اراده‌ی خویش می‌کند، و به همین سبب، استقلال مطلق در برابر خلق و وارستگی در برابر اشیا پیدا می‌کند؛ دیگر خلق و اشیا را برای خودشان دوست می‌دارد؛ همان‌گونه که خدا آنها را دوست می‌دارد... انسان به عنوان آفریده‌ی عشق مرکز آزادی است و مغرورانه در برابر خدا و سراسر جهان هستی می‌ایستد. عمق درون او را تنها خدا می‌تواند بخواند! ...
گراس برای تک‌تک سال‌های یک قرن، داستانی به وجود آورده است... از اتفاقات بزرگ و گاه رویدادهای به نظر بی‌اهمیت تا تحولات فنی و اکتشافات علم و تکنولوژی، خودبزرگ‌بینی انسان‌ها، شکنجه و کشتار و در نهایت، شروع‌های دوباره... طوری به جنگ جهانی نگاه می‌کنند که انگار دارند درباره یک بازی فوتبال حرف می‌زنند...دلسردی چپ‌ها از تئودور آدورنو، تیراندازی به رودی دوچکه، محرک جنبش دانشجویی آلمان، ملاقات پل سلان و مارتین هایدگر ...
اکنون می‌توانند در زندگی زمینی خود تأمل کنند، گناهان و خطاهای خود را خود داوری کنند... نخست غرور است و حسد و خشم؛ در پی آنها تنبلی، خست، شکم‌پرستی و شهوت‌رانی... خدا دل‌هایی را که میان خود برادرند برکت می‌دهد. این راز ارواح است که زندگی آنها عین زندگی خداست... رفیق نوش‌خواری‌ها و سرگردانی‌های خود را ملاقات می‌کند. هردو، خوشحال از بازیافتن یکدیگر، از گذشته‌ی مشترک خود یاد می‌کنند ...
نابرابری به فلسفه سیاسی ربط پیدا می‌کند و فلسفه سیاسی هم با نهادها سروکار دارد. به تعبیر دیگر، مخاطب اسکنلن نهادها هستند و در میان نهادها مهم‌ترین آن دولت است... نابرابری‌های مبتنی بر نظام‌ کاستی، نژاد، یا جنسیت و ایجاد تفاوت‌های تحقیرآمیز در منزلت ... اگر رسانه‌های عمومی دراختیار عده قلیلی باشد، به این عده میزان کنترل غیرقابل‌قبولی اعطا می‌کند... ثروتمندان بیشتر از دیگران می‌توانند مناصب سیاسی را به دست آورند و بیشتر می‌توانند روی صاحب‌منصبان تاثیر بگذارند ...