جمیل جان کوچای [Jamil Jan Kochai] نویسنده افغانستانی ساکن آمریکا، برای مجموعه داستان «جن‌زدگی حاجی هوتک» [The Haunting of Hajji Hotak and Other Stories] برنده جایزه ادبی اسپن وردز 2023 [The Aspen Words Literary Prize] شد. این جایزه سالانه به اثر داستانی تأثیرگذاری که بر موضوع مهم معاصری، نور تابانده و قدرت دگرگون‌کننده ادبیات در اندیشه و فرهنگ را نشان می‌دهد، اعطا می‌شود.

میل جان کوچای [Jamil Jan Kochai] جن‌زدگی حاجی هوتک» [The Haunting of Hajji Hotak and Other Stories]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب کوچای که جولای گذشته منتشر شد، داستان‌هایی از افغانستانی‌های ساکن این کشور و آمریکا را روایت می‌کند.

هیئت داوران جایزه از کوچای به دلیل «مجموعه داستان متهورانه» تمجید کردند. بر اساس اعلام هیئت داوران، «داستان‌ زندگی‌های از دست رفته و بازپس‌گرفته‌شده در سایه سال‌های جنگ علیه تروریسم-که در این کتاب آمده- به همان اندازه که غیرممکن به نظر می‌رسد، خواندنی و شگفت‌انگیز است.»

جمیل جان کوچای با کتاب «جن‌زدگی حاجی هوتک» در رقابت با آثار و نویسندگان زیر به عنوان برنده امسال انتخاب شد:
«وقتی خواهر بودیم» نوشته فاطمه اصغر، «اگر من بیشتر از تو دوام بیاورم» اثر جاناتان اسکوفری، «این می‌تواند متفاوت باشد» اثر سارا تانکام ماتیوس، «شهر بابل» نوشته الخاندرو وارلا، «آخرین مرد سفیدپوست» نوشته محسن حمید، «گلوری» نوشته ناویولت بولاوایو، «چطور در یک لیوان آب غرق نشویم» اثر انجی کروز، «آخرین تمرد مشکوک» نوشته لادی هوبارد، «پرنده هری سیلورستر» اثر چینلو اوکپارانتا، «ممفیس» نوشته تارا استرینگ‌فلو، «فراخوانی برای رقص پتویی» نوشته اسکار هوکیه، «آنچه به مانتیکور خوراندیم» نوشته تالیا لاسخمی کولوری و «پیامدها» اثر مانوئل مونوز.

جایزه ادبی 35 هزار دلاری اسپن وردز در سال 2018 از سوی موسسه اسپن پایه‌گذاری و اهدا شد. تایاری جونز برای «ازدواج آمریکایی»، کریستی لفتری برای «زنبوردار حلب» و لوئیز اردریچ برای «نگهبان شب» از جمله برندگان پیشین این جایزه هستند.

................ هر روز با کتاب ................

انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...