مجموعه مقالاتی از آنتونیو گرامشی با ترجمه‌ کامران برادران تحت عنوان «علیه فاشیسم: گزیده مقالات پیش از زندان» به همت نشر نیماژ منتشر شد.

آنتونیو گرامشی علیه فاشیسم: گزیده مقالات پیش از زندان»

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا؛ آنتونیو گرامشی در ایران نامی آشناست و طی سال‌های اخیر آثار او در حوزه سیاست و فرهنگ با اقبالی تازه میان پژوهشگران و علاقمندان روبرو شده است.

«علیه فاشیسم...» همان‌گونه که از عنوانش پیداست، گزیده‌ای است از مقالاتی که گرامشی پیش از زندانی شدن در دولت بنیتو موسولینی در مجلاتی چون «اوردینه نوو» منتشر کرد. محوریت تمامی مقالات ترجمه‌شده در این مجلد درک و مبارزه با فاشیسم است.

کامران برادران، مترجم این کتاب که پیشتر نیز مجموعه‌ای از مقالات گرامشی با عنوان «سوسیالیسم، فاشیسم و انقلاب» را منتشر کرده بود و سابقه ترجمه آثاری از فیلسوفانی چون اسلاوی ژیژک و ژان بودریار را در کارنامه خود دارد، در مقدمه این اثر می‌نویسد: «کتاب پیش رو گزیده‌ای است از چند مقاله از آنتونیو گرامشی. این مقالات همگی به دوران تولد فاشیسم در ایتالیا مربوط می‌شوند، دورانی که در آن بنیتو موسولینی در حال قدرت‌گیری بود و چپ هیچ برنامه منسجمی برای مبارزه با این موج جدید در چنته نداشت.»

مترجم در ادامه مقدمه خود تبیین می‌کند که در جهان امروز توگویی اتحادی بر سر فراموش کردن نام گرامشی و میراث این فیلسوف ایتالیایی، یعنی صحه گذاشتن بر اهمیت ضرورت پیکار طبقاتی، نفی دائم نظم حاکم و تن ندادن به وضع موجود و غیره وجود دارد. به گفته مترجم، گرامشی در این میان نامی است برای وضعیتی نومیدانه چپ رادیکال امروزه به آن گرفتار شده است، وضعیتی که در آن انگار امیدی به بهبود وضعیت وجود نداشته و تمامی گزینه‌های رهایی به محاق رفته‌اند. با این همه، به گفته برادران، اهمیت گرامشی درست در همینجاست که نهفته است، یعنی درک رادیکالیته یک وضعیت نومیدانه.

«علیه فاشیسم» متشکل از 12 مقاله گرامشی است که عموما به سال‌های 1920-1922 مربوط می‌شوند، مقالاتی چون «مسئله قدرت»، «دو فاشیسم» و «تکیه‌گاه دولت» که هر کدام به شکل و شمایلی ماهیت فاشیسم، سازوکار آن و همچنین ضرورت درک و مبارزه با آن را تبیین می‌کنند.

مقاله گرامشی با عنوان «پراودا، 7 نوامبر 1922» نیز از دیگر نکات جالب‌توجه این مجموعه است. این مقاله زمانی نوشته شد که گرامشی در مسکو به سر می‌برد، یک هفته بعد از رژه معروف فاشیست‌ها در رم. بنابراین این مقاله را که از قرار معلوم اخیرا به زبان انگلیسی ترجمه شده، می‌توان نخستین واکنش گرامشی به عینیت فاشیسم در کشورش قلمداد کرد.

از دیگر نکات جالب‌توجه کتاب «علیه فاشیسم: گزیده مقالات پیش از زندان»، پیوست‌هایی است که مترجم به مقالات گرامشی افزوده است که از جمله آن‌ها می‌توان به «دو شکل از تمامیت‌خواهی» اثر اسلاوی ژیژک و «سکوت بره‌ها» اثر پل ویریلیو اشاره کرد. هر یک از این ضمائم، به‌شکلی ویژه و منحصر به‌فرد، خوانشی از مفهوم فاشیسم در زمانه ما ارائه می‌دهند، امری که برای خوانندگان آثار کلاسیک گرامشی می‌تواند جالب‌توجه باشد.

«علیه فاشیسم: گزیده مقالات پیش از زندان» به قلم آنتونیو گرامشی و با ترجمه کامران برادران، در 156 صفحه و با قیمت 96 هزار تومان از سوی انتشارات نیماژ منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...