کتاب «جنگ روایت‌ها» (بازاندیشی در شناخت و عملکرد رسانه‌های معاند) تالیف معصومه نصیری و با مقدمه حسن بشیر منتشر شد.

جنگ روایت‌ها بازاندیشی در شناخت و عملکرد رسانه‌های معاند معصومه نصیری

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب به اهتمام معاونت صدای جمهوری اسلامی ایران  منتشر شده است.

سرفصل‌های این کتاب عبارت‌اند از: «چیستی جنگ روایت‌ها و روش‌های قلب واقعیت درباره ایران»، «نگاه به جنگ رسانه‌ای علیه ایران با تأکید بر تشریح تکنیک‌های رسانه‌ای»، «واکاوی گفتمان جبهه‌ معارض علیه جمهوری اسلامی»، «واکاوی جنگ شناختی و هیبریدی علیه ایران و رویکرد جمهوری اسلامی در قبال آن»، «آسیب‌شناسی و ارائه راهبرد جریان رسانه‌ای ایران در قبال رسانه‌های معارض»، «گونه‌شناسی و جریان‌شناسی رسانه‌ای علیه جمهوری اسلامی ایران» و «بررسی کارنامه رسانه‌های معاند در قبال جمهوری اسلامی ایران».

حسن بشیر در بخشی از مقدمه این کتاب آورده است: پاسخگویی به روایت‌های رسانه‌ای رسانه‌های معاند و کلیه رسانه‌هایی که تلاش می‌کنند گفتمان و روایت خود را از حوادث و مسائل جهانی به‌عنوان روایت غالب قلمداد کنند و افکار عمومی جهان را تسخیر کنند، راه مقابله نباید در مواقع لازم فراموش شود، اما مهمتر از آن راه‌اندازی ضدجریان‌هایی است که می‌توانند گفتمان‌سازی کرده و روایت‌های غالب خود را در صحنه‌های ملی، منطقه و جهانی منتشر کنند.

بنابراین، می‌توان چند نکته را به‌عنوان راه‌حل‌های کلان برای آینده در این‌جا مطرح کرد که در طی زمان نیز می‌توانند غنی‌سازی شوند.
۱ : تفکیک راه‌حل‌های مقابله‌ای با راه‌حل‌های ایجاد ضد جریان‌ها
۲: تاکید بیشتر روی ایجاد ضد جریان‌ها به‌جای جریان‌های تقابلی
۳: فهم و شناخت دقیق و عمیق گفتمان‌های مقابل که بر پایه آن‌ها روایت‌ها ساخته می‌شوند.
۴: تلاش در گفتمان‌سازی‌های کلان و موردی برای ایجاد جریان سازی هدفمند.
۵: تقویت و به‌کارگیری راه‌های گوناگون نشر گفتمان هدفمند در سطح جامعه.
۶: شناخت هر چه عمیق‌تر و کارآمدتر فضای مجازی برای فهم چگونگی جریان‌سازی مؤثر.
۷ : توانمندسازی جامعه در برابر جنگ روایت‌ها با به‌کارگیری راه‌هایی از قبیل «آموزش سواد رسانه‌ای» در سطح وسیع جامعه.
۸: به‌کارگیری عملیات روانی هدفمند علیه دشمنان.
۹: به‌کارگیری رسانه‌های غیرایرانی برای گفتمان‌سازی، جریان‌سازی و روشنگری خبری.
۱۰: تنوع‌سازی در طرح روایت‌های رسانه‌ای خودی در برابر دشمنان.

................ هر روز با کتاب ...............

بی‌فایده است!/ باد قرن‌هاست/ در کوچه‌ها/ خیابان‌ها/ می‌چرخد/ زوزه می‌کشد/ و رمه‌های شادی را می‌درد./ می‌چرخم بر این خاک/ و هرچه خون ماسیده بر تاریخ را/ با اشک‌هایم می‌شویم/ پاک نمی‌شود... مانی، وزن و قافیه تنها اصولی بودند که شعر به وسیلهء آنها تعریف می‌شد؛ اما امروزه، توجه به فرم ذهنی، قدرت تخیل، توجه به موسیقی درونی کلمات و عمق نگاه شاعر به جهان و پدیده‌های آن، ورای نظام موسیقایی، لازمه‌های شعری فاخرند ...
صدای من یک خیشِ کج بود، معوج، که به درون خاک فرومی‌رفت فقط تا آن را عقیم، ویران، و نابود کند... هرگاه پدرم با مشکلی در زمین روبه‌رو می‌شد، روی زمین دراز می‌کشید و گوشش را به آنچه در عمق خاک بود می‌سپرد... مثل پزشکی که به ضربان قلب گوش می‌دهد... دو خواهر در دل سرزمین‌های دورافتاده باهیا، آنها دنیایی از قحطی و استثمار، قدرت و خشونت‌های وحشتناک را تجربه می‌کنند ...
احمد کسروی به‌عنوان روشنفکری مدافع مشروطه و منتقد سرسخت باورهای سنتی ازجمله مخالفان رمان و نشر و ترجمه آن در ایران بود. او رمان را باعث انحطاط اخلاقی و اعتیاد جامعه به سرگرمی و مایه سوق به آزادی‌های مذموم می‌پنداشت... فاطمه سیاح در همان زمان در یادداشتی با عنوان «کیفیت رمان» به نقد او پرداخت: ... آثار کسانی چون چارلز دیکنز، ویکتور هوگو و آناتول فرانس از ارزش‌های والای اخلاقی دفاع می‌کنند و در بروز اصلاحات اجتماعی نیز موثر بوده‌اند ...
داستان در زاگرب آغاز می‌شود؛ جایی که وکیل قهرمان داستان، در یک مهمانی شام که در خانه یک سرمایه‌دار برجسته و بانفوذ، یعنی «مدیرکل»، برگزار شده است... مدیرکل از کشتن چهار مرد که به زمینش تجاوز کرده بودند، صحبت می‌کند... دیگر مهمانان سکوت می‌کنند، اما وکیل که دیگر قادر به تحمل بی‌اخلاقی و جنایت نیست، این اقدام را «جنایت» و «جنون اخلاقی» می‌نامد؛ مدیرکل که از این انتقاد خشمگین شده، تهدید می‌کند که وکیل باید مانند همان چهار مرد «مثل یک سگ» کشته شود ...
معلمی بازنشسته که سال‌های‌سال از مرگ همسرش جانکارلو می‌گذرد. او در غیاب دو فرزندش، ماسیمیلیانو و جولیا، روزگارش را به تنهایی می‌گذراند... این روزگار خاکستری و ملا‌ل‌آور اما با تلألو نور یک الماس در هم شکسته می‌شود، الماسی که آنسلما آن را در میان زباله‌ها پیدا می‌کند؛ یک طوطی از نژاد آمازون... نامی که آنسلما بر طوطی خود می‌گذارد، نام بهترین دوست و همرازش در دوران معلمی است. دوستی درگذشته که خاطره‌اش نه محو می‌شود، نه با چیزی جایگزین... ...