مجموعه داستان «آه و دَم» نوشته کاظم رضا منتشر شد.

آه و دَم کاظم رضا

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب که پس از «هما»، نخستین داستانی است که در سال ۱۳۹۵ از کاظم رضا به بازار کتاب آمد، مجموعه‌ پنج داستان از این نویسنده‌ فقید است که توسط انتشارات رُشدیه منتشر شده است.

ناشر درباره مجموعه داستان «آه و دَم» نوشته است: «این مجموعه دومین کتابی است که کاظم رضا در زمان حیات خود برای انتشار آماده کرده بود و قصد داشت به‌عنوان دومین مجموعه‌ داستان پس از «هما» منتشر کند. با این همه، درگذشت ناگهانیِ او مجال نداد تا خود شاهد انتشار این اثر باشد. اما آن‌چه درباره‌ «آه و دَم» حائز اهمیت است، ترتیب و توالی داستان‌هاست که تمام‌شان به خواست و سلیقه‌ کاظم رضاست و ناشر حتی در ویرایش‌هایی مانند اعراب‌گذاری و سجاوندی، کمترین تغییری صورت نداده است. همچنین طرح زیبای جلد این مجموعه، اثر هنرمند یگانه، علی گلستانه است که درگذشت او در پاییز امسال، فقدانی برای جامعه‌ هنری و تجسمی ایران بود. در غیاب این دو هنرمند، آن‌چه اکنون پیش روی مخاطبان قرار گرفته، بی‌گمان حیاتِ اثر و خاطره‌ زنده‌ هنرمندانی است که همواره ادامه می‌یابد.»

علاوه بر «آه و دَم»، از مجموعه‌ دفترهای داستان رُشدیه، چاپ دوم کتاب «هما» نوشته‌ کاظم رضا و همچنین «ملک آسیاب» نوشته‌ غزاله علیزاده نیز منتشر شده و در دسترس دوستداران ادبیات داستانی قرار گرفته است.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...