اختتامیه دومین دوره جایزه ادبی محمدعلی جمالزاده به‌صورت زنده و در بستر فضای مجازی برگزار شد و برگزیدگان این جایزه معرفی شدند.

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا در اصفهان، چندی پیش دبیر این جایزه از ارسال ۱۴۳۸ اثر به دبیرخانه خبر داده بود که بیشترین تعداد اثر ارسالی مربوط به بخش داستان آزاد بوده است؛ با ۸۶۹ داستان. در بخش ویژه کرونا ۲۹۴ اثر ارسال شده، در بخش داستان اصفهان نیز ۱۸۸ اثر شرکت داشته‌اند. همچنین تعداد ۸۷ اثر در بخش زندگی نگاره‌های اصفهان ثبت شده که مجموع این آثار در مقایسه با آثار ارسال شده به دیگر جوایز ادبی کشور رقمی قابل توجه بوده و تقریباً برابر با دوره اول جشنواره است و نشان از اقبال عمومی علاقه مندان ادبیات به برگزاری جایزه جمالزاده در اصفهان و جایگاه قابل قبول جایزه دارد.

احسان رضایی، روزنامه‌نگار ادبی که اجرای مراسم اختتامیه این جایزه را بر عهده داشت، پس از سخنان کوتاه شهردار اصفهان، وارد بخش معرفی برگزیدگان دومین دوره جایزه ادبی محمدعلی جمالزاده شد و این کار را با بخش زندگی‌نگاره‌های آغاز کرد.

محمدرضا رهبری، سعید معتمدی و مکرمه شوشتری داوران این بخش، برگزیدگان را به شرح زیر اعلام کردند:

سمیه سیدیان نسترن مکارمی

برنده اول: ۱۰۰ میلیون ریال برای «آدم‌های گمشده» نوشته سمیه سیدیان
برنده دوم: ۷۰ میلیون ریال برای «خانه آقاجانم» نوشته کتایون صهبا
برنده سوم: ۵۰ میلیون ریال برای «گلهای قرمز پنج پر» نوشته الهام تربت اصفهانی

سپس برگزیدگان بخش زندگی‌نگاره کرونا معرفی شدند. در این بخش سه داستان به‌صورت مشترک تقدیر شدند و بهترینی وجود نداشت. به هر یک از 3 اثر برتر این بخش اما، مبلغ ۴۰ میلیون ریال جایزه نقدی تعلق گرفت. اسامی آنها به این شرح است:
«ک مثل کرونا» نوشته عباس آقاعلی، «سین هفتم» نوشته سمیه یوسفی و «به روایت نون.ت» نوشته ندا تسلیمیان

در بخش داستان اصفهان رضا جولایی، سعید محسنی و سلمان باهنر (داوران این بخش)، برگزیدگان را به شرح زیر اعلام کردند:
برنده اول: ۱۰۰ میلیون ریال برای «ظل ظلیل» نوشته نسترن مکارمی
برنده دوم: ۷۰ میلیون ریال برای «زبان زمین» نوشته راضیه مهدیزاده
برنده سوم: ۵۰ میلیون ریال به‌صورت مشترک برای «سفر عیسی» نوشته خسرو عباسی و «زن عمو یحیی» نوشته متینه ایقایی

در بخش داستان کوتاه آزاد، ابوتراب خسروی، محمد کشاورز و محمدرضا شرفی‌خبوشان (داروان این بخش)، برگزیدگان را به شرح زیر اعلام کردند.
برنده اول: ۸۰ میلیون ریال برای «زخم طاهره» نوشته نسترن مکارمی
برنده دوم: ۵۰ میلیون ریال برای «دست از سرم بردار» نوشته سیاوش قربانی‌پور
برنده سوم: ۳۰ میلیون ریال برای «وقتی مهتاب بر گوراب‌ها می‌تابد» نوشته خسرو عباسی

بر اساس همین گزارش، در فراخوان این جشنواره بخشی با عنوان «جایزه ویژه هیئت داوران» تعریف شده بود که از یک اثر به انتخاب هیات داوران، از بین همه بخش‌ها تقدیر صورت می‌شد؛ اما در اعلام جوایز در اختتامیه، خبری از این بخش نبود.

در پایان این مراسم، دبیر جشنواره خبر از این داد که به‌زودی فراخوان سومین جایزه ادبی محمدعلی جمالزاده منتشر خواهد شد.

................ هر روز با کتاب ...............

انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...