برندگان جوایز نمایشگاه کتاب لایپزیگ ۲۰۲۰ با وجود برگزار نشدن این نمایشگاه کتاب، شناخته شدند.

به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از سایت جایزه، لوتس سایلر، بتینا هیتزر و پیکه بیرمان به عنوان برندگان جوایز کتاب نمایشگاه لایپزیگ ۲۰۲۰ انتخاب و معرفی شدند.

3 کتاب برگزیده نمایشگاه کتاب لایپزیگ 2020   «ستاره ۱۱۱»  «حس سرطان: یک تاریخ حسی در قرن بیستم»  «اورئو»

به دنبال اعلام برگزار نشدن نمایشگاه کتاب لایپزیگ برای گسترش ویروس کرونا، هیات داوران جایزه در مراسمی که زنده پخش شد اسامی برندگان را اعلام کردند.

اولیور زایله مدیر جشنواره کتاب لایپزیگ در این باره گفت به دلیل سلامتی و حفظ ایمنی مهمانان نمایشگاه کتاب لاپیزیگ ۲۰۲۰ برگزار نمی‌شود. وی همچنین از بنیاد فرهنگ آلمان برای کمک‌های عملی به منظور اعلام این اخبار به صورت مستقیم از رادیو تشکر کرد.

لوتس سایلر که از نویسندگان سرشناس آلمان است، برای کتابی با عنوان «ستاره ۱۱۱» جایزه کتاب لایپزیک را در بخش داستانی از آن خود کرد.

بتینا هیتزر در بخش غیرداستانی یا مقاله این جایزه را برای کتاب «حس سرطان: یک تاریخ حسی در قرن بیستم» از آن خود کرد. در بخش ترجمه نیز پیکه بیرمان برای ترجمه کتابی از فران راس با عنوان «اورئو» به عنوان برنده انتخاب شد.

هیات داوران نمایشگاه کتاب لایپزیگ جدیدترین اثر لوتس سایلر را به عنوان اثری معرفی کرد که از هر برگش نوری تابان می‌درخشد و با طنزی گرم و انسانی همراه است.

این نویسنده پیشتر با رمان «کروزو» جایزه بزرگ کتاب آلمان را از نمایشگاه کتاب فرانکفورت دریافت کرده بود و در کتاب جدیدیش داستان رمان قبلی را ادامه داده و ماجراهای دوران پس از وحدت آلمان را روایت کرده و به عشق ناب یک زن جوان پرداخته و ستاره‌های شعر و ستاره داستان را به هم پیوند می‌زند. هیات داوران افزوده: در این رمان هنری، سازماندهی چیزها در فضایی ناگهانی و تصادفی رخ می‌دهد و جزییاتی دقیق و تاریخ‌نگاری با هم و با داستان پریان درآمیخته شده است.

نویسنده این کتاب در گِرا در سال ۱۹۶۳ متولد شده و پس از اتمام دوره کارآموزی به عنوان نجار به تحصیل در رشته مطالعات آلمانی پرداخت و از سال ۱۹۹۷ برنامه ادبی خانه پیتر هوشل را مدیریت کرده است. سایلر چندین جایزه ادبی در کارنامه دارد که جایزه اینگبورگ باخمان، جایزه ادبیات برمن، جایزه اووه جانسون و جایزه کتاب آلمان سال ۲۰۱۴ از جمله آنها هستند. او در برلین و استکهلم زندگی می‌کند.

بتینا هیتزر که به عنوان برنده جایزه بهترین کتاب ادبیات غیرداستانی انتخاب شد در کتاب «حس سرطان؛ یک تاریخ حسی در قرن بیستم» بیشتر بر جنبه عاطفی این بیماری تمرکز کرده و آن را با ارائه تصاویری متنوع بررسی کرده است. وی به بررسی تاریخ این بیماری بیش از پیش توجه کرده و تاریخ احتماعی، تاریخ حسی و تاریخ رسانه‌ای این بیماری را کاویده است. در این کتاب او نشان داده که مطالعات درباره سرطان چقدر متفاوت بوده و در قرن بیستم در آلمان چه روندی را طی کرده است.

بتینا هیتزر در دانشگاه آزاد برلین در رشته تاریخ تحصیل کرده و از سال ۲۰۱۴ مسئولیت یک گروه تحقیقاتی در موسسه تحقیقات ماکس پلانک را برعهده داشته است. وی سال ۲۰۱۶ موفق به کسب جایزه والتر دی گروتیر شد. او در برلین زندگی می‌کند.

جایزه بهترین مترجم نیز به پیکه بیرمان برای کتاب «اورئو» اهدا شد. این کتاب ترجمه‌ای از اثر فران راس از ادبیات آمریکایی است. این رمان داستان شخصیتی را روایت می‌کند که از بیرون سیاه و از درون سفید است. کریستین دختر یک مادر سیاه پوست ومرد یهودی سفیدپوستی به نام شوارتس است. این داستان روایت‌گر اسطوره‌شناسی، نقد نژادی، اسلپ‌استیک و طنزهای روانکاوانه است.

جایزه نقدی این نمایشگاه ۶۰ هزار یورو و این جایزه از معتبرترین جوایز ادبی آلمان است و اهدا کنندگان جایزه اعلام کردند قصد دارند مراسم اعطای جوایز را در آینده با برگزاری مراسمی شایسته جشن بگیرند.

نمایشگاه کتاب لایپزیگ پس از نمایشگاه کتاب فرانکفورت، مهمترین رویداد فرهنگی آلمان به شمار می‌رود و در حالی که امسال قرار بود از ۱۲ تا ۱۵ مارس (۲۲ تا ۲۵ اسفند) برگزار شود، دو روز پیش از زمان برگزاری این نمایشگاه به دلیل خطر گسترش ویروس کرونا لغو شد.

................ هر روز با کتاب ...............

عشقش او را ترک کرده؛ پدرش دوست ندارد او را ببیند و خودش هم از خودش بیزار است... نسلی که نمی‌تواند بی‌خیال آرمان‌زدگی و شعار باشد... نسلی معلق بین زمین ‌و هوا... دوست دارند قربانی باشند... گذشته‌ای ساخته‌اند برای خودشان از تحقیرها، نبودن‌ها و نداشتن‌ها... سعی کرده زهر و زشتی صحنه‌های اروتیک را بگیرد و به جایش تصاویر طبیعی و بکر از انسان امروز و عشق رقم بزند... ...
دو زن و یک مرد همدیگر را، پس از مرگ، در دوزخ می‌یابند... همجنس‌بازی است که دوستش را به نومیدی کشانده و او خودکشی کرده است... مبارز صلح‌طلبی است که به مسلکِ خود خیانت کرده است... بچه‌ای را که از فاسقش پیدا کرده در آب افکنده و باعث خودکشی فاسقش شده... دژخیم در واقع «هریک از ما برای آن دو نفرِ دیگر است»... دلبری می‌کند اما همدمی این دو هم دوام نمی‌آورد... در باز می‌شود، ولی هیچ‌کدام از آنها توانایی ترک اتاق را ندارد ...
«سم‌پاشی انسان‌ها» برای نجات از آفت‌های ایدئولوژیک اجتناب‌ناپذیر است... مانع ابراز مخالفتِ مخالفین آنها هم نمی‌شویم... در سکانس بعد معلوم می‌شود که منظور از «ابراز مخالفت»، چماق‌کشی‌ و منظور از عناصر سالم و «پادزهرها» نیز «لباس‌شخصی‌ها»ی خودسر!... وقتی قدرت در یک حکومت، مقدس و الهی جلوه داده شد؛ صاحبان قدرت، نمایندگان خدا و مجری اوامر اویند و لذا اصولا دیگر امکانی! برای «سوءاستفاده» باقی نمی‌ماند ...
رفتار جلال را ناشی از قبول پست وزارت از سوی خانلری می‌داند و ساعدی را هم از مریدان آل‌احمد می‌بیند... خودداری سردبیر مجله سخن از چاپ اشعار نیما باعث دشمنی میان این دو شد... شاه از او خواسته بوده در موکب ملوکانه برای افتتاح جاده هراز بروند... «مادر و بچه» را به ترجمه اشرف پهلوی منتشر کرد که درواقع ثمینه باغچه‌بان مترجم آن بود... کتاب «اندیشه‌های میرزافتحعلی آخوندزاده» را نزد شاه می‌برد: «که چه نشسته‌اید؟ دین از دست رفت! این کتاب با ترویج افکار الحادی احساسات مردم مسلمان را جریحه‌دار کرد ...
در نیمه‌های دوره قاجار اقتصاد کشور با اقتصاد جهانی پیوند یافت و بخش کشاورزی و جامعه روستایی با توجه به این شرایط در معرض تغییر قرار گرفت... تا پیش از اصلاحات ارضی شکل غالب کار در کشور نه کار مزدی که کار رعیتی بود... هیچ برنامه ملی برای ثبت بیکاری و برقراری بیمه‌های بیکاری وجود ندارد... سیاست‌های دولت برای اسکان مهاجران بیکار با شکست مواجه شده... گفتارهای همدلانه انقلابیون موجب شد این گروه‌ها با انقلابیون همراه شوند ...