کتاب «پرتره‌ها و اشخاص» توسط انتشارات گیلگمش، ناشر کتاب‌های علوم انسانی، تاریخ و فلسفه‌ نشر چشمه، منتشر شد. 

پرتره‌ها و اشخاص» [Portraits and persons : a philosophical inquiry] نوشته‌ سینتیا فریلند [Cynthia Freeland]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، «پرتره‌ها و اشخاص» [Portraits and persons : a philosophical inquiry] نوشته‌ سینتیا فریلند [Cynthia Freeland] با ترجمه حسین عظیمی در ۴۲۸ صفحه با قیمت ۹۵ هزار تومان در انتشارات گیلگمش منتشر شده است.

در معرفی ناشر از این کتاب آمده است: سینتیا فریلند (۱۹۵۱) فیلسوفِ هنر است و در زمینه‌ زیباشناسی، فلسفه‌ باستان، فلسفه‌ فیلم و نظریه‌ فمینیستی می‌نویسد. فریلند را در ایران با کتاب‌های اما آیا این هنر است؟ و نظریه‌ هنر می‌شناسند. با این‌همه پرتره‌ها و اشخاص را یکی از مهم‌ترین کتاب‌هایش می‌دانند که به‌ قول خودش تلاشی است برای پُر کردن جای خالی تأمل فلسفی در ماهیت شخص انسان و توانایی هنر در به دست آوردن و بازنمایی‌اش. و دلیلش همین است که به‌ زعم فریلند فیلسوفان در طول تاریخ پرتره را جدی نگرفته‌اند، یا درست‌تر این‌که جدی نگرفته‌اند.

هر چند به ‌قول او «پرتره یکی از عام‌ترین و کهن‌ترین اَشکال هنری است» و جز این «پرتره نمایانگر تلاش‌های جدیِ شماری از بهترین هنرمندان جهان در مطالعه‌ مردم (مطالعه‌ دیگران و یا خود هنرمندان) است.» و همین‌ها او را به نتیجه‌ دیگری هم رسانده؛ این‌که «در پرتره، هم هنرمند و هم مشاهده‌کننده درگیر مسئله‌ دیرپای فلسفیِ ارتباط ذهن و بدن می‌شوند.» پرتره‌ها و اشخاص بر پایه‌ این نکته‌ها شکل گرفته و به شیوه‌ای نامعمول شروع می‌شود؛ چرا که فریلندِ فیلسوف کتابش را با بخشی درباره‌ حیوانات شروع می‌کند که در نظر بسیاری قاعدتاً نمی‌شود تصویرشان را در شمار پرتره‌ها جای داد، اما کار مهم او از همین‌جا شروع می‌شود که پرتره‌ها و اشخاص را از خلال فصلی که به حیوانات می‌پردازد شروع می‌کند و به ارزشِ پرتره‌ها برای ارتباط با ازدست‌رفته‌ها می‌رسد.

................ هر روز با کتاب ...............

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...