کتاب «بیست تز در باب سیاست» [Twenty theses on politics یا 20 tesis de política] نوشته انریکه دوسل [Enrique Dussel] فیلسوف، مورخ و متأله آرژانتینی-مکزیکی، با ترجمه هومن کاسبی توسط نشر لگا منتشر شد.

بیست تز در باب سیاست» [Twenty theses on politics یا 20 tesis de política] نوشته انریکه دوسل [Enrique Dussel]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، حقیقت دارد که فعالیت سیاسی به‌ویژه در کشورهای پسااستعماری تا حد زیادی فاسد شده است؛ زیرا نخبگان ما به‌مدت پانصد سال در جهت منافع متروپلیس‌های مسلط زمانه حکومت کرده‌اند. به‌تازگی آمریکای لاتین شاهد نوعی «بهار سیاسی» بوده که از زمان زایش بسیاری از جنبش‌های اجتماعی جدید که در مجمع اجتماعی جهانی در پورتو الگره گرد هم آمده‌اند، رشد و گسترش یافته است.

این جنبش‌ها با انتخابات غیرمنتظره نستور کیرشنر، لوئیس ایناسیو لولا دا سیلوا، هوگو چاوز، ایوو مورالس، تمثال جاویدان و معروف فیدل کاسترو و تمثال نمادین معاون فرمانده مارکوس، مقارن شده است. این جنبش‌ها و رخدادها بازنمود نشانه‌هایی از امید است که رودرروی آن‌ها باید شروع به خلق نظریه جدیدی کنیم؛ تفسیری منسجم از تحول ژرفی که مردم ما تجربه می‌کنند.

قرن بیست‌ویکم خلاقیت زیادی می‌طلبد. حتی سوسیالیسم نیز اگر هنوز معنایی داشته باشد، باید شکل «انقلاب فرهنگی» به خود بگیرد که ایوو مورالس پیشنهاد داده است. اکنون زمان مردم، زمان امر خاستگاهی و مطرودان فرارسیده است. سیاست عبارت است از داشتن «گوش شاگرد صبح به صبح»؛ به‌طوری که کسانی که «فرمان می‌دهند، مطیعانه فرمان می‌دهند.» اِعمال تفویضیِ قدرت فرمان‌بردارانه، رسالتی است که جوانان به آن فراخوانده می‌شوند، بدون طوایف شخصیت‌گرایانه، بدون جریان‌هایی که منافع فاسد خودشان را دنبال می‌کنند که از طریق جنگیدن برای منافع گروهی خاص به‌جای منافع کل (اعم از حزب، مردم، میهن یا بشریت) فاسد می‌شوند.

بیست تز در این کتاب که در ابتدا در سطحی انتزاعی قرار گرفته است، هرچه پیش‌تر می‌رود به‌تدریج انضمامی‌تر می‌شود؛ ازاین‌رو، تزهای ۱ تا ۱۰ ساده‌ترین و انتزاعی‌ترین و بنیادی‌ترین است و در نتیجه، مبنایی را فراهم می‌کند که باقی کتاب بر اساس آن برساخته می‌شود. همان طور که مارکس نشان داد، لازم است که از امر انتزاعی به امر انضمامی صعود کنیم؛ بنابراین، تزهای ۱۱ تا ۲۰ پیچیده‌تر و انضمامی‌تر است؛ زیرا این تناقض را در بر می‌گیرد که مردم زبان به سخن می‌گشایند و مرکز صحنه را به خود اختصاص می‌دهند. آن‌ها به این وسیله به‌طور جمعی وارد عمل می‌شوند. تزهای جدید در آینده باید سطوحی را با درجۀ حتی بیشتری از پیچیدگی و انضمامیت، با در نظر گرفتن یکپارچگیِ سوژه‌های استعمارگرایی، پسا استعمارگرایی، متروپل و امپراتوری و مبارزه برای آزادی‌بخشی از این نیروهای بین‌المللی، وضع کنند.

در حالی که جهان توسط نیروهای نئولیبرالیسم با دادشناسی‌های کلبی‌مسلکانه و گناه‌آلودِ پیشرفت آن‌ها به گردباد هرج‌ومرج اقتصادی و بی‌لیاقتی سیاسی و فاجعه بوم‌شناختی قریب‌الوقوع افکنده می‌شود، توده‌های محروم جهان در دفاع از سیاستی سیاره‌ای غریو برمی‌کشند.

نویسنده این کتاب تلاش کرده با مطرح‌کردن دوباره آنچه یکی از اکتشافات بسیار بزرگ انسان‌های اولیه بود، آوای این غوغا باشد؛ یعنی اینکه امر سیاسی توسط اراده جمعی، به‌منظور اعطای کاراییِ عقلانی به اراده زیستن وضع می‌شود. دوسل علیه انجیل الهیات‌های بازار با بت‌های مرده‌خواهانه آن‌ها، سکولاریسمِ عزم و اراده مردم برای زیستن از طریق رسالت شریف امر سیاسی را تصدیق می‌کند. تزهای مارتین لوتر بر دروازه‌های کلیسا میخ شد؛ تزهای مارکس بر دروازه‌های وفور بورژواییِ سلب مالکیت‌کننده؛ تزهای دوسل بر دیوارهای زندان‌های ددمنشانه و ظاهراً یورش‌ناپذیر، پایگاه‌های نظامی، بانک‌ها و اتاق‌های هیئت‌مدیره صندوق جهانی پول و بانک جهانی و پنتاگون میخ خواهد شد.

این کتاب در ۱۷۶ صفحه و قیمت ۱۲۹ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ................

ما نباید از سوژه مدرن یک اسطوره بسازیم. سوژه مدرن یک آدم معمولی است، مثل همه ما. نه فیلسوف است، نه فرشته، و نه حتی بی‌خرده شیشه و «نایس». دقیقه‌به‌دقیقه می‌شود مچش را گرفت که تو به‌عنوان سوژه با خودت همگن نیستی تا چه رسد به اینکه یکی باشی. مسیرش را هم با آزمون‌وخطا پیدا می‌کند. دانش و جهل دارد، بلدی و نابلدی دارد... سوژه مدرن دنبال «درخورترسازی جهان» است، و نه «درخورسازی» یک‌بار و برای همیشه ...
همه انسان‌ها عناصری از روباه و خارپشت در خود دارند و همین تمثالی از شکافِ انسانیت است. «ما موجودات دوپاره‌ای هستیم و یا باید ناکامل بودن دانشمان را بپذیریم، یا به یقین و حقیقت بچسبیم. از میان ما، تنها بااراده‌ترین‌ها به آنچه روباه می‌داند راضی نخواهند بود و یقینِ خارپشت را رها نخواهند کرد‌»... عظمت خارپشت در این است که محدودیت‌ها را نمی‌پذیرد و به واقعیت تن نمی‌دهد ...
در کشورهای دموکراتیک دولت‌ها به‌طور معمول از آموزش به عنوان عاملی ثبات‌بخش حمایت می‌کنند، در صورتی که رژیم‌های خودکامه آموزش را همچون تهدیدی برای پایه‌های حکومت خود می‌دانند... نظام‌های اقتدارگرای موجود از اصول دموکراسی برای حفظ موجودیت خود استفاده می‌کنند... آنها نه دموکراسی را برقرار می‌کنند و نه به‌طور منظم به سرکوب آشکار متوسل می‌شوند، بلکه با برگزاری انتخابات دوره‌ای، سعی می‌کنند حداقل ظواهر مشروعیت دموکراتیک را به دست آورند ...
نخستین، بلندترین و بهترین رمان پلیسی مدرن انگلیسی... سنگِ ماه، در واقع، الماسی زردرنگ و نصب‌شده بر پیشانی یک صنمِ هندی با نام الاهه ماه است... حین لشکرکشی ارتش بریتانیا به شهر سرینگاپاتام هند و غارت خزانه حاکم شهر به وسیله هفت ژنرال انگلیسی به سرقت رفته و پس از انتقال به انگلستان، قرار است بر اساس وصیت‌نامه‌ای مکتوب، به دخترِ یکی از اعیان شهر برسد ...
تجربه‌نگاری نخست‌وزیر کشوری کوچک با جمعیت ۴ میلیون نفری که اکنون یک شرکت مشاوره‌ی بین‌المللی را اداره می‌کند... در دوران او شاخص سهولت کسب و کار از رتبه ١١٢ (در ٢٠٠۶) به ٨ (در ٢٠١۴) رسید... برای به دست آوردن شغلی مانند افسر پلیس که ماهانه ٢٠ دلار درآمد داشت باید ٢٠٠٠ دلار رشوه می‌دادید... تقریبا ٨٠درصد گرجستانی‌ها گفته بودند که رشوه، بخش اصلی زندگی‌شان است... نباید شرکت‌های دولتی به عنوان سرمایه‌گذار یک شرکت دولتی انتخاب شوند: خصولتی سازی! ...