کتاب «مدیریت تئاتر: روش‌های راهبری برای قرن بیست و یکم» [Theatre Management Arts Leadership for the 21st Century] سعی در معرفی کمپانی تئاتر در دو ساحت تجاری و غیرانتفاعی است و همچنین این اثر به مخاطب می‌آموزد چگونه می‌توان یک نهاد حقوقی هنری تاسیس کرد و چگونه می‌توان برای آن نهاد، اهداف، ماموریت، چشم‌انداز و ارزش تعریف کرد.

مدیریت تئاتر: روش‌های راهبری برای قرن بیست و یکم [Theatre Management Arts Leadership for the 21st Century]

به ‌گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) کتاب «مدیریت تئاتر: روش‌های راهبری برای قرن بیست و یکم» عنوان کتابی است که در سال 2018 منتشر شده و یکی از جامع‌ترین کتاب‌های آموزشی در حوزه مدیریت تئاتر محسوب می‌شود. کتابی که به انتخاب مترجم، زیرعنوان «چگونه از گروه به کپانی تبدیل شویم» نیز به آن اضافه شده است. از این رو که اساسا در این کتاب هرجا سخن از تئاتر به میان می‌آید، مقصود یک نهاد حقوقی است که علاوه بر تولید، بر عرضه مستقیم یا با واسطه محصول (نمایش)، منطبق با قوانین تجاری حاکم بر هر منطقه نیز توجه دارد. نهادی که می‌تواند یک بنگاه تجاری یا غیرانتفاعی، متشکل از سرمایه‌گذاری (پولی یا غیرپولی) یک یا چند نفر باشد و افراد در سود و زیان آن شریک هستند.

این کتاب تلاش دارد اصول بنیادین مدیریت در حوزه کسب و کار را به مدیریت در عرصه هنر پیوند زند و بیاموزد چگونه می‌توان یک نهاد هنری همچون کمپانی تئاتر را تاسیس و موفق اداره کرد. برهمین اساس این کتاب می‌آموزد چگونه می‌توان یک نهاد حقوقی هنری تاسیس کرد. چگونه می‌توان برای آن نهاد، اهداف، ماموریت، چشم‌انداز و ارزش تعریف کرد. چگونه می‌توان به آن ساختار سازمانی و اداری بخشید. چگونه می‌توان برای آن جذب سرمایه کرد. و چگونه می‌توان در آن دست به تولید محصول زد، برای محصولش بازاریابی کرد، خدمات مربوط به امور مشتریان در کسب‌وکارهای تجاری را برای آن نیز طرح و با همه این موضوعات، اصول اساسی علم مدیریت را در تمامی ارکان و بخش‌های آن پیاده‌سازی کرد.

کتاب در پانزده فصل تدوین شده است که در هر فصل برای پژوهش بیشتر خوانندگان، پرسش‌هایی پیرامون علم مدیریت و تطبیق آن با مدیریت تئاتر طرح شده است و نیز در پایان هر فصل برای تاسیس یک کمپانی تئاتر تکالیفی به‌عهده خوانندگان گذاشته شده است. این اثر همچنین با تدارک بخش‌هایی با عنوان «تفکر انتقادی»، تلاش می‌کند با خوانندگانش نگاه نقادانه به موضوعات مختلف و دیدگاه‌های گوناگون مدیریتی در حوزه تئاتر را تمرین کند.

شایان ذکر است در نسخه اصلی کتاب «مدیریت تئاتر» در هر فصل شامل بخشی باعنوان «نمونه مطالعاتی» است که معضلات کاری یک فرد مثالی در یک کمپانی مثالی را ردگیری می‌کند؛ با توجه به نامانوس بودن ساختار اداری و اجرایی کمپانی مطرح شده و جایگاه فرد در این کمپانی با فضای اجرایی و اداری تئاتر ایران، از ترجمه این بخش صرف‌نظر شده است.

این کتاب، کمپانی تئاتر را در دو ساحت تجاری و غیرانتفاعی معرفی می‌کند و بیشتر تمرکزش بر کمپانی‌های غیرانتفاعی است. کمپانی‌هایی که اولویت نخست‌شان ارائه خدمات اجتماعی است و کسب سود اولویت بعدی آن‌ها محسوب می‌شود.

مطالعه این کتاب علاوه بر آنکه خوانندگان را با مباحث مدیریتی در تئاتر آشنا می‌کند، آن‌ها را صاحب دیدگاه‌های مدیریتی می‌کند و تاکتیک‌های مدیریتی برای برون‌رفت از بحران‌ها و چالش‌های مرسوم را نیز مطرح می‌کند. بنابراین مطالعه این کتاب برای تمامی اقشار فعال در حوزه تئاتر اعم از سیاست‌گذاران و مدیران نهادهای دولتی، کارآفرین‌های هنری نهادهای خصوصی، دانشجویان هنرهای نمایشی و تمام گروه‌هایی که به دنبال ارتقا وضعیت خود و تاسیس یک کمپانی هستند می‌تواند کاربردی و مفید باشد.

انتشارات نمایش کتاب «مدیریت تئاتر؛ روش‌های راهبری برای قرن بیست و یکم» نوشته آنتونی راین [Anthony Rhine] با ترجمه حسین ملکی را در 356 صفحه به‌بهای 40هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

تب تند دولت برای ساختن جامعه «بدون فقیر» به وضعیتی انجامید که نائومی کلاین آن را «ربودن ضروریات یک زندگی آبرومندانه از میلیون ها شهروند» می نامد... تهیدستان در دهه های ۵٠ و۶۰ شمسی فاقد مکانیسم های نهادی بودند... خیریه شدن اقتصاد ملی... چگونه مردم عادی با مخالفت ها و مقاومت های پراکنده اما فراگیر، دولت را، هرچند موقت، وادار به عقب نشینی کردند... بی عدالتی سیستماتیک و ناکارآمدی حکمرانی ...
از سوراخ کلید، خدمتکارشان را که مشغول حمام کردن است نگاه می‌کند. دلش می‌خواهد داخل شود... به زحمت نوزده سال دارد که انقلاب سوسیالیستی و وحشت بر کشور او سایه می‌گسترد. آیا همین انقلاب نیست که با خشونتهایش به او امکان می‌دهد که از دایره‌ای که مادر به دورش کشیده است فرار کند و بالاخره وارد «زندگی حقیقی» شود... در خانه‌هایی که شاعران به دنیا آمده‌اند زنها حکومت می‌کنند ...
مؤلف اخلاق ناصری تذکر می‌دهد: کودک را با هر کار نیکی که می‌کند، باید تشویق کنند و آفرین گویند، اما هنگامی که رفتارِ زشتی از او سرمی‌زند، باید بسیار مراقب بود که او را به‌صراحت و آشکارا سرزنش نکنند که چرا کار بدی کرده است؛ بلکه این‌طور وانمود کنند که او از روی غفلت و ناآگاهی آن کارِ زشت را انجام داده است... خواجه در سیر تربیت کودک بر وجود بازی و تفریح نیز بسیار تأکید دارد و معتقد است که بازی کردن می‌تواند خاطر کودک را از سختی‌ها و ملالت‌های شئونِ مختلفِ ادب‌آموزی برهاند. ...
در ساعت یازده چهارشنبه آن هفته جن در آقای مودت حلول کرد... این آدم‌های عادی در عین عادی‌بودن، کارهای وحشتناک می‌کنند. می‌کُشند، زن‌هایشان را تکه‌پاره می‌کنند، آمپول مرگبار به دوست و آشنا می‌زنند... زن‌ها مدام کشته می‌شوند حالا هرچقدر که زیبا و دوست‌داشتنی باشند و هرچقدر هم که قاتل عاشقشان باشد... حکومتی که بر مسند قدرت نشسته تحمل هیچ شاهد زبان‌به‌کامی را ندارد... این «تن‌بودگی» آدم‌های داستان ...
سرگذشت افسری از ارتش رژیم گذشته... پس از پی بردن به روابط غیرمشروع همسرش او را به قتل می‌رساند و مدتی را در زندان به سر می‌برد. پنج فرزند او نیز در شرایط انقلابی هرکدام وارد گروه‌های مختلف سیاسی می‌شوند... ما بذر بی اعتمادی، شک و تسلیم را کاشته‌ایم که به جنگلی از پوچی و بدبینی تبدیل شده است. جنگلی که در آن هرگز جرأت نمی‌کنید حتی اسم خدا، حقیقت و انسانیت را به زبان بیاورید. ما مجبور می‌شویم که قبر فرزندانمان را خودمان بکنیم ...