آبان ماه سال ۱۴۰۱ بود که کتاب «دایاسپورا، مقدمه‌ای بسیار کوتاه» [Diaspora: A Very Short Introduction] با ترجمه‌ی مسعود سادات‌آقائی و پیمان حقیقت‌طلب به بازار نشر عرضه شد. این کتاب نوشته‌ی کوین کنی [Kevin Kenny] است. در سی و چهارمین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران نشست رونمایی و معرفی این کتاب برگزار شد. در این نشست پیمان حقیقت‌طلب مترجم کتاب و محمدمهدی دهدار به عنوان کارشناس مهاجرت حضور داشتند.

خلاصه کتاب دایاسپورا، مقدمه‌ای بسیار کوتاه» [Diaspora: A Very Short Introduction]  کوین کنی [Kevin Kenny]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از دیاران، در این نشست حقیقت‌طلب، مترجم، درباره عنوان کتاب یعنی «دایاسپورا» گفت: «به طور عام دایاسپورا به جمعیت‌هایی از یک کشور اطلاق می‌شود، که در کشور دیگر به‌عنوان مهاجر زندگی می‌کنند. انتشار این کتاب در راستای فعالیت‌های اندیشکده‌ی دیاران بود. دیاران با هدف تسهیل زیست مهاجران در ایران در سال ۱۳۹۶ تأسیس شد. یک مسئله‌ای که از همان ابتدا با آن مواجه شدیم، کمبود کارهای پژوهشی در حوزه مهاجرت و مهاجران بود. از همان‌جا تصمیم گرفتیم به سمت تالیف یا ترجمه کتاب‌هایی برویم که مباحث پایه‌ای مهاجرت را دارند. این کتاب نیز از سری مختصر و مفید دانشگاه آکسفورد به فارسی ترجمه شد».

وی افزود: «دایاسپورا» مفهوم گسترده و عامی است که در حوزه مهاجرت کاربرد دارد. در ایران به‌جز چند مقاله علمی کار خاصی در راستای معرفی این مفهوم صورت نگرفته است. با ترجمه این کتاب، اولین گام‌ها برای معرفی و گسترش آن برداشته شد».

این مترجم در پاسخ به این سوال که چرا برای واژه «دایاسپورا» کلمه‌ای که از حیث زبان فارسی در ذهن متبادر شود انتخاب نکردید، توضیح داد: «دایاسپورا» در زبان بین‌المللی واژه جاافتاده‌ای است. اصل این کلمه عبری است و به یهودیان برمی‌گردد که چند هزار سال پیش که از سرزمین فلسطین خارج شدند، رویای بازگشت به فلسطین را طی چند هزار سال داشتند. در یک قرن اخیر و با گسترش مهاجرت‌های بین‌المللی این کلمه برای اکثر مهاجران جهان کاربرد پیدا کرد و از ارامنه تا آفریقایی‌ها برای توصیف جمعیت‌های خارج از کشور خود که رویای بازگشت به وطن دارند و اقدام به شبکه‌سازی در این زمینه می‌کنند از دایاسپورا استفاده می‌کنند.

محمد‌مهدی دهدار، پژوهشگر حوزه مهاجرت، با بیان اینکه این کتاب «دایاسپورا»‌ آن دسته‌ای از مهاجران را معرفی می‌کند که به اجبار از کشورشان خارج شدند، بیان کرد: این افراد رویای بازگشت به وطن را دارند، شبکه‌ای از افراد مثل خودشان را در خارج از کشور شکل دادند که به کشور خودشان بازگردند و سرزمین‌شان را بهبود بخشند.

این پژوهشگر حوزه مهاجرت بیان کرد: یک ویژگی‌ کتاب این است که بر مدار قصه حرکت می‌کند. اگرچه یک مفهوم دانشگاهی را به ما می‌رساند، با قصه‌های جذاب در زمینه مذهبی، اسطوره‌ای و تاریخی پیش می‌رود. فکر می‌کنم بعد از بررسی یهودیان، بخش اعظم کتاب به مهاجران افریقایی که به امریکا می‌روند، پوشش داده می‌شود. نکته جالب این است که رویای بازگشت و سختی‌ها، اجبارهای مهاجرت و روابط بین آن‌ها در موسیقی، شعر، رمان، داستان و … نشان داده می‌شود.

نشست نقد و بررسی دایاسپورا

حقیقت‌طلب در مورد اهمیت مبحث دایاسپورا در این نشست گفت: کشور ایران به صورت دوگانه‌ای با مفهوم دایاسپورا به صورت عمیق مواجه است. از یک سو جمعیتی میلیونی از مهاجران افغانستانی سالیان سال است که در ایران به زندگی مشغول هستند و پس از چند دهه می‌توان به آنان عنوان دایاسپورای افغانستانی‌ها در ایران را اطلاق کرد. می‌توان حتی ادعا کرد که بزرگ‌ترین دایاسپورای افغانستانی‌ها در جهان دایاسپورای افغانستانی‌های ساکن در ایران هستند. افغانستان در طول چند دهه‌ی اخیر همواره از مهاجرفرست‌ترین کشورهای جهان بوده است و سه کشور ایران، پاکستان و آلمان سه مقصد اصلی این مهاجران در جهان عنوان می‌شوند. در بین این سه کشور به سبب نزدیکی‌های زبانی و فرهنگی تعداد مهاجران افغانستانی در ایران بیش از هر کشور دیگری است. اگر بخواهیم از نظرگاه دایاسپورایی نگاه کنیم ایران بزرگ‌ترین دایاسپورای افغانستانی‌ها در جهان را در خود جای داده است. اما چون تا به حال دید دایاسپورایی به آنان نداشته است هیچ گاه نتوانسته ظرفیت‌های این دایاسپورا را شناسایی کند.

از سوی دیگر جمعیتی میلیونی از ایرانیان خارج از این کشور زندگی می‌کنند. شما به جریانات و تحولات ۱۵۰ سال اخیر ایران که نگاه می‌کنید می‌بینید هیچ جنبش اجتماعی و سیاسی و هیچ تغییر و تحولی بدون تأثیرگذاری دایاسپورای ایرانیان به وقوع نپیوسته است. به انقلاب مشروطه که نگاه می‌کنید می‌بینید دانشجویانی که از ایران رفتند و در غرب تحصیل کردند و نیز علمای حاضر در نجف اشرف که تئوری‌پردازان حضور ملت در عرصه‌ی حکمرانی بودند در تعریف دایاسپورا می‌گنجند. یا نقش کنفدراسیون‌های دانشجویان خارج از ایران انکارناشدنی است. به تغییر تحولات سالیان اخیر نیز که نگاه می‌کنید همواره تغییراتی محسوس بوده‌اند که دایاسپورای ایرانی در آن نقش‌آفرینی کرده‌اند. تأثیرگذاری دایاسپورای ایرانی در عرصه‌های اقتصادی محسوس‌تر است. مثال صد سال گذشته اگر بخواهیم بزنیم می‌توانیم کاشف‌السلطنه را نام ببریم که پدر چای ایران است، فردی که در خارج از مرزهای ایران رویای بازگشت و بهبود وطن را پروراند و چای را از هندوستان به لاهیجان آورد تا کشور ایران از یک مصرف‌کننده به تولیدکننده‌ی چای مبدل شود و در همین سال‌های اخیر هم ۲۹۰ شرکت استارت‌آپی موفق ایران حاصل فعالیت‌های دایاسپورای ایرانی بودند که به کشور ایران بازگشتند و آورده‌ای اقتصادی داشتند. همه‌ی این مسائل نشان‌دهنده‌ی این است که باید دایاسپورا و چهارچوب نظری مفهومی آن را بسیار جدی بگیریم.

خرید کتاب دایاسپورا مهاجرین مهاجرت کوین کنی ترجمه حقیقت طلب
دایاسپورا: مقدمه بسیار کوتاه | کوین کنی | 156 صفحه
برای خرید کلیک کنید و یا تماس بگیرید با 33355577 و یا تلگرام 09370770303

................ تجربه‌ی زندگی دوباره ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...