کتاب «دانته آلیگیری» [از مجموعه European writers] نوشته مارک موسا[Musa, Mark‬] با ترجمه مهدی سحابی توسط نشر مرکز منتشر و راهی بازار نشر شد.

به گزارش مهر،‌ این‌کتاب، پیش‌تر در سال ۱۳۷۳ توسط انتشارات کهکشان چاپ شده بود که حالا با چاپی جدید توسط نشر مرکز عرضه شده است.

این‌ناشر پیش‌تر کتاب‌هایی مثل «مارسل پروست» و «لویی فردینان سلین» را در معرفی این‌دو چهره ادبی با ترجمه سحابی چاپ کرده است.

کتاب پیش‌رو هم برای معرفی ساده و خلاصه دانته آلیگیری یکی از چهره‌های مهم ادبیات ایتالیا نوشته شده است. دانته را عموما با «کمدی الهی» می‌شناسند. او متولد سال ۱۲۶۵ میلادی در فلورانس است و می‌توان او را از طبقه اشراف ایتالیا دانست. مهم‌ترین اثر دانته همان‌طور که می‌دانیم، کمدی الهی است که البته ابتدا نامش کمدی بود و پسوند الهی یا الاهی بعدها به آن اضافه شد. دانته در سال ۱۳۲۱ درگذشت.

«زندگی نو» عنوان یکی‌دیگر از آثار دانته است که کمدی الهی را می‌توان نتیجه عهد و پیمانی دانست که او در پایان نگارش «زندگی نو» به آن اشاره کرده است: «اگر مشیت آنی که شکوفایی همه‌چیز از اوست بر این باشد که زندگی‌ام چند سالی دیگر بپاید، امید دارم درباره دلدارم چنان بنویسم که تاکنون برای هیچ دلداری نوشته نشده است.»

عناوین اصلی کتاب «دانته آلیگیری» به‌ترتیب، عبارت‌اند از: زندگی، آثار، کمدی الاهی، کتاب‌شناسی، گاهشمار زندگی دانته آلیگیری، نمایه.

در قسمتی از این‌کتاب می‌خوانیم:

زندگی نو، یکی از نخستین آثار دانته، مجموعه‌ای از شعر و نثر است و از سی‌ویک شعر همراه با نثر تشکیل می‌شود. این اثر یکی از نخستین نمونه‌های مهم نثر ایتالیایی و احتمالا اولین اثر داستانی است که در آن نثر نه‌فقط برای ارائه یک روایت دنباله‌دار، بلکه هم‌چنین برای توضیح شان نزول یکایک شعرهای کتاب به‌کار گرفته شده است. آن‌چه در زندگی نو تازگی دارد رابطه کاربردی نثر و شعر با هم است.

در سال‌های اخیر ناقدان کمدی الاهی هرچه بیشتر به این ضرورت رسیده‌اند که باید تمایزی قائل شد میان دانته شاعر، یعنی آن چهره تاریخی که شعر را به زبان خود سرده است، و دانته سالِک، یعنی شخصیتی که آفریده شاعر است و در دنیایی به‌سر می‌برد که شاعر خلق کرده است. درباره زندگی نو برقراری چنین تمایزی میان دانته شاعر و دانته دلداده دشوارتر است، چون در این‌کتاب عاشق، یعنی قهرمان کتاب، خودْ شاعر است. اما از این مهم‌تر این که رویدادهای زندگی نو را، برخلاف کمدی الهی، نباید کاملا تخیلی دید و قهرمان کتاب هم یک شخصیت خیالی نیست، بلکه شخصیت دانته واقعی در سنّ جوان‌تری است. اما به همان صورتی که درباره هر داستانی باید کرد که به صیغه اول شخص نوشته شده است، در این مورد هم باید بکوشیم میان دیدگاه کسی که زندگی کرده و تجربه‌های ثبت‌شده در کتاب را پشت سر گذاشته، و فرصت آن را داشته که با نظر بر گذشته بر آن‌ها تامل کند، و دیدگاه کسی که در حال و در زمان از سر گذراندنِ آن تجربه‌هاست، تمایز قائل شویم.

این‌کتاب با ۶۶ صفحه،‌ شمارگان هزار نسخه و قیمت ۱۹ هزار و ۸۰۰ تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

تلویزیون بی‌دلیل روشن می‌شود و تصویری را نشان می‌دهد. در كنار نگاه دوربین‌نگار روایت، تلویزیون قرار دارد. تلویزیون و ساعت دیجیتال و روایت دوربین‌گونه به عنوان عناصری مدرن، اتاق را احاطه می‌كنند... فرد متجاوز به دختر روسپی می‌تواند شكل دیگری از مرد درون تلویزیونی باشد كه ناگهان روشن می‌شود... دختری است در جایگاه و موقعیتی كه با زیبایی‌اش تبدیل به پدیده‌ای می‌شود كه عكسش روی مجلات مد می‌نشیند و در نقطه مقابلش دختر فاحشه چینی است. ...
با کشتی‌گیر اسراییلی کشتی می‌گیرم چون تن من به تن او بخورد بخشی از گفت‌وگوست... با این شیوه ما نباید وارد سازمان ملل هم بشویم؛ نباید در المپیادهای علمی هم شرکت کنیم... چیزی که ناکارآمد هست باید حذف بشود یا اصلاح... اگر خدای نکرده! وزیر ارشاد بشوم اولین کاری که می‌کنم رفتن به قم و گرفتن اجازه از علما برای پیوستن به کنوانسیون برن (حمایت از حق مولف در آثار ادبی و هنری) است ...
از این کتاب تا امروز بیش از 10 ترجمه در کتابخانه ملی ثبت شده: «اجرام آسمانی»، «بانوان مهتاب»، «دختران مهتاب»، «دختران ماه»، «ماه خاتون‌ها»، «زنان ماه» و «بانوان ماه»... روند جامعه‌ای را با تمرکز بر زنان آن در یک دوره یکصد ساله بازنمایی کند. از این‌ رو شاخص‌ترین مساله «گفتمان نسل»هاست؛ گفتمانی که گذار شخصیت‌ها را از سنت به مدرنیته می‌نماید... در برزخ گذشته زندگی می‌کنند و گویی راه گریزی از آن ندارند ...
اولین کتاب دانشگاهی است که به جامعه‌شناسی اسلام و تا حدودی تشیع می‌پردازد... برخی معتقدند جامعه‌شناسی دین مربوط به مسیحیت است نه اسلام... در بنیادگرایی ما با دین بدون فرهنگ مواجهیم... مطالعه تحولات تاریخی و سازمانی روحانیت... جامعه‌شناسان فرانسوی ترجیح می‌دهند درباره قبایل استرالیا یا اسکیموها تحقیق کنند تا اینکه مسلمانان را موضوع تحقیق قراردهند ...
«سووشون» رمانِ تجاوز است، تجاوز به روح یک ملت... مردمی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند با تجاوزگران هم‌داستان می‌شوند... همه زن‌ها حتی چهره‌های منفی مثل «عزت‌الدوله» هر یک به‌نوعی وجوه گوناگونِ ستمدیدگی، بی‌پناهی، ناکامی و تحملِ زن ایرانی را به نمایش می‌گذارند... می‌خواستم بچه‌هایم را با محبت و در محیط آرام بزرگ کنم اما الان با کینه بزرگ می‌شوند...هر هفته نان و خرما به دیوانه‌خانه و زندان می‌فرستد... تاریخ در این رمان لَق نمی‌زند یعنی آدم‌ها از بستر واقعی برخاسته‌اند ...