مجموعه داستان «تزار عشق و تکنو» [The tsar of love and techno] نوشته‌ آنتونی مارا [Anthony Marra]، برنده جایزه فرهنگستان هنر و ادبیات آمریکا در سال ۲۰۱۶، ترجمه و منتشر شد.

به گزارش کتاب نیوز، آنتونی مارا ( - ۱۹۸۴)، نویسنده جوان آمریکایی است که نامش در بین 450 نویسنده‌ای که به نامزدی ترامپ برای انتخابات اعتراض کردند؛ دیده می‌شود.

تزار عشق و تکنو» [The tsar of love and techno] نوشته‌ آنتونی مارا [Anthony Marra]

مجموعه داستان «تزار عشق و تکنو» که «آنتونی مارا» در سال ۲۰۱۵ منتشر کرده، شامل داستان‌هایی است که در دوره‌های مختلف روایت می‌شوند. اولین داستان این مجموعه نمونه‌ای ملموس از پرداختن به تم سانسور است؛ شخصیت اصلی داستان در دوره «ژوزف استالین» در اداره‌ای کار می‌کند که وظیفه‌اش، پاک کردن چهره‌ها از نقاشی‌ها و روزنامه‌هاست. وقتی او با چهره آشنای یک بالرین روبه‌رو می‌شود، کارش را به درستی انجام نمی‌دهد و این تمرد عواقبی را برایش دربردارد.

9 داستان‌ به هم پیوسته کتاب در فاصله قرن بیستم تا بیست‌ویکم در شوروی-روسیه رخ می‌دهد. داستانها بیانه‌ای علیه کمونیسم و فساد پساکمونیسم روسیه است. این اثر نشان می‌دهد چگونه تاریخ، برخی حقایق را فرسوده می‌کند و از بین می‌برد و برخی دیگر را به حال خود رها می‌کند.
تمامی داستان‌ها را تابلوی نقاشی «مرتعی خالی در بعدازظهر» اثر پیوتر زاخارُف چِچِنِتس به هم پیوند می‌دهد که خود درباره‌اش می‌گوید:«کار مهمی نیست.»

داستان‌ها حول شخصیت‌هایی می‌چرخد که هر یک نماینده زندگی و زمانه کشورشان هستند:
مارکین: نقاشی که مامور سانسور تصاویر شخصیت‌های مغضوب حزب کمونیست است.
کولیا: برادرزاده مارکین. سرباز مزدور روس در جنگ علیه چچنی‌ها.
بالرین: مادر بزرگ تبعیدشده به سیبری.
گالینا: نوه بالرین و دختر شایسته سال که مغضوب مناسبات کرملین می‌شود.
سرگی: پسر برادرزاده مارکین. جوان بیکار و بیعاری که نماد پیوند گذشته، اکنون و آینده جوانان روس است و به کلاهبرداری اینترنتی می‌پردازد.

«تزار عشق و تکنو» نوشته‌ آنتونی مارا با ترجمه مریم حسین‌زاده در 360 صفحه و با قیمت 52هزار تومان توسط نشر نو منتشر شده است.
 

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...