«فلسفه‌ی هنر»[La philosophie de l'art, 1981] اثر ژان لاکست[Jean Lacoste] با ترجمه محمدرضا ابوالقاسمی توسط نشر ماهی به چاپ چهارم رسید.

به گزارش مهر، نشر ماهی به‌تازگی چهارمین چاپ «فلسفه هنر» اثر ژان لاکست (فیلسوف فرانسوی) و ترجمه محمدرضا ابوالقاسمی را با شمارگان هزار نسخه، ۱۳۹ صفحه و بهای ۲۳ هزار تومان منتشر کرده است. این‌کتاب، شرح و توضیحی است اندیشه‌های فیلسوفان برجسته تاریخ درباره هنر است و مباحث آن، با افلاطون آغاز و به نظریات مرلوپونتی ختم می‌شود.

نخستین چاپ این کتاب در سال ۱۳۹۲ با شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و بهای هفت هزار تومان و چاپ پیشین (سوم) آن نیز در سال ۱۳۹۷ با شمارگان ۷۰۰ نسخه و بهای ۱۵ هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار گرفته بود. کتاب شرح و توضیحی است از آنچه فیلسوفان (از افلاطون تا موریس مرلوپونتی) درباره‌ هنر گفته‌اند.

کتاب موردنظر، ۷ فصل دارد که عناوین آنها به ترتیب از این قرار است: «تقلید»، «مساله زیباشناسی»، «سرنوشت هنر»، «تخیل»، «هنرمند»، «هنر و حقیقت» و «بیانگری». 

نویسنده در فصل نخست به شرح و توضیح دیدگاه افلاطون به عنوان آغازگر مباحث فلسفه هنر در تاریخ تفکر پرداخته و در فصل دوم نیز، دیدگاه اندیشمندانی چون «امانوئل کانت» و « آرتور شوپنهاور» را شرح و بررسی کرده است. همچنین در فصل سوم تفکرات «گئورگ ویلهلم فریدریش هگل» مورد واکاوی قرار گرفته است.

ژان لاکاست در فصل چهارم به بررسی دیدگاه‌های دو هنرمند متفکر پرداخته است: «اوژن دلاکروآ» و «شارل بودلر». بودلر یکی از مهم‌ترین نویسندگان، شاعران و ادیبان مکتب سمبولیسم در قرن ۱۹ و دلاکروآ نیز مهم‌ترین نقاش رمانتی‌سیسم فرانسه در قرن ۱۹ است.

فصل پنجم و ششم کتاب نیز به ترتیب به شرح نظریات دو اندیشمند مهم تمام تاریخ فلسفه و تفکر جهانی، یعنی فردریش نیچه و مارتین هیدگر، اختصاص دارد. در نهایت در فصل پایانی کتاب نیز نظریات «موریس مرلوپونتی» پدیدارشناس و یکی از خلاق‌ترین و مطرح‌ترین اندیشمندان قرن بیستم شرح شده است. هرکدام از فصول هفت‌گانه کتاب، خود شامل چند بخش هستند. بر این‌اساس فصل نخست به‌ترتیب شامل بخش‌های «تقلید یا میمه‌سیس»، «فریبندگی هنر» و «امر زیبا و آفرینش هنری» است. 

فصل دوم نیز شامل بخش‌های «مساله ذوق»، «امر زیبا و امر والا»، «نبوغ و هنرهای زیبا» و «هنر و اراده» است. «تقلید از طبیعت»، «زیباشناسی و سرنوشت هنر» و «ایده امر زیبا» نیز به ترتیب بخش‌های فصل سوم را تشکیل می‌دهند. 

فصل چهارم نیز شامل این بخش‌هاست: «ملکه قوه‌ها»، «کشف رنگ»، «افسردگی» و «نقد تخیل». فصل پنجم شامل سه بخش به این ترتیب است: «کشف دیونوسوس»، «قضیه واگنر» و «هنر تراژیک و سبک بزرگ». فصل ششم نیز دو بخش با نام‌های «چیز، ابزار، اثر» و «ذات اثر هنری» دارد و در نهایت فصل آخر کتاب نیز به ترتیب شامل این بخش‌هاست: «واقعیت چیزها»، «جهان نقاشی»، «آزادی هنرمند» و «آواهای سکوت». 

در بخشی از مقدمه کتاب این‌کتاب آمده است:

«هنر واژه‌ای چند پهلوست. در قرون وسطا هنرهای آزاد در مدارس و معالم تدریس می‌شد و از هنرهای مکانیکی متمایز بود. هنرهای آزاد شامل فعالیت‌های تقریبا نظری و ذهنی می‌شد و هنرهای مکانیکی شامل فعالیت‌های پیش‌پاافتاده و کارهای یدی. نقاشی در زمره هنرهای مکانیکی بود... قدر مسلم نقاشی کامل‌ترین نماد هنرهای زیباست، هنرهایی که در هیچ رده و دسته‌ای نمی‌گنجند، نه دعوی حقیقت دارند و نه ادعای کارآیی، اما خیال‌انگیزند و سکوتشان سرشار از ناگفته‌هاست.» 

«مبانی نظریه‌ ادبی» نوشته هانس برتنس، «مبانی زیباشناسی» نوشته پیر سوانه و «زیباشناسی چیست؟» نوشته مارک ژیمنز نام برخی ترجمه‌های منتشر شده ابوالقاسمی است.

................ هر روز با کتاب ...............

در ساعت یازده چهارشنبه آن هفته جن در آقای مودت حلول کرد... این آدم‌های عادی در عین عادی‌بودن، کارهای وحشتناک می‌کنند. می‌کُشند، زن‌هایشان را تکه‌پاره می‌کنند، آمپول مرگبار به دوست و آشنا می‌زنند... زن‌ها مدام کشته می‌شوند حالا هرچقدر که زیبا و دوست‌داشتنی باشند و هرچقدر هم که قاتل عاشقشان باشد... حکومتی که بر مسند قدرت نشسته تحمل هیچ شاهد زبان‌به‌کامی را ندارد... این «تن‌بودگی» آدم‌های داستان ...
سرگذشت افسری از ارتش رژیم گذشته... پس از پی بردن به روابط غیرمشروع همسرش او را به قتل می‌رساند و مدتی را در زندان به سر می‌برد. پنج فرزند او نیز در شرایط انقلابی هرکدام وارد گروه‌های مختلف سیاسی می‌شوند... ما بذر بی اعتمادی، شک و تسلیم را کاشته‌ایم که به جنگلی از پوچی و بدبینی تبدیل شده است. جنگلی که در آن هرگز جرأت نمی‌کنید حتی اسم خدا، حقیقت و انسانیت را به زبان بیاورید. ما مجبور می‌شویم که قبر فرزندانمان را خودمان بکنیم ...
نه می‌توانیم بگوییم که قرآن به این اساطیر هیچ نگاهی نداشته و نه می‌توانیم فوری آنچه را با عقل ما سازگار نشد، بگوییم که اساطیری است... حُسن را به یوسف، عشق را به زلیخا و حزن را به یعقوب تعبیر می‌کند... قرآن نوعی زبان تصویری دارد... در مقام قصه‌‏گویی به‏ شدت از این‏که مطلبی خلاف واقع بگوید، طفره می‌‏رود. در عین‏ حال در بیان واقعیات به دو عنصر پویایی و گزینشی بودن تکیه فراوانی دارد. ...
تکبر شدید مردانه، نابرابری خارق‌العاده‌ی ثروت و خسارت روانی واردآمده به کارکنان جوان مؤنث... کاربران شاید نمی‌دانستند که رصد می‌شده‌اند، ولی این یک مسئله‌ی شخصی میان آن‌ها و شرکت‌های مشتری‌مان بود... با همکارانش که اکثراً مرد هستند به یک میخانه‌ی ژاپنی می‌رود تا تولد رئیسش را جشن بگیرند... من همیشه سعی کرده‌ام دوست‌دختر، خواهر، یا مادر کسی باشم... فناوری‌‌های نوین راه‌حل‌ برای بحران‌هایی ارائه می‌دهند که اکنون دارند وخیم‌ترشان می‌کنند ...
تلگراف او را به شرکت در همایش «صلح خاورمیانه» دعوت می‌کرد. زیر نامه را سارتر و دوبوار امضا کرده بودند... نامه را به شوخی گرفت... به پاریس که رسید، فهمید «به‌دلایل امنیتی مکان جلسه به خانه‌ی میشل فوکو تغییر کرده»... فوکو هوادار اسرائیل بود و دلوز هوادار فلسطینیان... او می‌رفت که برجسته‌ترین کبوتر صلح در تشکیلات حکومت اسرائیل شود... به‌نظر یک روشن‌فکر ساحل چپ می‌آمد، نیمی متفکر و نیمی شیاد... آن دلاور سابق که علمدار مظلومان بود ...