برندگان جوایز ادبی ۱۰ هزار پوندی یادبود «جیمز تیت بلک» که عنوان قدیمی‌ترین جایزه ادبی انگلستان را یدک می‌کشد، معرفی شدند و جوایز نقدی بین همه نامزدها تقسیم شد.

به گزارش ایسنا به نقل از گاردین، امسال «اولیویا لینگ» برای نگارش اولین رمانش با عنوان «کرودو» موفق به کسب جایزه ۱۰ هزار پوندی بهترین رمان جایزه «جیمز تیت بلک» شد و تصمیم گرفت این هدیه نقدی را میان نامزدهای نهایی تقسیم کند. 

او با بیان این که رقابت در هنر جایی ندارد این جایزه نقدی ۱۰ هزار پوندی را با دیگر نامزدهای نهایی این بخش شامل «ویلایوز» (رمان زمزمه)، «جسی گرین‌ گراس» (رمان دید) و «نافیسا تامپسون-اسپایر» (رمان سر آدم‌های رنگی) به اشتراک گذاشت.

رمان «کرودو» به بررسی تحولات شخصی و ماجراهای عاشقانه یک زن در جریان آشفتگی‌های سیاسی تابستان ۲۰۱۷ می‌پردازد. 

«اولیویا لینگ» توضیح داد: رمان «کرودو» را علیه نوعی خودخواهی در جهان امروزی نوشتم که در آن همه چیز با دیوارها و مرزها و انتخاب برنده و بازنده جدا می‌شوند. هنر این چنین شکوفا نمی‌شود و من فکر می‌کنم افراد نیز این چنین باشند. ما با اجماع، اتحاد و حمایت دوطرفه رشد می‌کنیم و به همین دلیل من نیز این جایزه را با دیگر نویسندگان نامزد سهیم می‌شوم. 

«لیندسی هیلسام» نیز که برای نگارش «در حال مرگ، زندگی خبرنگار جنگ، ماری کلوین» برنده جایزه بخش زندگی‌نامه جایزه ادبی «جیمز تیت بلک» شد نیز همچون «اولیویا لینگ»  جایزه ۱۰ هزار پوندی خود را با سایر رقبا تقسیم کرد.

این کتاب زندگی‌نامه روایتی است از زندگی «ماری کلوین» خبرنگار جنگی آمریکایی که با حضورش در مناطق جنگی گزارش‌ها و اخبار دست اول ویران‌کننده‌ترین جنگ‌های دنیا را از سال ۱۹۸۵ تا سال ۲۰۱۲ که مرگش در حمص سوریه فرا رسید، مخابره می‌کرد. 

جوایز «تیت بلک» سال ۱۹۱۹ توسط «ژانت کوتس» همسر «جیمز تیت بلک» راه‌اندازی شد تا یاد همسر درگذشته‌اش را گرامی دارد. هرساله بیش از ۴۰۰ کتاب و نمایش‌نامه توسط دانشجویان فارغ‌التحصیل دانشگاه ادینبورگ مورد بررسی قرار می‌گیرند تا برندگان بخش‌های مختلف مشخص شوند.

و عناصر و دیدگاه‌های مطرح‌شده را روشمند كرد، درست همان‌طوركه دكارت با «كوجیتو» مساله تشكیك را كه پیش از او محمد غزالی، آگوستین و دیگران بر آن اندیشه گماشته بودند‌، روشمند كرد... این شاعران خودخوانده برای بی‌اهمیت نشان دادن ایرادات و سستی سروده‌های‌شان «پیرمرد» را سپر بلا كرده‌اند و نام لغزش‌های خود را زیر پوشش اصطلاحاتی مانند «گسترش دستور زبان»، ‌«آشنایی‌زدایی»، ‌«حس‌آمیزی» و امثال اینها پنهان می‌سازند. ...
دشنام‌های ناموسی، حالا رسیده است به شعارهای ضد میهنی... حذف نود فقط بر می‌گشت به حذف مرجعیت اجتماعی به دست گروهی که هیچ مرجعیتی نداشتند!... یک شترمرغ می‌آورم که در یک مسابقه‌ی رقاصی برنده شده است.... در ارشاد کسی می‌نشست که ماموریت‌ش کشیدن ماژیک روی تصاویر زنان برهنه‌ی مجلات بود... هیچ‌کدام در هیچ کاری حرفه‌ای نشدید... با ستاره مربع این بحران را حل کن مدیر شبکه! ...
برای وصل‌کردن آمده بود، وقتی همه در پی فصل بودند. سودای «مکتب تلفیق» داشت، وقتی «مکتب تفکیک» فراتر از نام یک جریان فکری، توصیفی بود برای کنش غالب فعالان مذهبی و سیاسی. دنبال تطبیق بود. دنبال جوش‌دادن... منبر جای حدیث و آیه و تفسیر است، جای نصیحت و تذکر... موعظه‌ی واعظ قرار است کسی که پای منبر نشسته را متنبّه کند؛ نه آن‌که او را بشوراند. باید به آرامش برساندش، نه آن‌که به هیجان. ...
«مراقب قدرت دایره‌ها باش!» این توصیه‌ی مادربزرگ شافاک به نوه‌ی دختری‌اش است. به نظر او هر یک از ما درون یک مجموعه دایره زندگی می‌کنیم. دایره‌هایی که اگر مراقب منطقه نفوذ و حدود آنها نباشیم؛ خطر مرگ ما را تهدید می‌کند. مرگی در سکوت و بی‌ هیاهو... ...
نوشتن برایم هم دشوار است و هم آسان... با آثار هنری، كتاب و آدم‌های بی‌نظیری هم برخورد كرده‌ام اما در لحظه‌ای اشتباه و هیچ اتفاقی نیفتاده است... كلاس درس پادزهری است برای داشتن سیاستمدارهایی كه داریم و اتفاق‌هایی كه در جهان اطراف‌مان روی می‌دهد. ...