برندگان جوایز ادبی ۱۰ هزار پوندی یادبود «جیمز تیت بلک» که عنوان قدیمی‌ترین جایزه ادبی انگلستان را یدک می‌کشد، معرفی شدند و جوایز نقدی بین همه نامزدها تقسیم شد.

به گزارش ایسنا به نقل از گاردین، امسال «اولیویا لینگ» برای نگارش اولین رمانش با عنوان «کرودو» موفق به کسب جایزه ۱۰ هزار پوندی بهترین رمان جایزه «جیمز تیت بلک» شد و تصمیم گرفت این هدیه نقدی را میان نامزدهای نهایی تقسیم کند. 

او با بیان این که رقابت در هنر جایی ندارد این جایزه نقدی ۱۰ هزار پوندی را با دیگر نامزدهای نهایی این بخش شامل «ویلایوز» (رمان زمزمه)، «جسی گرین‌ گراس» (رمان دید) و «نافیسا تامپسون-اسپایر» (رمان سر آدم‌های رنگی) به اشتراک گذاشت.

رمان «کرودو» به بررسی تحولات شخصی و ماجراهای عاشقانه یک زن در جریان آشفتگی‌های سیاسی تابستان ۲۰۱۷ می‌پردازد. 

«اولیویا لینگ» توضیح داد: رمان «کرودو» را علیه نوعی خودخواهی در جهان امروزی نوشتم که در آن همه چیز با دیوارها و مرزها و انتخاب برنده و بازنده جدا می‌شوند. هنر این چنین شکوفا نمی‌شود و من فکر می‌کنم افراد نیز این چنین باشند. ما با اجماع، اتحاد و حمایت دوطرفه رشد می‌کنیم و به همین دلیل من نیز این جایزه را با دیگر نویسندگان نامزد سهیم می‌شوم. 

«لیندسی هیلسام» نیز که برای نگارش «در حال مرگ، زندگی خبرنگار جنگ، ماری کلوین» برنده جایزه بخش زندگی‌نامه جایزه ادبی «جیمز تیت بلک» شد نیز همچون «اولیویا لینگ»  جایزه ۱۰ هزار پوندی خود را با سایر رقبا تقسیم کرد.

این کتاب زندگی‌نامه روایتی است از زندگی «ماری کلوین» خبرنگار جنگی آمریکایی که با حضورش در مناطق جنگی گزارش‌ها و اخبار دست اول ویران‌کننده‌ترین جنگ‌های دنیا را از سال ۱۹۸۵ تا سال ۲۰۱۲ که مرگش در حمص سوریه فرا رسید، مخابره می‌کرد. 

جوایز «تیت بلک» سال ۱۹۱۹ توسط «ژانت کوتس» همسر «جیمز تیت بلک» راه‌اندازی شد تا یاد همسر درگذشته‌اش را گرامی دارد. هرساله بیش از ۴۰۰ کتاب و نمایش‌نامه توسط دانشجویان فارغ‌التحصیل دانشگاه ادینبورگ مورد بررسی قرار می‌گیرند تا برندگان بخش‌های مختلف مشخص شوند.

نماینده‌ی دو طیف متفاوت از مردم ترکیه در آستانه‌ی قرن بیستم‌اند... بر فراز قلعه‌ای ایستاده که بر تمامی آن‌چه در طی قرن‌ها به مردم سرزمین‌اش گذشته اشراف دارد... افسری عالی‌رتبه است که همه‌ی زندگی خود را به عشقی پرشور باخته، اما توان رویارویی با معشوق را ندارد... زخمی و در حالتی نیمه‌جان به جبهه‌های جنگ فرستاده می‌شود... در جایی که پیکره‌ی روح از زخم‌های عمیق عاطفی پر شده است، جنگ، گزینه‌ای است بسی بهتر از زیستن در تلخیِ حسرت و وحشتِ تنهایی ...
از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...
دختر بارها تصمیم به تمام‌کردن رابطه‌شان می‌گیرد اما هر بار به بهانه‌های مختلف منصرف می‌شود. او بین شریک و همراه داشتن در زندگی و تنهابودن مردد است. از لحظاتی می‌گوید که در تنهایی گاهی به غم شدیدی دچار می‌شود و در لحظه‌ای دیگر با خود تصور می‌کند که شریک‌شدن خانه و زندگی از تنها بودن هم دشوارتر است و از اینکه تا آخر عمر کنار یک نفر زندگی کند، پیر شود، گرفتار هم شوند و به نیازها و خُلق و خوی او توجه کند می‌نالد ...
دکتر مجد در کتاب «قحطی بزرگ و نسل کشی در ایران» برای اولین بار اسناد مربوط به قتل عام بیش از 10 میلیون ایرانی در قحطی «عمدی» جنگ جهانی اول را با تکیه بر اسناد و مدارک و گزارش‌های آرشیو وزارت امور خارجه‌ی آمریکا و آرشیو روزنامه‌ها منتشر کرده است... در ایرلند مردم برای یادآوری جنایت بریتانیا در قحطی سیب‌زمینی؛ هر سال هفته‌ی بزرگداشت کشته‌شدگان قحطی دارند... ملت ایران به ققنوس تشبیه شده و به فاجعه عادت کرده است ...