رمان «دختران ماه» نوشته جوخه الهارسی با ترجمه علی‌اکبر عبدالرشیدی توسط انتشارات کتاب گویا منتشر و راهی بازار نشر شد.

به گزارش مهر، رمان «دختران ماه» نوشته جوخه الهارسی به‌تازگی با ترجمه علی‌اکبر عبدالرشیدی توسط انتشارات کتاب گویا منتشر و راهی بازار نشر شده است.

این‌کتاب امسال برنده جایزه من بوکر شد و کمی پیش‌تر، ترجمه دیگری به‌قلم نرگس بیگدلی از آن، توسط نشر افراز منتشر شده است. ترجمه نشر افراز از زبان عربی و ترجمه عبدالرشیدی از زبان انگلیسی انجام شده است.

داستان رمان «دختران مهتاب» درباره ۳ خواهر به نام‌های مایا، اسما و خوله است که در روستای العوافی در عمان زندگی می‌کنند. زمان شکل‌گیری اتفاقات داستان هم زمان استعمار کشور عمان است. سه خواهر مذکور تحولات اجتماعی کشورشان و عبور از دوران استعمار به پسااستعماری را شاهد هستند. مایا بعد از یک شکست، ازدواج می‌کند. اسما به حکم وظیفه ازدواج می‌کند و خوله تمام خواستگارانش را رد می‌کند و منتظر نصیر می‌ماند؛ کسی که دوستش دارد و به کانادا مهاجرت کرده است.

طی صفحات این‌رمان مخاطب با تاریخ کشوری آشنا می‌شود که تا ۵۰ سال پیش در آن برده‌درای رواج داشت اما حالا کشوری امروزی شده است. سه خواهر حاضر در داستان هم جامعه کشورشان را بین سنت و مدرنیته می‌بینند و تناقض موجود در آن را درک می‌کنند...

مفاهیم گذشته، حال و آینده در این کتاب مدام جابه‌جا می‌شوند. شخصیت‌پردازی‌ها و صداهای مختلف هم باعث می‌شود مخاطب کتاب هر اتفاق و حادثه داستان را از چند زاویه متفاوت ببیند.

الحارثی نخستین نویسنده زن عرب است که جایزه من‌بوکر را گرفته است. او متولد سال ۱۹۷۸ در عمان و استاد دانشگاه است. او دارای مدرک دکترای ادبیات عرب از دانشگاه ادینبورگ است. این مولف، همچنین اولین نویسنده عمانی است که آثارش به زبان انگلیسی ترجمه شده‌اند. آثار الحارثی به زبان‌های آلمانی، کره‌ای، صربی و ایتالیایی هم ترجمه شده‌اند.

ترجمه انگلیسی «دختران ماه» با نام «پیکرهای آسمانی» توسط انتشارات سنداستون در اسکاتلند منتشر شده و ترجمه فارسی‌ای که انتشارات گویا از این رمان ارائه کرده، براساس این نسخه است.

علی‌اکبر عبدالرشیدی مترجم اثر هم به‌عنوان پژوهشگر، نویسنده، مترجم و مجری تلویزیون شناخته می‌شود که تالیفات و ترجمه‌های مختلفی در حوزه‌های ادبیات،‌ تاریخ و سیاست در کارنامه دارد.

این کتاب با ۴۲ هزار تومان عرضه شده است.

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...