کتاب «نشستن واژه در قصه»(واژگان، اصطلاح‌ها، کنایه‌ها و ترکیب‌های محلی در قصه‌های مجید) نوشته حسین نیّر، با نظارت هوشنگ مرادی کرمانی راهی بازار کتاب شد. این کتاب از سوی انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی به چاپ رسیده است.

به گزارش ایبنا، به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، امروزه یکی از ضعف‌های بزرگ دانش‌آموزان و نوجوانان مربوط به یادگیری و به‌کارگیری لغات و ترکیبات مناسب در گفتار و نوشتار زبان فارسی است.

این در حالی است که زبان فارسی، با توجه به گویش‌های مختلفی که در ایران وجود دارد بسیار غنی است و نباید یک واژه کلیشه‌ای جانشین ده‌ها کلمه‌ای بشود که هر یک از نظر کمی و کیفی به ‌تنهایی بیانگر معنا و حالت خاصی از یک پدیده هستند. بر این اساس ما در کشورمان نویسندگانی داریم که به دلیل آشنایی‌شان با گویش‌ها و لهجه‌های ایرانی، در به کار بردن لغات و اصطلاحات مناسب این گویش‌ها در گفتار و نوشتارشان، سبکی مختص خود را بنا نهاده‌اند که می‌تواند الگوی بسیاری از نویسندگان باشد.

مرادی‌کرمانی از جمله این نویسندگان است که این خصیصه هم به لحاظ تعداد واژگان و ترکیبات خاص لهجه کرمانی و هم از نظر دارا بودن زبانی تصویری و موجز در کتاب «قصه‌های مجید» وی برجسته‌تر است؛ مجموعه حاضر فرهنگ‌نامه واژگان و اصطلاحات و کنایه‌ها و ترکیب‌های عامیانه قصه‌های مجید است که «متفاوت بودن با سایر فرهنگ‌نامه‌هایی که تا کنون چاپ شده‌اند»؛ «کاربردی بودن اثر برای علاقه‌مندان به نویسندگی»، «سهولت درک معنا و مفهوم مدخل‌ها به کمک نقل قول مستقیم از کتاب مأخذ»، «مشخص بودن محدوده جغرافیایی و زبان نویسنده»، «نمایش فرهنگ روستایی و شهری مردم و بخشی از تاریخ گوشه‌ای از خاک کشورمان در مقاطع زمانی مشخص» و گستردگی و تنوع واژگان، اصطلاحات و مثل‌های رایج در کتاب مأخذ»، از وجوه تمایز آن با سایر فرهنگ‌ها به شمار می‌آید.

در این فرهنگ‌نامه که ترتیب آن الفبایی است، برای هر مدخل تعریف یا توضیحی به زبان ساده و قابل فهم برای نوجوانان ارایه شده است. پس از آن، برای هر مدخل جمله یا جمله‌هایی از متن، به ‌عنوان شاهد مثال آمده و اگر در مواردی، یک مدخل دارای چند معنی و با حالات متفاوت و متضادی بوده، برای معانی متفاوت مدخل‌های جداگانه در نظر گرفته شده است.

کتاب «نشستن واژه در قصه»، نوشته حسین نیّر و زیر نظر هوشنگ مرادی‌کرمانی، عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی است که انتشارات فرهنگستان آن را در 337 صفحه و با شمارگان 1000 نسخه، به بهای 150000 ریال منتشر کرده است.

تلویزیون بی‌دلیل روشن می‌شود و تصویری را نشان می‌دهد. در كنار نگاه دوربین‌نگار روایت، تلویزیون قرار دارد. تلویزیون و ساعت دیجیتال و روایت دوربین‌گونه به عنوان عناصری مدرن، اتاق را احاطه می‌كنند... فرد متجاوز به دختر روسپی می‌تواند شكل دیگری از مرد درون تلویزیونی باشد كه ناگهان روشن می‌شود... دختری است در جایگاه و موقعیتی كه با زیبایی‌اش تبدیل به پدیده‌ای می‌شود كه عكسش روی مجلات مد می‌نشیند و در نقطه مقابلش دختر فاحشه چینی است. ...
با کشتی‌گیر اسراییلی کشتی می‌گیرم چون تن من به تن او بخورد بخشی از گفت‌وگوست... با این شیوه ما نباید وارد سازمان ملل هم بشویم؛ نباید در المپیادهای علمی هم شرکت کنیم... چیزی که ناکارآمد هست باید حذف بشود یا اصلاح... اگر خدای نکرده! وزیر ارشاد بشوم اولین کاری که می‌کنم رفتن به قم و گرفتن اجازه از علما برای پیوستن به کنوانسیون برن (حمایت از حق مولف در آثار ادبی و هنری) است ...
از این کتاب تا امروز بیش از 10 ترجمه در کتابخانه ملی ثبت شده: «اجرام آسمانی»، «بانوان مهتاب»، «دختران مهتاب»، «دختران ماه»، «ماه خاتون‌ها»، «زنان ماه» و «بانوان ماه»... روند جامعه‌ای را با تمرکز بر زنان آن در یک دوره یکصد ساله بازنمایی کند. از این‌ رو شاخص‌ترین مساله «گفتمان نسل»هاست؛ گفتمانی که گذار شخصیت‌ها را از سنت به مدرنیته می‌نماید... در برزخ گذشته زندگی می‌کنند و گویی راه گریزی از آن ندارند ...
اولین کتاب دانشگاهی است که به جامعه‌شناسی اسلام و تا حدودی تشیع می‌پردازد... برخی معتقدند جامعه‌شناسی دین مربوط به مسیحیت است نه اسلام... در بنیادگرایی ما با دین بدون فرهنگ مواجهیم... مطالعه تحولات تاریخی و سازمانی روحانیت... جامعه‌شناسان فرانسوی ترجیح می‌دهند درباره قبایل استرالیا یا اسکیموها تحقیق کنند تا اینکه مسلمانان را موضوع تحقیق قراردهند ...
«سووشون» رمانِ تجاوز است، تجاوز به روح یک ملت... مردمی که مورد تجاوز قرار گرفته‌اند با تجاوزگران هم‌داستان می‌شوند... همه زن‌ها حتی چهره‌های منفی مثل «عزت‌الدوله» هر یک به‌نوعی وجوه گوناگونِ ستمدیدگی، بی‌پناهی، ناکامی و تحملِ زن ایرانی را به نمایش می‌گذارند... می‌خواستم بچه‌هایم را با محبت و در محیط آرام بزرگ کنم اما الان با کینه بزرگ می‌شوند...هر هفته نان و خرما به دیوانه‌خانه و زندان می‌فرستد... تاریخ در این رمان لَق نمی‌زند یعنی آدم‌ها از بستر واقعی برخاسته‌اند ...