کتاب «نشستن واژه در قصه»(واژگان، اصطلاح‌ها، کنایه‌ها و ترکیب‌های محلی در قصه‌های مجید) نوشته حسین نیّر، با نظارت هوشنگ مرادی کرمانی راهی بازار کتاب شد. این کتاب از سوی انتشارات فرهنگستان زبان و ادب فارسی به چاپ رسیده است.

به گزارش ایبنا، به نقل از پایگاه اطلاع‌رسانی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، امروزه یکی از ضعف‌های بزرگ دانش‌آموزان و نوجوانان مربوط به یادگیری و به‌کارگیری لغات و ترکیبات مناسب در گفتار و نوشتار زبان فارسی است.

این در حالی است که زبان فارسی، با توجه به گویش‌های مختلفی که در ایران وجود دارد بسیار غنی است و نباید یک واژه کلیشه‌ای جانشین ده‌ها کلمه‌ای بشود که هر یک از نظر کمی و کیفی به ‌تنهایی بیانگر معنا و حالت خاصی از یک پدیده هستند. بر این اساس ما در کشورمان نویسندگانی داریم که به دلیل آشنایی‌شان با گویش‌ها و لهجه‌های ایرانی، در به کار بردن لغات و اصطلاحات مناسب این گویش‌ها در گفتار و نوشتارشان، سبکی مختص خود را بنا نهاده‌اند که می‌تواند الگوی بسیاری از نویسندگان باشد.

مرادی‌کرمانی از جمله این نویسندگان است که این خصیصه هم به لحاظ تعداد واژگان و ترکیبات خاص لهجه کرمانی و هم از نظر دارا بودن زبانی تصویری و موجز در کتاب «قصه‌های مجید» وی برجسته‌تر است؛ مجموعه حاضر فرهنگ‌نامه واژگان و اصطلاحات و کنایه‌ها و ترکیب‌های عامیانه قصه‌های مجید است که «متفاوت بودن با سایر فرهنگ‌نامه‌هایی که تا کنون چاپ شده‌اند»؛ «کاربردی بودن اثر برای علاقه‌مندان به نویسندگی»، «سهولت درک معنا و مفهوم مدخل‌ها به کمک نقل قول مستقیم از کتاب مأخذ»، «مشخص بودن محدوده جغرافیایی و زبان نویسنده»، «نمایش فرهنگ روستایی و شهری مردم و بخشی از تاریخ گوشه‌ای از خاک کشورمان در مقاطع زمانی مشخص» و گستردگی و تنوع واژگان، اصطلاحات و مثل‌های رایج در کتاب مأخذ»، از وجوه تمایز آن با سایر فرهنگ‌ها به شمار می‌آید.

در این فرهنگ‌نامه که ترتیب آن الفبایی است، برای هر مدخل تعریف یا توضیحی به زبان ساده و قابل فهم برای نوجوانان ارایه شده است. پس از آن، برای هر مدخل جمله یا جمله‌هایی از متن، به ‌عنوان شاهد مثال آمده و اگر در مواردی، یک مدخل دارای چند معنی و با حالات متفاوت و متضادی بوده، برای معانی متفاوت مدخل‌های جداگانه در نظر گرفته شده است.

کتاب «نشستن واژه در قصه»، نوشته حسین نیّر و زیر نظر هوشنگ مرادی‌کرمانی، عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی است که انتشارات فرهنگستان آن را در 337 صفحه و با شمارگان 1000 نسخه، به بهای 150000 ریال منتشر کرده است.

همراهان شاه به او گفته بودند که این مدارس، جوانان را یاغی می‌کند... مکتب‌داران تبریز، این رقیب تازه‌نفس را برنتافتند و مردم را علیه او تحریک کردند... متهم به فعالیت‌های ضد دینی شد... پیش از او، تحصیل دانش، ویژه‌ی طبقه‌ی مرفه بود... ۲۷ جلد کتاب درسی برای سوادآموزان فارسی‌زبان نوشت... بیشتر مدارس او در زمان حیات او تعطیل یا ویران شدند... یکی از ده شخصیت تأثیرگذار و سرنوشت‌‌ساز تاریخ معاصر ایران ...
آقای رئیس جمهور رمان دیکتاتوری است نه رمان دیکتاتور. انتقادی است از فقر (مردم کشور همه فقیرند) و خیانت (هر شهروندی خانواده‌اش را انکار می‌کند) و فساد (وجدانها پست و مبتذل است) که این نظام بی‌حاصل که نمی‌تواند به انجام دادن کاری مثبت به نفع کسی افتخار کند به بار می‌آورد. به همین جهت خواننده از همان ابتدا احساس خفگی می‌کند و این فشار مرتباً شدت می‌یابد و هنگامی که رمان در آخرین فصل خود موسوم به «زنده مدفون» به اوج خود می‌رسد، این احساس به خفقان نزدیک می‌شود. ...
حدیث «الملك یبقی مع الكفر و لایبقی مع الظلم» از سخنان پرآوازه دیگریست که در هیچ منبع حدیثی به عنوان روایت نقل نشده و در قرن یازدهم هجری وارد کتب شده است. البته میرزای نائینی فقیه دوران مشروطه از این حدیث به عنوان نص مجرب (یعنی حدیثی که به تجربه ثابت شده) یاد می‌کند... در منابع روایی حدیثی دال بر نحوست ماه صفر یافت نمی‌شود. همین‌طور بشارت به خروج از ماه صفر و دعاهای دوری از بلا در این ماه. ...
«خشم» نیکول نسبت به نادیده‌گرفتن خودش از سوی چارلی، سبب می‌شود درخواست طلاق کند... نیکول حواسش به جزئیات زندگی است و چارلی دقتی به این جزئیات ندارد... نیکول احساس می‌کند که در بازی زندگی بازنده شده ... کسانی که پاره‌ای از «ما» می‌شوند، هویت تازه‌ای می‌یابند، علاوه بر آنچه داشته‌اند... همه از زاویه منفعت «خود»شان به رابطه نگاه می‌کنند.‌.. نه تاب جدایی دارند و نه توان ساختن رابطه‌ای تازه. ...
تبدیل یک نظام مردمسالار به نظام استبدادی محصول یک تعامل دوسویه میان یک فردِ حاکم و یک جامعه است... او انتقاد را به معنی دشمنی با اهداف و ایده‌ها تلقی می‌کند... رسالت نجات جهان از بندگی ظالمان... «دشمن»؛ یگانه مقصر عدم کامیابی ها است... بازار رمالانِ غیب گو گرم می‌شود... خود را به‌جای ایده و نظام می گذارد. و در واقع منظور او از ایده، خود اوست که با نظام یکی شده‌است. ...