«جامعه‌شناسی اعتیاد؛ از افیون تا کریستال» نوشته سعید مدنی قهفرخی منتشر شد.

جامعه‌شناسی اعتیاد؛ از افیون تا کریستال سعید مدنی قهفرخی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایسنا، این کتاب در ۵۵۲ صفحه و با قیمت ۹۵ هزار تومان در بنگاه ترجمه و نشر کتاب پارسه راهی بازار شده است.

در معرفی این کتاب آمده است: مسئله مهمی که ذهن بسیاری از پژوهشگران و مجریان فعال در زمینه سوء مصرف مواد مخدر و اعتیاد را به خود مشغول کرده این است که آیا تکرار چرخه معیوب اعتیاد و ناکامی‌های مکرر در تلاش‌های صورت‌گرفته برای حل معضل سوء مصرف مواد مخدر را باید به عنوان امری مسلم ناشی از شرایط ژئوپلیتیک و دیگر دلایل خارج از اراده مدیریت اعتیاد دانست یا حاصل نقاط ضعف و ناکارآمدی این مدیریت قلمداد کرد. بدون تحلیل ساختار جامعه ایران و پویش تاریخی آن، ویژگی‌های فرهنگ ایرانی، تحلیل هویت ایرانی – اسلامی، موضع دین و فرق دینی به اعتیاد و سوء مصرف مواد مخدر، ساخت قدرت و نقش آن در تجارت مواد مخدر، خرده‌فرهنگ‌های ایرانی، موقعیت ژئوپلیتیک ایران در منطقه، ویژگی‌های شخصیتی و روح ایرانی نمی‌توان پدیده اجتماعی پایداری مثل اعتیاد را که حضور آن از کوچه و خیابان تا کنج خانه‌ها و اندرونی، قرن‌هاست گزارش شده شناخت و درباره علل ماندگاری آن قضاوت کرد.

کتاب حاضر تلاشی است در این زمینه که در شش فصل ارائه شده است. در فصل اول، مروری بر تجارب مدیریت اعتیاد از گذشته تا سال ۱۳۸۰ شده و سپس مفاهیم مهم و اصلی تعریف شده‌اند. در فصل دوم تجارب مدیریت اعتیاد در سطح جهانی بررسی شده است. در این فصل تلاش شده تا حتی‌الامکان تصویری جامع از وضعیت جهانی اعتیاد ارائه شود. فصل سوم کتاب، گزارش جامعی است از وضعیت اعتیاد و سوء مصرف مواد در فاصله سال‌های ۱۳۸۰ تا ۱۳۹۵. در فصل چهارم سازمان، سیاست‌ها و برنامه‌های مدیریت کاهش تقاضا بررسی و تحلیل شده‌اند. در فصل پنجم تلاش شده تا ارزیابی کیفی از برنامه‌های مبارزه با اعتیاد در حوزه‌های پیشگیری، درمان، کاهش زیان و مشارکت سازمان‌های مردم‌نهاد ارائه شود. و بالاخره در فصل ششم سیاست‌های اجتماعی در زمینه اعتیاد در ایران بررسی شده‌اند، تا از خلال آن بتوانیم به نقد رادیکال وضعیت کنونی بپردازیم و ریشه‌های وضعیت موجود را واکاوی کنیم.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...