آزمایشگاه‌های سیاستی، ساختارهای نوظهوری هستند که سیاست‌های عمومی را به شیوه‌ای مبتکرانه مبتنی بر طراحی، به‌ويژه با مشارکت شهروندان و نهادهای دولتی تدوین می‌کنند.

آزمایشگاه‌های سیاستی (مفاهیم، ابزارها و کاربردها)

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، کتاب «آزمایشگاه‌های سیاستی (مفاهیم، ابزارها و کاربردها)» نوشته سیدسروش قاضی نوری، عضو هیئت‌ علمی دانشگاه علامه طباطبائی، حامد نصیری، دانشجوی دکتری مدیریت فناوری دانشگاه علامه طباطبایی و پروانه آقایی، دانشجوی دکتری سیاست‌گذاری علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس منتشر شد و در دسترس علاقه‌مندان قرار گرفت.

آزمایشگاه‌های سیاستی، ساختارهای نوظهوری هستند که سیاست‌های عمومی را به شیوه‌ای مبتکرانه مبتنی بر طراحی، به‌ويژه با مشارکت شهروندان و نهادهای دولتی، تدوین می‌کنند. با وجود محبوبیت روزافزون این آزمایشگاه‌ها در سطح جهان و نقش پررنگ آنها در طراحی روش‌هایی برای سیاست‌گذاری، مطالعات کمتری در مورد مفهوم‌شناسی آنها به شکلی جامع انجام شده است؛ تا جایی که از واژه آزمایشگاه سیاستی با تعابیر مختلفی در جهان استفاده می‌شود. از طرفی ویژه‌سازی این آزمایشگاه‌ها برای سیاست‌های علم و فناوری، موضوعی است که نیازمند بررسی‌های بیشتر و پیشنهادهای ساختاری و معنایی است.

با این هدف کتاب آزمایشگاه‌های سیاستی (مفاهیم، ابزارها و کاربردها) در قالب چهار فصل سازمان یافته است. در دو فصل اول، با مرور تجربیات جهانی در خصوص آزمایشگاه‌های سیاستی، ماهیت، ساختار و سازوکار آنها و همچنین رویکردهای تحقیقی در آزمایشگاه‌های سیاستی بررسی و مطالعه شده است. در فصل سوم نیز، با توجه به ویژگی‌های این نوع از آزمایشگاه‌ها، پیشنهاد‌هایی برای شکل‌دهی به آزمایشگاه سیاستی ویژه حوزه علم، فناوری و نوآوری مطرح می‌شود.

همچنین در انتها و در بخش چهارم، با هدف مروری بر تجارب مهم‌ترین آزمایشگاه‌های سیاستی جهان، یک دسته‌بندی از انواع این آزمایشگاه‌ها ارائه شده و سپس در قالب آن دسته‌بندی برخی از مرتبط‌ترین مراکز مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

................ هر روز با کتاب ...............

جلد سوم از جایی آغاز می‌شود که دو بحث قبلی به سیاست می‌رسند: اگر آزادی به قانون عمومی و نظم غیرمتمرکز نیاز دارد، چگونه باید قدرت سیاسی را مهار کرد؟ در واقع، کتاب از اقتصاد شروع نمی‌شود و به سیاست ختم نمی‌شود؛ بلکه از محدودیت دانش انسان آغاز می‌کند و به محدودیت قدرت انسان می‌رسد... زبان، عرف، بخش مهمی از حقوق و البته بازار، بدون طراحی و برنامه‌ریزی ایجاد شده و حاصل مشارکت میلیون‌ها انسان است... آیا انسان می‌تواند جامعه را به‌طور عقلانی و از بالا طراحی کند؟ ...
نویسنده سعی دارد به این پرسش اساسی پاسخ دهد که آیا مشروعیت و ساختار حاکمیت در اسلام می‌تواند بر پایه‌ی عقد «وکالت» (نمایندگی از طرف مردم و شهروندان) استوار باشد یا لزوماً باید در قالب «ولایت» تعریف شود؟... در اسلام، هیچ‌کس بر دیگری حق حکومتِ تحمیلی ندارد؛ بلکه این حقِ خودِ انسان‌هاست که برای اداره‌ی زندگی اجتماعی‌شان، نماینده و وکیل انتخاب کنند. بنابراین، مشروعیتِ اعمال قدرت در دولت، از تنفیذ و توکیل آحاد شهروندان نشأت می‌گیرد ...
پرسش اصلی رمان صرفاً این نیست که آیا آرمان‌ها شکست خورده‌اند یا نه.پرسش عمیق‌تر این است: انسان پس از شکست آرمان‌ها چگونه می‌تواند همچنان معنا و هویت خود را حفظ کند؟... پاسخی که ابراهیم برمی‌گزیند، نه پیروزی است و نه تسلیم. او راهی دیگر را انتخاب می‌کند: پذیرفتن شکست تاریخی، بدون آنکه به خیانت، گریز از واقعیت یا انکار زندگی پناه ببرد ...
گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...