کتاب «به طعم فرهنگ: جامعه‌شناسی سیاسی پی‌یر بوردیو» نوشته حجت‌الله ایوبی توسط نشر ثالث منتشر شد.

به طعم فرهنگ: جامعه‌شناسی سیاسی پی‌یر بوردیو حجت‌الله ایوبی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، نویسنده در این کتاب، تلاش کرده از پی‌یر بوردیو، جامعه‌شناس فرانسوی به عنوان یک جامعه‌شناس سیاسی رونمایی کند.

به تعبیر نویسنده، پیر بوردیو نامی شناخته‌شده در سپهر علوم انسانی به ویژه در عرصهٔ جامعه‌شناسی است. نظریهٔ میدان‌ها، و آفرینش مفاهیم مهم و تازه‌ای مانند هبیتوس (خیم)، سرمایهٔ نمادین، خشونت نمادین، طبقه‌بندی، رابطهٔ بین هبیتوس و سلیقه و سبک زندگی پاره‌ای از این مفاهیم مهم هستند. تلاش بوردیو برای گشودن راه میانه بین عینی و ذهنی و گذر از دوگانه‌های رایج دورانش او را شایستهٔ نام جامعه‌شناس برجسته و بزرگ روزگار ما نموده است. نظریهٔ میدان و فضا را می‌توان قلب تپندهٔ نظریهٔ عمومی او در جامعه‌شناسی دانست. یکی از برجستگی‌های بوردیو، کوشش او برای بیرون کشیدن نظریه‌هایش از پیمایش‌های علمی و پرشماری است که با پژوهشگران انجام داده است.

ایوبی در این کتاب با بیان اینکه اندیشه‌های جامعه‌شناسانه بوردیو در ایران به خوبی شناخته شده است، تصریح می‌کند: در این کتاب تلاش شده است از بوردیوی جامعه‌شناس سیاسی رونمایی شود. چاپ کتاب دربارهٔ دولت ده سال پس از درگذشتش این کار را آسان‌تر کرده است. جامعه‌شناسی سیاسی بوردیو بی‌گمان به طعم فرهنگ است. بوردیو با موفقیت توانست فرهنگ را به عنوان متغیر مهم و حتی مستقل برای تبیین پدیده‌های سیاسی به کار گیرد. بررسی نقش سرمایه‌های فرهنگی برای فهم رفتار سیاسی، جنبش‌های سیاسی، و به‌ویژه دیدگاه بوردیو دربارهٔ طبقه‌بندی اجتماعی و سیاسی بر اساس سبک زندگی و سلیقه از نوآوری‌های او در جامعه‌شناسی سیاسی است. در این کتاب کوشش شده است نظریه‌های سیاسی بوردیو در چارچوب پاردایم فکری او تبیین شود.

حجت الله ایوبی دانش‌آموخته دانشگاه لیون ۲ فرانسه و عضو هیأت علمی دانشگاه تهران است. وی در حال حاضر دبیرکل کمیسیون ملّی یونسکو در ایران است. کتاب‌های سیاست‌گذاری فرهنگی در فرانسه: دولت و هنر، سیاست و حکومت در فرانسه، پیدایی و پایایی احزاب سیاسی در غرب و اکثریت، چگونه حکومت می‌کند؟ برخی از آثار ایوبی است که قبلاً منتشر شده است.

کتاب «به طعم فرهنگ: جامعه‌شناسی سیاسی پی‌یر بوردیو» از سوی نشر ثالث وارد بازار نشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...