رمان «تاج جنگل» [The overstory] نوشته ریچارد پاورز [Richard Powers] توسط نشر یوبان منتشر شد.

تاج جنگل» [The overstory] نوشته ریچارد پاورز [Richard Powers]

به گزارش کتاب نیوز،  تاج جنگل رمان پرشوری است از مقاومت و کنش گری، احضار بهت آور عالم طبیعت و ستایشی شادمانه از آن که با ترجمه با جواد همایون پور به بازار کتاب ارائه شده است.

ناشر در معرفی این کتاب آورده است : روایت ریچارد پاورز از ریشه ها به تاج میرسد و سپس به بذر باز می گردد و حلقه های داستانی پیوسته اش شرحی است از آمریکای پیش از جچنگ داخلی تا جنبش وال استریت. دنیای بزرگ دیگری کنار ما هست که آهسته کار، خوش فکر و مبتکر است. در هم تنیده و همیشه برای چشم های ما تقریبا نامرئی، این داستان افرادی است که می آموزند چطور به این دنیا نگاه کنند و به درون فاجعه ای کشیده می شوند که پیش چشمانشان افشا می شود.

ریچارد پاورز، نویسنده آمریکایی برنده جوایز مختلفی چون جایزه ملی کتاب آمریکاست. کتاب دیگری از او به نام «جیمز کوپر» برنده جایزه کتاب سال مجله «تایم» شده است. وی همچنین در سال 2014 در فهرست اولیه جایزه معتبر بوکر قرار گرفته است.

همچنین جواد همایون پور، مترجم این اثر، متولد اسفند 1362، دانش آموخته طراحی صنعتی هنرهای زیبا دانشگاه تهران و ادبیات نمایشی دانشگاه تربیت مدرس است که از دیگر ترجمه هایش می توان به "داستان های کهن اسکاندیناوی"، "دستکش سفید"، "سه قلمروی کوچک" و "از لنز تیره" اشاره کرد.

تاج جنگل در 684 صفحه و با قیمت 120 هزار تومان توسط نشر یوبان منتشر و در کتابفروشی ها در دسترس علاقمندان است.

................ هر روز با کتاب ...............

غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...