جایزه بزرگ رمان آکادمی فرانسه، اتین دومونتتی [Étienne DE MONTETY] را برای رمان «آزمایش بزرگ» [Grand Prix] به عنوان برنده خود در سال 2020 معرفی کرد.

 اتین دومونتتی [Étienne DE MONTETY] را برای رمان «آزمایش بزرگ» [Grand Prix]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، اتین دومونتتی، نویسنده فرانسوی را برای رمان «آزمایش بزرگ» که 19‌ام ماه آگوست از سوی انتشارات استوک در فرانسه منتشر شده بود به عنوان برنده این آکادمی در سال 2020 معرفی کردند.

دومونتنی پس از اعلام خبر برگزیده شدن خود از طریق یک ویدئوکنفرانس گفت که از دریافت این جایزه بسیار خوشحال است و این جایزه را سیگنال و نشانه‌ای خوب برای بازگشایی کتابفروشی‌ها و تولد دوباره کتاب در فرانسه می‌داند.

آکادمی فرانسه ضمن تحسین اثر برگزیده از استعداد نویسنده آن برای نوشتن یک رمان آخرزمانی تقدیر کردند که ماموریت خود را برای نگارش یک داستان کاملا متاثر از وقایع روز به نحو احسن انجام داده است. رئیس آکادمی در این‌باره اشاره کرد «یک تقابل بین اعتقادات و باورها وجود دارد که دومونتنی بسیار خوب از عهده بازگو کردن آن برآمده است.»

داستان این رمان که با الهام از حمله تروریستی به کلیسای سن اتین دوروری در سال 2016 در شمال فرانسه نگاشته شده چرخه‌های خشونت و رقم خوردن یک تراژدی را در جامعه روایت می‌کند.

«میراث» نوشته میگل بونفوآ از انتشارات ریوژ و «تاریخ‌نگاری پادشاهی» نوشته مائل رنوارد از انتشارات گراسه نیز به عنوان نامزدهای مرحله نهایی این جایزه در کنار اثر برگزیده معرفی شده بودند.

اتین دومونتی در سال 1965 در پاریس متولد شد و در دانشگاه نانتر پاریس در رشته حقوق و علوم سیاسی تحصیل کرد. او اکنون عضو تحریریه روزنامه فیگارو است و از سال 2006 سردبیری بخش ادبی این نشریه را برعهده دارد.

این جایزه علاوه بر 10 هزار یورو برای برگزیده، افزایش فروش رمان او را نیز در پی خواهد داشت. لیورابدو هم‌چنین گزارش داده که تاکنون از رمان «آزمایش بزرگ» بیش از 3 هزار نسخه در فرانسه به فروش رسیده است.

سال گذشته لوران بینه با رمان «تمدن‌ها» برنده جایزه بزرگ رمان آکادمی فرانسه در سال ۲۰۱۹ شد.

آکادمی فرانسه هر سال چند جایزه برای ترویج زبان فرانسه در نظر می‌گیرد که جایزه بزرگ آکادمی فرانسه از مهم‌ترین‌شان است. این جایزه که از مهم‌ترین جوایز ادبی فرانسوی نیز هست در سال ۱۹۱۸ میلادی تاسیس شد و هر ساله از سوی فرهنگستان زبان فرانسه به یک نویسنده که نظر همه اعضای داوران این آکادمی را به دست آورده باشد تعلق می‌گیرد.

................ هر روز با کتاب ...............

جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...