جایزه بزرگ رمان آکادمی فرانسه، اتین دومونتتی [Étienne DE MONTETY] را برای رمان «آزمایش بزرگ» [Grand Prix] به عنوان برنده خود در سال 2020 معرفی کرد.

 اتین دومونتتی [Étienne DE MONTETY] را برای رمان «آزمایش بزرگ» [Grand Prix]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایبنا، اتین دومونتتی، نویسنده فرانسوی را برای رمان «آزمایش بزرگ» که 19‌ام ماه آگوست از سوی انتشارات استوک در فرانسه منتشر شده بود به عنوان برنده این آکادمی در سال 2020 معرفی کردند.

دومونتنی پس از اعلام خبر برگزیده شدن خود از طریق یک ویدئوکنفرانس گفت که از دریافت این جایزه بسیار خوشحال است و این جایزه را سیگنال و نشانه‌ای خوب برای بازگشایی کتابفروشی‌ها و تولد دوباره کتاب در فرانسه می‌داند.

آکادمی فرانسه ضمن تحسین اثر برگزیده از استعداد نویسنده آن برای نوشتن یک رمان آخرزمانی تقدیر کردند که ماموریت خود را برای نگارش یک داستان کاملا متاثر از وقایع روز به نحو احسن انجام داده است. رئیس آکادمی در این‌باره اشاره کرد «یک تقابل بین اعتقادات و باورها وجود دارد که دومونتنی بسیار خوب از عهده بازگو کردن آن برآمده است.»

داستان این رمان که با الهام از حمله تروریستی به کلیسای سن اتین دوروری در سال 2016 در شمال فرانسه نگاشته شده چرخه‌های خشونت و رقم خوردن یک تراژدی را در جامعه روایت می‌کند.

«میراث» نوشته میگل بونفوآ از انتشارات ریوژ و «تاریخ‌نگاری پادشاهی» نوشته مائل رنوارد از انتشارات گراسه نیز به عنوان نامزدهای مرحله نهایی این جایزه در کنار اثر برگزیده معرفی شده بودند.

اتین دومونتی در سال 1965 در پاریس متولد شد و در دانشگاه نانتر پاریس در رشته حقوق و علوم سیاسی تحصیل کرد. او اکنون عضو تحریریه روزنامه فیگارو است و از سال 2006 سردبیری بخش ادبی این نشریه را برعهده دارد.

این جایزه علاوه بر 10 هزار یورو برای برگزیده، افزایش فروش رمان او را نیز در پی خواهد داشت. لیورابدو هم‌چنین گزارش داده که تاکنون از رمان «آزمایش بزرگ» بیش از 3 هزار نسخه در فرانسه به فروش رسیده است.

سال گذشته لوران بینه با رمان «تمدن‌ها» برنده جایزه بزرگ رمان آکادمی فرانسه در سال ۲۰۱۹ شد.

آکادمی فرانسه هر سال چند جایزه برای ترویج زبان فرانسه در نظر می‌گیرد که جایزه بزرگ آکادمی فرانسه از مهم‌ترین‌شان است. این جایزه که از مهم‌ترین جوایز ادبی فرانسوی نیز هست در سال ۱۹۱۸ میلادی تاسیس شد و هر ساله از سوی فرهنگستان زبان فرانسه به یک نویسنده که نظر همه اعضای داوران این آکادمی را به دست آورده باشد تعلق می‌گیرد.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...