انتشارات علمی و فرهنگی دو کتاب تازه از مجموعه مقدمه کمبریج را با موضوع ویرجینیا وولف و جوزف کنراد منتشر کرد.

ویرجینیا وولف [The Cambridge introduction to Virginia Woolf]  جوزف کنراد [The Cambridge introduction to Joseph Conrad

به گزارش کتاب نیوز به نقل از  تسنیم، مجموعه کتاب‌های «مقدمه کمبریج» آثاری است که از سوی مؤسسه انتشارات دانشگاه کمبریج و برای دانشجویان ادبیات تألیف شده و در هر مجلد آن رمان‌ها، داستان‌های کوتاه،مقالالت، رساله‌ها و حتی نامه‌های شخصی نویسنده مورد کندوکاو جدی قرار می‌گیرد و شرایط و مختصات تالیف آنها مورد کندوکاو جدی قرار می‌گیرد.

کتاب «ویرجینیا وولف» [The Cambridge introduction to Virginia Woolf] از این مجموعه به قلم جین گلدمن [Goldman, Jane] دانشیار دانشگاه واندی در رشته ادبیات انگلیسی و آمریکایی نوشته شده است. در این کتاب آثاری از وولف مانند «فانوس دریایی»، «خانم دالووی»، «امواج» و برخی داستان‌های کوتاه مطرح از این نویسنده با جزئیات مورد بررسی قرار گرفته است و در کنار آن موقعیت زیستی نویسنده در انگلستان نیز مورد توجه قرار گرفته است.
فصلی از این کتاب نیز به طور اختصاصی به نگاه نقادانه به آثار وی اختصاص پیدا کرده است.

کتاب «جوزف کنراد» [The Cambridge introduction to Joseph Conrad] نیز به قلم جان جی پیترز [Peters, John G. (John Gerard)] استادیار زبان و ادبیات انگلیسی دانشگاه نورث تگزاس تالیف شده است.

در این کتاب پیترز توضیح می‌دهد که در کارهای مهم کنراد مانند نوسترومو، لرد جیم، دل تاریکی و نیز داستان‌های کوتاه اوچگونه باید به دنبال مضامین گشت. وی همچنین به شرح این مسئله پرداخته که چه اتفاقی کنراد را رفته‌رفته به سوی نویسندگی سوق داده است.

کتاب «ویرجینیا وولف» در 232 صفحه و قیمت 35 هزار تومان و کتاب «جوزف کنراد» در 292 صفحه با قیمت 31 هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...