«بنیان‌های آموزش موسیقی به کودکان» [La préparation musicale des touts-petits] نوشته‌ ادگار ویلمز [Edgar Willems] ششمین کتاب از «مجموعه‌ موسیقی جهان» نشر افکار با ترجمه مهران پورمندان منتشر شد.

بنیان‌های آموزش موسیقی به کودکان [La préparation musicale des touts-petits]  ادگار ویلمز [Edgar Willems]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، «بنیان‌های آموزش موسیقی به کودکان» نوشته ادگار ویلمز ششمین کتاب از «مجموعه موسیقی جهان» نشر افکار با ترجمه مهران پورمندان منتشر شد. این کتاب پیشتر با عنوان «بنیان‌های آموزش موسیقی» توسط «نشر نقد افکار» منتشر و تجدید چاپ شده بود که نشر افکار ویرایش جدیدی از ترجمه را با برند «نشر افکار جدید» به مخاطبان به ویژه مربیان و مدرسان موسیقی عرضه کرده است.

مترجم که پژوهشگر موسیقی و استاد دانشگاه است، در پیش‌گفتار خود ادگار ویلمز را چنان معرفی می‌کند: «نام و آثار ادگار ویلمز در ایران ناشناخته است، در حالی که او یکی از بزرگ‌ترین مربیان موسیقی کودک و از پیشگامان آن در جهان است. ویلمز در سال ۱۸۹۰ در لانکن بلژیک به دنیا آمد. در مدرسه هنرهای زیبای بروکسل به تحصیل پرداخت و از ۱۹۲۰ در پاریس اقامت گزید. در سرنوشت هنری او ریموند دانکن، موسیقیدان و خالق روش آماده‌سازی بدن در هنرهای مرتبط با ژیمناستیک، امیل ژاک دالکروز، یکی از پیشگامان آموزش موسیقی کودک و خالق روشی به نام خود او، ارنست آنسرمه، آهنگساز و رهبر موسیقی سوئیسی، و سزار ژوفری فرانسوی، رهبر کر و خالق روش «دل‌های شاد»، تأثیر قطعی به جای گذاشتند. ویلمز آموزش‌های موسیقیایی خود را زیر نظر ترزا سورویا در سلفژ، ویلیام مونتیله در هارمونی و امیل ژاک-دالکروز در ریتم گذراند و پس از آن به گذراندن دوره‌ای تحت عنوان «فلسفه موسیقی» با سورویا پرداخت و به تربیت حرکات جسمانی مرتبط با موسیقی به منظور تربیت ذهن علاقه‌مند شد. در سال ۱۹۳۴ اولین اثر مکتوب خود را تحت عنوان «بنیان‌های روان‌شناختی آموزش موسیقی» به انتشار رسانید و با برگزاری کنفرانس‌های متعدد به ترویج ایده‌ای که در آن مطرح کرده بود، پرداخت. از سال ۱۹۵۶ در کنسرواتوار موسیقی ژنو به تربیت مربیان آموزش موسیقی کودک روی آورد و تا سال ۱۹۷۱ این هدف را پیگیرانه دنبال کرد. در سال ۱۹۷۸ در ژنو چشم از جهان فرو بست.»

مترجم همچنین درباره متد آموزش موسیقی ویلمز به کودکان می‌نویسد: «روش ادگار ویلمز در زمینه آموزش موسیقی که امروزه وجهه‌ای بین‌المللی دارد، دارای ویژگی‌های زیر است: آموزش موسیقی می‌بایست راهی برای شکوفایی انسان گردد و تمامی افراد، چه مستعد و چه غیرمستعد، می‌بایست بتوانند از این امکان که همانا موسیقی باشد، بهره جویند. نخستین گام‌ها از ارزش بی‌کرانی برخوردارند. اگر اولین گام‌ها درست برداشته شوند، حرکت‌های بعدی طبق قوانین ساده زندگی، خود به خود طی خواهند شد. عمل موسیقایی بر هرگونه نظریه‌پردازی ذهنی متقدم است. عوامل بنیانی موسیقی همچون ریتم، ملودی، هارمونی، بداهه‌نوازی و آهنگسازی می‌بایست همچون عوامل حیاتی در نظر گرفته شوند.»

ادگار ویلمز در این کتاب با بررسی متدهای مختلف آموزش موسیقی در سنین مختلف، به ویژه متدهای مربیان موسیقی کودک، با دانش گسترده خود در زمینه‌های فلسفی و روان‌شناسی، اشکالات و دشواری‌های پیش روی مربیان و هنرآموزان با سطوح استعدادهای متفاوت را برمی‌شمارد و راه‌کارهایی مبتنی بر تجربه خود و دانش پژوهشگران متعدد در حوزه‌های موسیقی و روان‌شناسی ارائه می‌کند.

کتاب «بنیان‌های آموزش موسیقی به کودکان» در ۲۳۰ صفحه قطع رقعی به بهای ۴۸ هزار تومان در دسترس مخاطبان قرار دارد.

................ هر روز با کتاب ...............

راسکلنیکوف بر اساس جان‌مایه‌ای از فلسفه هگل دست به جنایت می‌زند... انسان‌ها را به دو دسته تقسیم می‌کند: نخست انسان‌های عادی که می‌بایست مطیع باشند و حق تجاوز از قانون را ندارند و دوم انسان‌های که او آن را «مافوق بشر» یا غیرعادی می‌نامد و اینان مجازند که برای تحقق اهداف والای خود از قانون عدول کنند... به زعم او همه‌ی قانون‌گذاران و بنیان‌گذاران «اصول انسانیت» به نوعی متجاوز و خونریز بوده‌اند؛ ناپلئون، سولن و محمد را که از او تحت عنوان «پیامبر شمشیر» یاد می‌کند از جمله این افراد استثنایی می‌‌داند ...
انقلابی‌گری‌ای که بر من پدیدار شد، حاوی صورت‌های متفاوتی از تجربه گسیختگی و گسست از وضعیت موجود بود. به تناسب طیف‌های مختلف انقلابیون این گسیختگی و گسست، شدت و معانی متفاوتی پیدا می‌کرد... این طیف از انقلابیون دیروز بدل به سامان‌دهندگان و حامیان نظم مستقر می‌شوند... بخش زیادی از مردان به‌ویژه طیف‌های چپ، جنس زنانه‌تری از انقلابی‌گری را در پیش گرفتند و برعکس... انقلابی‌گری به‌واقع هیچ نخواستن است ...
سند در ژاپن، قداست دارد. از کودکی به مردم می‌آموزند که جزئیات را بنویسند... مستند کردن دانش و تجربه بسیار مهم است... به شدت از شگفت‌زده شدن پرهیز دارند و همیشه دوست دارند همه چیز از قبل برنامه‌ریزی شده باشد... «هانسه» به معنای «خودکاوی» است یعنی تأمل کردن در رفتاری که اشتباه بوده و پذیرفتن آن رفتار و ارزیابی کردن و تلاش برای اصلاحش... فرایند تصمیم‌سازی در ژاپن، نظام رینگی ست. نظام رینگی، نظام پایین به بالا است... این کشور را در سه کلمه توصیف می‌کنم: هارمونی، هارمونی، هارمونی! ...
دکتر مصدق، مهندس بازرگان را مسئول لوله‌کشی آب تهران کرده بود. بعد کودتا می‌شود اما مهندس بازرگان سر کارش می‌ماند. اما آخر هفته‌ها با مرحوم طالقانی و دیگران دور هم جمع می‌شدند و از حکومت انتقاد می‌کردند. فضل‌الله زاهدی، نخست‌وزیر کودتا می‌گوید یعنی چه، تو داری برای من کار می‌کنی چرا از من انتقاد می‌کنی؟ بازرگان می‌گوید من برای تو کار نمی‌کنم، برای مملکت کار می‌کنم، آب لوله‌کشی چه ربطی به کودتا دارد!... مجاهدین بعد از انقلاب به بازرگان ایراد گرفتند که تو با دولت کودتا همکاری کردی ...
توماس از زن‌ها می‌ترسد و برای خود یک تز یا نظریه ابداع می‌کند: دوستی بدون عشق... سابینا یک‌زن نقاش و آزاد از هر قیدوبندی است. اما ترزا دختری خجالتی است که از خانه‌ای آمده که زیر سلطه مادری جسور و بی‌حیا قرار داشته... نمی‌فهمید که استعاره‌ها خطرناک هستند. نباید با استعاره‌ها بازی کرد. استعاره می‌تواند به تولد عشق منجر شود... نزد توماس می‌رود تا جسمش را منحصر به فرد و جایگزین‌ناپذیر کند... متوجه می‌شود که به گروه ضعیفان تعلق دارد؛ به اردوی ضعیفان، به کشور ضعیفان ...