کتاب «پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» [Philosophy in education : questioning and dialog in schools] نوشته جانا مور لون و مایکل دی باروز [Jana Mohr Lone and Michael D. Burroughs] با ترجمه مرتضی براتی توسط نشر لگا منتشر شد.

پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» [Philosophy in education : questioning and dialog in schools]  جانا مور لون و مایکل دی باروز [Jana Mohr Lone and Michael D. Burroughs]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، این‌کتاب دومین عنوان از مجموعه «فلسفه‌ورزی با کودکان و نوجوانان» است که این‌ناشر چاپ می‌کند. اولین‌عنوان مجموعه مذکور کتاب «کودک فلسفی: پرورش توان فکری و فلسفی کودکان» از همین‌نویسندگان و همین‌مترجم بود که به‌تازگی به چاپ دوم رسیده است.

«پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» منبعی برای کلاس‌های فلسفه پیش از دانشگاه است و می‌تواند به کار علاقه‌مندان، مدیران، مربیان، سیاست‌گذاران، کارشناسان آموزش و والدین بیاید. مجموعه نسبتاً بزرگی از این آثار طی ۴۰ سال گذشته، درباره ارزش فلسفه و اهمیت آن برای بزرگ‌سالان و کودکان نوشته شده است. از سوی دیگر، طیف گسترده‌ای از منابع مفید برای معرفی فلسفه به کودکان با روش‌های مختلف که بسیاری از آن‌ها در کتاب‌نامه و ضمیمه این‌کتاب ذکر شده، وجود دارد.

کتاب «پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» نوشته جانا مور لون، مدیر مرکز شمال‌غربی فلسفه برای کودکان در گروه فلسفه دانشگاه واشنگتن؛ و مایکل دی باروز، معاون مدیر مؤسسه اخلاق راک و مدرس ارشد فلسفه در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، است. مترجم اثر هم مدرس دانشگاه و پژوهشگر است. جانا مور لون و مایکل دی باروز معتقدند فلسفه در هسته خود، عملی بنیادی برای وضع بشر است و آموزش‌اش نباید منحصر به دانشجویان و تحصیل در آموزش عالی باشد. پرسش، بررسی و پاسخ به پرسش‌های بنیادین _ چه از نوع اخلاقی، سیاسی، وجودی، معرفت‌شناختی و چه متافیزیکی _ عملی معمول است که می‌تواند از سن خردسالی سودمند باشد. وقتی فلسفه در مدارس معرفی می‌شود، کودکان در پرسش‌ها و فعالیت‌های مرتبط، با گفت‌وگو و تأمل مشارکت می‌کنند که این‌امر باعث اکتشاف مشارکتی می‌شود.

این کتاب، منابع کاربردی دیگر را برای استفاده در کلاس‌های درس معرفی و ملاحظه‌ای از مباحث آموزشی، اجتماعی و سیاسی را در نظر می‌گیرد که در حال حاضر، در آثار مکتوب کمتر نمایان می‌شوند. نویسندگان «پرسشگری و گفت‌وگو با کودکان و نوجوانان» می‌گویند تحریر این‌کتاب، مستلزم این بوده که درمورد ارزش آموزشی فلسفه پیش از دانشگاه، فلسفه‌ورزی در آموزش‌وپرورش و ارتباط فلسفه پیش از دانشگاه با مسائل مهم در آموزش معاصر مانند اصلاحات آموزشی، پرورش کودک و تبعیض و امتیاز در کلاس‌های درس عمیقاً فکر شود.

این‌کتاب با ۳۱۸ صفحه و قیمت ۵۷ هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

الهامی از زندگی کارگران پاریسی... با کار رختشویی توانسته است که مبلغی پس‌انداز کند... از او دو پسر داشت... تنبل و خوش‌گذران است و به زودی معشوقه را رها می‌کند و به زنان دیگری روی می‌آورد... با او ازدواج می‌کند... کارگر دیگری زن را می‌ستاید و در دل به او عشق می‌ورزد، اما یاری او کارساز نیست... به باده‌گساری روی می‌آورد... شوق کار را از دست می‌دهد... برای گذران زندگی به روسپی‌گری روی می‌آورد... ...
از ذهنیتی که در میان نظامیان ترک درباره‌ی سلسله‌مراتب و برتری فکری وجود دارد و این‌که چه‌قدر با سوء‌تفاهم‌ها و ظواهر درآمیخته سخن می‌گوید... همان‌گونه که اسب مهتر بی‌هیچ شناختی حرکت اسب مقابل‌اش را تقلید می‌کند، انسان عاری از آگاهی هم به تقلیدی کور از همنوعان‌اش دست می‌زند... مردم را به خاطر کمبود مطالعه و اسارت بی‌قیدوشرط‌شان در برابر سنت‌های خالی از تعقل و خرافه‌های موروثی از نیاکان‌شان، به باد انتقاد می‌گیرد ...
یک مضحکه‌ی کامل! در اینجا، همه، جز تماشاگر، در عین‌حال هم فریب‌دهنده‌اند و هم فریب‌خورده. کمدی عظیمی که در آن تغزل با هزل گزنده‌ای همراه است و اختلاطی به وجود می‌آورد که در بعضی لحظات یادآور سبک کلودل است... با حیله‌ی بسیار خشنی در ماجرای مشکوکی درگیر می‌شود، در دادگاهی محاکمه، محکوم، تیرباران و به خاک سپرده می‌شود تا با نامی دیگر و در لباس یونیفورم تجدید حیات کند ...
دوربین از چه زاویه ‌دیدی زنان فیلم را به نمایش درمی‌آورد؟ کدام وجه در نگاه دوربین غلبه دارد؛ وجه اروتیک یا وجه اجتماعی؟ ... با استفاده از آرای فروید و لکان، بعد روانکاوانه‌ی نظریه‌های فمینیستی را غنی کرده و به وجه لذت‌مدارانه سینما (تماشابارگی) پرداخته است... تاریخچه‌ای از حضور زنان در عرصه‌ی فیلم و مهم‌ترین فیلم‌های آنان... واکاوی شمایل یک قهرمان زن در چهارچوب یک ژانر متفاوت ...
در یک خانواده‌‌ کاملا بی‌کتاب بزرگ شدم... کل ادبیات آلمان را بلعیده‌‌ام... وقتی شروع به نوشتن کردم، در وضعی بودم که مودبانه‌‌اش می‌‌شود «نوکر خارجی»... جوان بودم که وارد سرویس اطلاعاتی شدم... یک میهن‌‌پرست می‌‌تواند کشورش را نقد کند، همچنان دلبسته‌‌اش باشد و مسیر دموکراسی را طی کند. اما یک ناسیونالیست به دشمن نیاز دارد... مردم خیال می‌‌کردند بعد از جنگ سرد دیگر قرار است اوضاع خوب باشد و دیگر دنیا به جاسوس‌‌ها نیازی نداشته باشد ...