شماره‌ هفدهم دوره‌ جدید مجله‌ «تجربه» با گفت‌وگوی ویژه با حسین علیزاده درباره‌ دیروز و امروزِ کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با عنوان اصلیِ «خیلی چیزها را از بین بردند، جز نسلی که کانون به وجود آورد» به همراهِ پرونده‌ ویژه‌ درگذشتگان سال و تحلیل‌هایی درباره‌ «سالِ مهمِ ۱۴۰۱» منتشر شد.

شماره‌ هفدهم دوره‌ جدید مجله‌ «تجربه نوروز

به گزارش کتاب نیوز به نقل از ایرنا؛ در این شماره می‌خوانید:
چهره‌ماه: صفحاتی درباره‌ی دیروز و امروز کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان به همراه گفت‌وگوی اختصاصی رجبعلی مختارپور با حسین علیزاده درباره‌ «کانونی که نیست» و گزارش سما بابایی از فعالیت‌های بخش موسیقی کانون.

ادبیات: پرونده‌ ویژه‌ ۱۰۰ سالگی منظومه‌ «افسانه» نیما یوشیج به همراه بازخوانی و نقد کارنامه‌ی شاعر با آثار و گفتاری از سایه اقتصادی‌نیا، سید حامد احمدی و صادق طالبی‌نژاد/ گفت‌وگوهای اختصاصی با سیامک گلشیری و حبیبه جعفریان درباره‌ی کتاب‌های تازه‌شان.

کتاب‌خانه: گفت‌وگو با حامد بیدی بنیان‌گذار پلتفرم کارزار به انگیزه‌ی انتشار کتاب «روایت و کنش جمعی»/ بررسی کارنامه‌ هومن کاسبی مترجم/ معرفی مجموعه‌ دیزاین نشر مشکی/ معرفی کتاب‌فروشی‌های اینترنتی/ مرور کتاب‌های روز.

سینمای ایران: پرونده‌ای درباره‌ ممنوع‌الکاری و ممنوع‌الکارها در سینمای ایران به همراهِ گفت‌وگویی اختصاصی با امیر اثباتی به همراهِ آثار و گفتاری از پوریا ذوالفقاری، احمد طالبی‌نژاد، مجتبی اسکندری، قاسم جعفری، محمود بصیری، کوروش تقی‌زاده و حامد قریب.

گفت‌وگوی محمد رضایی کلانتری با افشین هاشمی درباره‌ شبکه مخفی زنان و چند مسئله‌ دیگر/ یادداشتی از امیر ابراهیم جلالیان به یاد هوشنگ لطیف‌پور دوبلور/ نگاهی به سریال پوست شیر به قلمِ مازیار معاونی.

سینمای جهان: پرونده‌ای درباره‌ فیلم‌های برلیناله ۲۰۲۳/ نگاهی به سریال پر مخاطبِ این روزهای نتفلیکس: ونزدی/ نقدی بر فیلم مثلث غم برنده‌ نخل طلای کن ۲۰۲۲.

تجسمی: پرونده‌ای درباره‌ هنرهای تجسمی در سالی که گذشت/ صفحاتی ویژه‌ حسین ماهر به انگیزه‌ انتشار کتاب کارنامه‌ حسین ماهر از نشر کارنامه همراه با گفت‌وگوی ویژه حسین گنجی با او با آثار و گفتاری از سهراب مهدوی، توکا ملکی، آیدین خانکشی‌پور، ماهور زهرایی، مجتبی ذوقی و حافظ روحانی

مطالعات ایرانی: صفحاتی درباره‌ ۶۰ سالگی شورای کتاب کودک با آوار و گفتاری از نوش‌آفرین انصاری، منوچهر انور، نورالدین زرین‌کلک، ایران گرگین، فریده فرجام، سید صادق سجادی، شهرداد میرزایی و …/ گفت‌وگوی حمید رضا محمدی با نورالله مرادی کتابدار پیشکسوت/ درباره‌ مشهد و خاطره‌هایش به قلم رضا سلیمان‌نوری/ وارثان زعفران و نمک به قلم علی اتحاد.

هنر زندگی: پرونده‌ای درباره‌ی تنهایی، عشق و مرگ با آثاری از هژیر مشیر وزیری، امیر یوسفی، معصومه اسماعیلی و نازنین اردوبازارچی.

پرونده‌ ویژه: صفحاتی به یاد و در ستایشِ درگذشتگانِ فقیدِ سال ۱۴۰۱.

به همراه یادداشت‌هایی از فرشین کاظمی‌نیا، آزاد عندلیبی، حسین بهروش، عسل آذرپور و گزارش‌هایی اختصاصی از مراسم سال‌روزِ روز ویراستار و مراسم جایزه‌ی بین‌المللی جایزه‌ ترجمه‌ی قطر به قلم عبدالنبی قیّم.

مدیر مسئول تجربه کتایون بناساز است و پژمان موسوی سردبیری آن را بر عهده دارد. عکس روی جلد هم از مهدی حسنی است.

................ هر روز با کتاب ................

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...