کتاب «ریتم در موسیقی» نوشته شهرام مظلومی توسط انتشارات سروش به چاپ سی‌وهفتم رسید.

ریتم در موسیقی شهرام مظلومی

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، چاپ سی‌وششم این‌کتاب اردیبهشت امسال به بازار عرضه شده بود.

این‌کتاب مجموعه درس‌ها و تمرین‌های طبقه‌بندی‌شده ریتم است که در ۶ فصل تدوین شده و تاکید مطالبش بیشتر بر اجرای فیگورهای ریتمیک و پیوند آن ها با یکدیگر است.

در این‌کتاب طرز اجرای فیگورهای ریتمیک به ۲ طریق ارائه شده است؛ ابتدا با حرکت دست‌وپا، سپس با ضربات انگشتان دست. اجرا به طریقه اول مقدمه‌ای برای اجرای دقیق‌تر و طریقه دوم پرداختن به جزئیات فیگورها است.

در سه‌فصل اول، ضرب سیاه مختص یک‌پریود کامل دو قسمتی (رفت و برگشت پا) و سیاه نقطه دار مختص یک‌پریود سه قسمتی (ترسیم حرکت فضایی دست به صورت مثلث) انتخاب شده است. در فصل چهارم نویسنده تغییر شکل در ضرب میزان های (ساده و ترکیبی) را برای علاقمندان به موسیقی تدوین کرده است.

ریتم‌ها و میزان‌های لنگ، اختلاط فیگورهای ریتمیک ساده و ترکیبی و تمرین‌های ویژه اصول گفته شده؛ هم مطالبی هستند که در فصول پنج و شش کتاب به آن‌ها پرداخته شده است.

چاپ سی‌وهفتم این‌کتاب با ۸۰ صفحه، شمارگان ۵ هزار نسخه و قیمت ۲۰ هزار تومان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...
20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...