به گزارش هنرآنلاین به نقل از روابط عمومی موسسه خانه کتاب، در بخشی از سخن سردبیر این شماره از فصلنامه نقد کتاب ادبیات و هنر به قلم مریم حسینی با عنوان «انسان حیوانی قصه‌گو» می‌خوانیم: ﺑﻰ‌ﺗﺮدﯾﺪ ﯾﮑﻰ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﮔﺰاره‌ﻫﺎی ﺗﺎرﯾﺦ ﺑﺸﺮ اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت ﻣﻌﺮوف اﺳﺖ که انسان ﺣﯿﻮاﻧﻰ ﻧﺎﻃﻖ و یا حیوانی عاقل است. ﺟﺎﻧﺎﺗﺎن ﮔﺎﺗﺸﺎل در سال ۲۰۱۲ .م ﮐﺘﺎﺑﻰ ﻣﻨﺘﺸﺮ ﻣﻰ‌ﮐﻨﺪ و اﯾﻦ ﻋﻨﻮان را ﺑﺮای ﮐﺘﺎﺑﺶ ﺑﺮ ﻣﻰ‌ﮔﺰﯾﻨﺪ: حیوانی قصه‌گو و ﺑﺎ ﺳﺎﺧﺖ‌ﺷﮑﻨﻰ ﻋﺒﺎرت ﻣﻌﻬﻮد ﻣﺎ اﻧﺴﺎن را ﺣﯿﻮاﻧﻰ ﻗﺼﻪ‌ﮔﻮ ﻣﻰ‌ﻧﺎﻣﺪ. در اﯾﺮان اﯾﻦ ﮐﺘﺎب را ﻋﺒﺎس ﻣﺨﺒﺮ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﺮده و در ﻃﻰ دو ﺳﺎل ﺑﻪ ﭼﺎپ ﭼﻬﺎرم رﺳﯿﺪه اﺳﺖ. 

ﻓﺼﻞ اول ﮐﺘﺎب باعنوان «جادوی داستان» با نقل عباراتی از کریستوفر مورلی آغاز می‌شود. مورلی در داستان پارناسوس سیار می‌نویسد: «وقتی کتابی را به کسی می‌فروشید فقط دوازده اونس کاغذ و مرکب و چسب را نمی‌فروشید، بلکه شما یک زندگی کامل را می‌فروشید. شما ﻋﺸﻖ و دوﺳﺘﻰ و ﺷﻮﺧﻰ و ﮐﺸﺘﻰ ﻫﺎﯾﻰ در درﯾﺎ ﻫﻨﮕﺎم ﺷﺐ، و زﻣﯿﻦ و آﺳﻤﺎن را در ﯾﮏ ﮐﺘﺎب ﻣﻰ‌ﻓﺮوﺷﯿﺪ. ﻣﻨﻈﻮرم ﯾﮏ ﮐﺘﺎب واﻗﻌﻰ اﺳﺖ.»

ﮔﺎﺗﺸﺎل در اﯾﻦ ﮐﺘﺎب در ﺗﻼش اﺳﺖ ﺗﺎ ﺛﺎﺑﺖ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ ذﻫﻦ آدﻣﻰ ﻗﺼﻪ ﮔﻮ اﺳﺖ و ﻗﺼﻪ ﻧﻘﺸﻰ ﻣﺤﻮری در زﻧﺪﮔﻰ اﻧﺴﺎن دارد. او ﻣﻌﺘﻘﺪ اﺳﺖ که داستان‌ها بر زﻧﺪﮔﻰ اﻧﺴﺎن ﺳﯿﻄﺮه دارﻧﺪ. او با استناد به آماری ثابت می‌کند که انسان‌ها عاشق رمان‌ها و داستان‌های زندگی‌نامه‌ای هستند و این هر دو ژانر را دوست دارند؛ زیرا این هر دو نوع داستانی شخصیت قهرمان‌های اصلی‌شان را در جریان مصائب و مسائل زندگی قرار می‌دهند. گاتشال معتقد است ما همه  داستان گوهای خوبی هستیم حتی اگر نویسنده نیستیم.

نشست «نقد و بررسی ﮐﺘﺎب ﮔﻔﺘﻤﺎن‌ﻫﺎی ﻓﺮﻫﻨﮕﻰ و ﺟﺮﯾﺎن‌ﻫﺎی ﻫﻨﺮی اﯾﺮان: ﮐﻨﺪوﮐﺎوی در ﺟﺎﻣﻌﻪ‌ﺷﻨﺎﺳﻰ نقاشی ایران معاصر» با حضور  محمدرضا مریدی عضو هیات علمی دانشگاه هنر و نویسنده کتاب، پریسا شاد قزوینی، عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا، بهنام کامرانی، نقاش و مجسمه‌ساز و عضو هیات علمی دانشگاه و مریم حسینی عضو هیات علمی دانشگاه الزهرا در سرای اهل قلم برگزار شد. مشروح گزارش این نشست در بخش نقد شفاهی این فصلنامه آمده است.

در بخش نقد کتاب‌پژوهشی (ادبیات) نیز مقاله‌هایی چون «اﻟﮕﻮﻫﺎی ﺧﻮاﻧﺶ در ﮐﺘﺎب اﻧﺪک ﮔﺴﺘﺎخ و ﺑﯿﺶ ﻣودب در ﺣﻀﺮت ﻣﺜﻨﻮی» نوشته ﭘﺎرﺳﺎ ﯾﻌﻘﻮﺑﻰ ﺟﻨﺒﻪ ﺳﺮاﯾﻰ، «ﮐﺪام ﺣﺎﻓﻆ؟: ﻧﮕﺮﺷﻰ ﺑﺮ ﮐﺘﺎب حافظ و شاعران روس» اثر علی‌رضا انوشیروانی، «نقد صائب: نقد کتاب گزیده غزلیات صائب و دیگر شاعران سبک هندی» نوشته حسین اتحادی، نقد و بررسی مقاله «شیخ شرف‌الدین احمد یحیی منیری در کتاب زبان فارسی در هند» اثر محمدصادق خاتمی و سلمان ساکت و «نگاهی به کتال روان اسطوره شناسی: فرهنگ روان رنجوری‌های اسطوره‌ای» نوشته نسرین شکیبی ممتاز  پیش روی خوانندگان این فصلنامه قرار گرفته است.

 در بخش نقد داستان فصلنامه «نقد کتاب ادبیات و هنر» نیز  کتاب‌های «طریق بسمل شدن»، «صنعتی‌زاده کرمانی در قرن بیست و یکم: نقد و بررسی رمان رستم در قرن ۲۲»، «کلئوپاترای پسامدرن: نقد پسامدرنیستی داستان‌های زنده‌یاد کلئوپاترا و و شب شیطان» و «واقعیت در مسلخ قدرت: نقدی بر فرادستان میم عزیز» مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

«بررسی انتقادی کتاب الأدب العربی من العصر الجاهلی حتی سقوط الدولة الأمویه» نوشته علی قهرمانی و معسود باوان‌پوری و «تجلی و مظاهر غربزدگی در جامعه مصر: آسیب‌شناسی اجتماعی، دینی و فرهنگی در کتاب حدیث عیسی بن هشام» نوشته نفیسه حاجی رجبی در بخش نقد متون عربی این فصلنامه خواندنی شد.

 فاطمه موحدی محصل طوسی در بخش نقد ترجمه این فصلنامه به بررسی و نقد ترجمه رمان «کابوس‌های بیروت» اثر غاده السمان پرداخته است. این متن را می‌توانید با عنوان «رویای آرامش در کابوس‌های جنگ: بررسی و نقد ترجمه رمان کابوس‌های بیروت» ببینید.

کامران ارژنگی نیز در بخش نقد تصحیح متن مقاله‌ای با عنوان «شهریاری از دیارِ هند و سند: نکاتی درباره منظومه حماسی شهریارنامه» نوشته است. همچنین در بخش نقد کتاب‌پژوهشی (هنر) نیز مقاله هایی چون «جستاری در باب قاب سینمایی؛ به بهانه انتشار کتاب قاب‌زدایی‌ها: جستارهایی در باب نقاشی و سینما» نوشته مهرداد پورعلم، «صداهایی برای دیدن: نقد و بررسی کتاب صدا و موسیقی در فیلم مستند» نوشته محمدناصر احدی، «منسوجات ایرانی، به عبارت دیگر... :نگاهی به دو ترجمه از کتاب منسوجات ایرانی» نوشته بنفشه مقدم و «هنر اقتصاد هنر: نگاهی به کتاب اقتصاد هنر معاصر؛ بازارها، راهبردها و نظام ستاره‌سازی» نوشته مرضیه افتخاری قرار گرفته است.

در بخش نقد نقد نیز غلامرضا خاکی در مقاله‌ای درباره «حقیقت نه مجاز است: پاسخی به گاه سودای حقیقت گه مجاز؛ نقدی بر کتاب کیمیا پرورده حرم مولانا» نوشته و فرانک کبیری نیز شرحی بر نقد: پاسخی به «مروری بر کتاب نگرشی بر گلیم‌باف‌ها در استان چهارمحال و بختیاری» نگاشته است.

در این شماره فصلنامه، کتاب‌هایی چون «دژستان؛ یک تاریخ طبیعی»، «ذهن ادبی؛ خاستگاه اندیشه و زبان»، «موزون و عقلانی؛ خوانش‌ مقایسه‌ای دو رساله فارسی قرن سیزدهم میلادی در فن شاعری»، «هنر ایرانی؛ گردآوری هنرهای ایران برای موزه ویکتوریا و آلبرت»، «گیاهان در شعر معاصر؛ نقد بوم‌گرا و تخیل نباتی» و «نمایش شرق: معماری اسلامی در نمایشگاه‌های جهانی قرن نوزدهم؛ مطالعه تطبیقی جوامع مسلمان» معرفی شده‌اند. 

در آخرین بخش شماره هفتم و هشتم فصلنامه «نقد کتاب ادبیات و هنر» نیز پروین بابایی و سمیه زادامیری به «کتاب‌شناسی نقوش هندسی در هنر اسلامی: نقوش هندسی در آینه منابع مکتوب از گذشته تا امروز» پرداخته‌اند.

شماره هفتم و هشتم فصلنامه «نقد کتاب ادبیات و هنر» ویژه پاییز و زمستان ۹۸ به سردبیری مریم حسینی از سوی موسسه خانه کتاب منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

آثاری از این دست فقط ما را عالم‌تر یا محقق‌تر نمی‌کنند، بلکه حال ما را خوش‌تر و خوب‌تر می‌کنند... می‌گوید مفاهیم اخلاقی 8 تاست... ما نخست قهرمانان اخلاقی و قدیسان اخلاقی و فرزانگان اخلاقی (به صورت خلاصه اسوه‌های اخلاقی) را تشخیص می‌دهیم، سپس می‌گوییم هر چه در اینها هست، از نظر اخلاقی خوب یا درست یا فضیلت است... اما ما نمی‌توانیم به احساسات و عواطف صرف تکیه کنیم... ممکن است کسی از یک جنبه الگو باشد و از جنبه‌های دیگر خیر... پس ما معیاری مستقل از وجود الگوها یا اسوه‌ها داریم! ...
شناخت ما از خودمان را معطوف به نوشته‌های غیرایرانی کردند... سرنوشت تاسیس پارلمان در ایران با مشاهدات سفرنامه‌نویسان گره خورده... مفهوم و کارکرد پارلمان در اواخر دوره ناصری... مردم بیشتر پیرو و تابع بودند، یعنی متابعت و اطاعت از دالِّ سیاسی مرکز قدرت، امری پذیرفته شده تلقی می‌شده ... مشورت برای نخبگان ایرانی اغلب جنبه تاسیسی نداشته و تنها برای تایید، ‌همفکری و یاری‌دهندگی به شاه مورد استفاده قرار می‌گرفته... گفت‌وگو و تعاملی بین روشنفکران ملی‌گرا و روحانیون مشروطه‌خواه ...
با خنده به دنیا آمده است... به او لقب سفیر شادی، خنده و گشاده‌رویی می‌دهند... از لرزش بال حشره‌ای تا آه زنی در حسرت عشق را می‌تواند بشناسد و تحلیل کند... شخصیتی که او به‌عنوان معجزه‌گر در روابط انسانی معرفی می‌کند و قدرت‌اش را در برقراری و درک ارتباط با آدم‌ها و سایر موجودات به‌تفصیل نشان می‌دهد، در زندگی شخصی خود عاجز از رسیدن به تفاهم است ...
سرچشمه‌های ایران‌دوستی متعدد هستند... رفتار دوربین شعیبی در مکان مقدسی مثل حرم، رفتاری سکولاریستی است... جامعه ما اما جامعه بیماری است و این بیماری عمدتا محصول نگاه سیاسی است. به این معنا که اگر گرایش‌های دینی داری حتما دولتی و حکومتی هستی و اگر می‌خواهی روشنفکر باشی باید از دین فاصله بگیری... در تاریخ معاصر همین روس‌ها که الان همه تکریم‌شان می‌کنند و نباید از گل نازک‌تر به آنها گفت، گنبد امام رضا (ع) را به توپ بستند اما حرم امن ماند ...
با بهره‌گیری از تکنیک کات‌آپ و ‌تکه‌تکه کردن روایت، متن‌هایی به‌ظاهر بریده‌ و ‌بی‌ربط را نوشته ‌است، تکه­‌هایی که در نهایت همچون پازلی نامرئی خواننده را در برابر قدرت خود مبهوت می‌کند... با ژستی خیرخواهانه و گفتاری مبتنی بر علم از هیچ جنایتی دریغ نمی‌کند... مواد مخدر به نوعی تسلط و کنترل سیستم بدن ‌ِفرد معتاد را در دست می‌گیرد؛ درست مانند نظام کنترلی که شهروندان بدون آن احساس می‌کنند ناخوش‌اند، شهروندانی محتاج سرکوب امیال­شان... تبعید‌گاهی‌ پهناور است که در یک کلمه خلاصه می‌شود: مصونیت ...