مراسم جایزه پِن آمریکا برگزار و برندگان در بخش‌های مختلف معرفی شدند. در مراسم امسال جایزه پِن از تام استاپرد، نمایشنامه‌نویس معروف آمریکایی هم برای خدمات ارزنده‌اش به دنیای ادبیات تقدیر به عمل آمد.
 
به گزارش ایبنا، به نقل از وبسایت رسمی پِن، بنیاد جایزه پِن آمریکا برندگان سال 2020 را در چند بخش داستان، زندگینامه، مقاله‌نوسی، آثار غیرداستانی، کتاب کودک، ترجمه، شعر، و نمایشنامه اعلام کرد.
 
«نام خانوادگی‌اش» نوشته میمی لاک برنده بخش کتاب‌اولی‌ها شد. پنج کتاب به عنوان نامزد نهایی بنیاد پِن در بخش کتاب‌اولی‌ها، که به نام نویسنده آمریکایی رابرت وورث بنگهان خوانده می‌شود، انتخاب شده بودند. جایزه کتاب اولی جایزه پِن به نویسنده‌ای اهدا می‌شود که اولین رمان و مجموعه داستان کوتاهش را در سال 2019 منتشر کرده باشد. «موزه جنگ تروا» نوشته پاپاتیا بوکاک، «سابرینا و کورینا» نوشته کالی فاجاردو، «درمان‌های خانگی» نوشته ژوآن وانگ، «زیاد» نوشته برایان واشنگتن دیگر نامزدهای نهایی در بخش کتاب‌اولی‌ها بودند.
 
«قبر روی دیوار» نوشته براندون شیمادا به عنوان برنده بخش کتاب آزاد معرفی شد. در بخش کتاب آزاد که به بهترین اثر نویسندگان رنگین‌پوست، که آثارشان را در سال 2019 در آمریکا منتشر کرده‌اند، اهدا می‌شود پنج نویسنده حضور داشتند. «برای خودت قایقی بساز» نوشته کامون فلیکس، «رکورددار باش» نوشته کارمن اسمیت، «اِررو» نوشته مایا فیلیپز، «وقتی آن‌ها می‌خوابند» نوشته راکل ریورا، «ما سایه‌ای طرح‌ریزی کردیم» نوشته موریس کارلوس رافین دیگر نامزدهای نهایی بخش آزاد بودند.
 
«ده عشق نیشینو» نوشته هیرومی کاواکامی از زبان ژاپنی موفق به دریافت جایزه پِن در بخش ترجمه شد. در بخش ترجمه نیز جایزه قلم به نویسندگانی اهدا می‌شود که آثاری را از کشورهای مختلف به زبان انگلیسی ترجمه کرده باشند. پنج اثر در این بخش به عنوان نامزدهای نهایی معرفی شده بودند. ترجمه آثار ایتالیایی و فرانسوی، ژاپنی، اسپانیایی، و لهستانی هر کدام با یک کتاب در این فهرست حضور داشتند. شناخته‌شده‌ترین نویسنده حاضر در این بخش اولگا توگارچوک، برنده نوبل ادبیات 2019 با داستان «استخوان‌های مرده را شخم بزن» بود که موفق به دریافت جایزه نشد.
 
«احیایِ وحش: تعمقی بر فضای طبیعت اُهایو» نوشته دبورا فلمینگ برنده بخش مقاله‌نویسی جایزه پِن شد. جایزه 10 هزار دلاری دیامونشتاین –اشپیلفوگل نیز به نویسندگانی اهدا می‌شود که هنر مقاله‌نویسی را به عنوان بخشی از ادبیات به همگان یادآوری می‌کنند. مجموعه مقالات مختلفی از انتشاراتی چون رندوم هاوس، نیویورک ریویو، کنت، و بروان لیتل در فهرست نهایی امسال بودند. رندوم هاوس با دو کتاب حضور پررنگی در این فهرست داشت اما در نهایت انتشارات کِنت برنده جایزه پِن شد.
 
«خواهران و شورشیان: کشمکش برای روح آمریکا» نوشته ژاکلین دُد هال برنده بخش مقاله‌نویس بنیاد پِن شد. بخش 5 هزار دلاری زندگینامه‌نویسی به نام بوگارد وِلد خوانده می‌شود.
 
در بخش آثار هنجارشکن «وقتی دلایل به پایان می‌رسند» نوشته یون لی از انتشارات رندوم هاوس به عنوان برنده انتخاب شد. آثار هنجارشکن، که به نام جان اشتاین خوانده می‌شود، از آثاری تقدیر به عمل می‌آورد که محدویت‌های فرم داستانی را پشت سر بگذارند و فرمی جدید خلق کنند.
 
در مراسم امسال از تام استاپرد، نمایشنامه‌نویس معروف آمریکایی برای خدمات ارزنده به ادبیات تقدیر به عمل آمد و جایزه مایک نیکولاس را دریافت کرد. علاوه بر این، ام. نوربیس فیلیپ جایزه ناباکوف برای دستاوردهای ادبی بین‌المللی دریافت کرد.
 
بنیاد جایزه پِن امسال  330 هزار دلار به نویسندگان و مترجمین اهدا کرد. هیئت داوران جایزه قلم آمریکا متشکل از نویسندگان برنده جایزه‌های مهم، فروشندگان کتاب، و منتقدین است. پیش از این افرادی چون جورج ساندرز، آدا لیمون، و هیلتون آلس جزء هیئت داوران این جایزه بوده‌اند.
 
جایزه قلم آمریکا 50 سال است که تلاش می‌کند استعدادهای ادبی کشور آمریکا را به دنیا معرفی کند. مدیران مؤسسه قلم معتقدند با در نظر گرفتن آثار ترجمه و آثار نویسندگان رنگین‌پوست نه تنها آثار ادبی را ارج می‌نهند بلکه از آزادی بیان در ایالات متحده دفاع می‌کنند.

................ هر روز با کتاب ...............

از داستانی که عمه‌ الیزابت موعظه‌گو، برایش نقل کرده الهام گرفته... نجاری سخت‌کوش است که هتی سورلِ زیبا و خودخواه را دوست دارد... مالک جوان دختر را ترک می‌کند و او با اینکه آدام را دوست ندارد، حاضر می‌شود زن او شود... خانه را ترک می‌کند و بچه را از بین می‌برد... محکوم به اعدام می‌شود... زیبایی جسمانی‌اش طبق اصول اخلاقی «پاک‌دینان» به منزله‌ی دامی است که شیطان نهاده ...
جامعه ما و خاورمیانه معاصر پر هستند از پدیده‌های ناهم‌زمان در یک زمان. پر از تناقص. فقط طنز می‌تواند از پس چنین ناهنجاری و تناقصی برآید... نمی‌خواهم با اعصاب مخاطب داستان بازی کنم و ادای «من خیلی می‌فهمم» و «تو هم اگر راست می‌گویی داستان من را بفهم» دربیاورم... داستان فرصتی برای ایستادن و در خود ماندن ندارد ...
شهری با حداقل فضاهای عمومی... مسیر این توسعه چیزی غیر از رفاه مردم است... پول و کسب سود بیشتر مبنای مناسبات است... به کانون پولشویی در خاورمیانه بدل شده و همزمان نقش پناهگاهی امن را برای مهم‌ترین گانگسترها و تروریست‌های منطقه بازی کرد... در این ترکیب دموکراسی محلی از اعراب ندارد و با تبدیل شدن شهروندان به مشتری و تقلیل آزادی به آزادی مصرف... به شهری نابرابرتر، آلوده‌تر و زشت‌تر بدل شده است ...
در فرودگاه بروكسل براى اولين‌بار با زنى زیبا از رواندا، آشنا می‌شود... اين رابطه بدون پروا و دور از تصور «مانند دو حیوان گرسنه» به پيش می‌رود... امیدوار است که آگاته را نجات دهد و با او به اروپا فرار کند... آگاهانه از فساد نزديكانش چشم‌پوشى مى‌كند... سوییسی‌ها هوتوها را بر توتسی‌ها ترجیح دادند... رواندا به‌عنوان «سوییس آفریقا» مورد ستایش قرار گرفت... یکى از خدمه را به‌خاطر دزدى دوچرخه‌اش به قتل می‌رساند ...
قاعده پنجاه‌ نفر بیش‌تر وعده نگیرین... خرج و مخارج شب هفت رو بدین خونه سالمندان... سر شام گریه نکنین. غذا رو به مردم زهر نکنین... آبروداری کنین بچه‌ها، نه با اسراف با آداب... سفره از صفای میزبان خرم می‌شه، نه از مرصع پلو… اینم خودش یه وصلته... انقدر بهم نزدیک بود مثل پلک چشم، که نمی‌دیدمش ...