مراسم جایزه پِن آمریکا برگزار و برندگان در بخش‌های مختلف معرفی شدند. در مراسم امسال جایزه پِن از تام استاپرد، نمایشنامه‌نویس معروف آمریکایی هم برای خدمات ارزنده‌اش به دنیای ادبیات تقدیر به عمل آمد.
 
به گزارش ایبنا، به نقل از وبسایت رسمی پِن، بنیاد جایزه پِن آمریکا برندگان سال 2020 را در چند بخش داستان، زندگینامه، مقاله‌نوسی، آثار غیرداستانی، کتاب کودک، ترجمه، شعر، و نمایشنامه اعلام کرد.
 
«نام خانوادگی‌اش» نوشته میمی لاک برنده بخش کتاب‌اولی‌ها شد. پنج کتاب به عنوان نامزد نهایی بنیاد پِن در بخش کتاب‌اولی‌ها، که به نام نویسنده آمریکایی رابرت وورث بنگهان خوانده می‌شود، انتخاب شده بودند. جایزه کتاب اولی جایزه پِن به نویسنده‌ای اهدا می‌شود که اولین رمان و مجموعه داستان کوتاهش را در سال 2019 منتشر کرده باشد. «موزه جنگ تروا» نوشته پاپاتیا بوکاک، «سابرینا و کورینا» نوشته کالی فاجاردو، «درمان‌های خانگی» نوشته ژوآن وانگ، «زیاد» نوشته برایان واشنگتن دیگر نامزدهای نهایی در بخش کتاب‌اولی‌ها بودند.
 
«قبر روی دیوار» نوشته براندون شیمادا به عنوان برنده بخش کتاب آزاد معرفی شد. در بخش کتاب آزاد که به بهترین اثر نویسندگان رنگین‌پوست، که آثارشان را در سال 2019 در آمریکا منتشر کرده‌اند، اهدا می‌شود پنج نویسنده حضور داشتند. «برای خودت قایقی بساز» نوشته کامون فلیکس، «رکورددار باش» نوشته کارمن اسمیت، «اِررو» نوشته مایا فیلیپز، «وقتی آن‌ها می‌خوابند» نوشته راکل ریورا، «ما سایه‌ای طرح‌ریزی کردیم» نوشته موریس کارلوس رافین دیگر نامزدهای نهایی بخش آزاد بودند.
 
«ده عشق نیشینو» نوشته هیرومی کاواکامی از زبان ژاپنی موفق به دریافت جایزه پِن در بخش ترجمه شد. در بخش ترجمه نیز جایزه قلم به نویسندگانی اهدا می‌شود که آثاری را از کشورهای مختلف به زبان انگلیسی ترجمه کرده باشند. پنج اثر در این بخش به عنوان نامزدهای نهایی معرفی شده بودند. ترجمه آثار ایتالیایی و فرانسوی، ژاپنی، اسپانیایی، و لهستانی هر کدام با یک کتاب در این فهرست حضور داشتند. شناخته‌شده‌ترین نویسنده حاضر در این بخش اولگا توگارچوک، برنده نوبل ادبیات 2019 با داستان «استخوان‌های مرده را شخم بزن» بود که موفق به دریافت جایزه نشد.
 
«احیایِ وحش: تعمقی بر فضای طبیعت اُهایو» نوشته دبورا فلمینگ برنده بخش مقاله‌نویسی جایزه پِن شد. جایزه 10 هزار دلاری دیامونشتاین –اشپیلفوگل نیز به نویسندگانی اهدا می‌شود که هنر مقاله‌نویسی را به عنوان بخشی از ادبیات به همگان یادآوری می‌کنند. مجموعه مقالات مختلفی از انتشاراتی چون رندوم هاوس، نیویورک ریویو، کنت، و بروان لیتل در فهرست نهایی امسال بودند. رندوم هاوس با دو کتاب حضور پررنگی در این فهرست داشت اما در نهایت انتشارات کِنت برنده جایزه پِن شد.
 
«خواهران و شورشیان: کشمکش برای روح آمریکا» نوشته ژاکلین دُد هال برنده بخش مقاله‌نویس بنیاد پِن شد. بخش 5 هزار دلاری زندگینامه‌نویسی به نام بوگارد وِلد خوانده می‌شود.
 
در بخش آثار هنجارشکن «وقتی دلایل به پایان می‌رسند» نوشته یون لی از انتشارات رندوم هاوس به عنوان برنده انتخاب شد. آثار هنجارشکن، که به نام جان اشتاین خوانده می‌شود، از آثاری تقدیر به عمل می‌آورد که محدویت‌های فرم داستانی را پشت سر بگذارند و فرمی جدید خلق کنند.
 
در مراسم امسال از تام استاپرد، نمایشنامه‌نویس معروف آمریکایی برای خدمات ارزنده به ادبیات تقدیر به عمل آمد و جایزه مایک نیکولاس را دریافت کرد. علاوه بر این، ام. نوربیس فیلیپ جایزه ناباکوف برای دستاوردهای ادبی بین‌المللی دریافت کرد.
 
بنیاد جایزه پِن امسال  330 هزار دلار به نویسندگان و مترجمین اهدا کرد. هیئت داوران جایزه قلم آمریکا متشکل از نویسندگان برنده جایزه‌های مهم، فروشندگان کتاب، و منتقدین است. پیش از این افرادی چون جورج ساندرز، آدا لیمون، و هیلتون آلس جزء هیئت داوران این جایزه بوده‌اند.
 
جایزه قلم آمریکا 50 سال است که تلاش می‌کند استعدادهای ادبی کشور آمریکا را به دنیا معرفی کند. مدیران مؤسسه قلم معتقدند با در نظر گرفتن آثار ترجمه و آثار نویسندگان رنگین‌پوست نه تنها آثار ادبی را ارج می‌نهند بلکه از آزادی بیان در ایالات متحده دفاع می‌کنند.

................ هر روز با کتاب ...............

آنکه زنی را به چشم خواهش می‌نگرد با او مرتکب زنا شده است... شارلوته و ادوارد زندگی عاشقانه‌ای دارند اما پس از ورود اوتیلیه و سروان به قصر، عشقی دیگر در دل آنها سر برمی‌آورد و ادوارد را به‌سوی اوتیلیه و شارلوته را به سوی سروان پیش می‌راند... کودک که در بغل اوست از دستش در آب می‌افتد و غرق می‌شود... من از راه خود بیرون رفته‌ام، قانون‌هایم را زیر پا گذاشته‌ام... و اکنون خدا به نحوی وحشتناک چشمان مرا گشوده است. تصمیم من این است: من هرگز به ادوارد تعلق نخواهم داشت ...
منجی آخرالزمانی هندوها... یک سفیدپوست مسیحی ادعا می‌کند آخرین آواتار ویشنو است؛ خدایی که هیئت جسمانی دارد... مخالفانش، این خدای تجسدیافته را باور ندارند و او را شیادی حرفه‌ای می‌دانند که با باندهای مواد مخدر در ارتباط است... قرار است با شمشیر آخته و کشتاری خونین جهان را از لوث جور و فساد جهانگیر پاک کند... برداشت‌های روان‌پریشانه از اعتقادات متعصبانه توسط فردی خودشیفته که خود را در جایگاه اسطوره‌ای منجی می‌پندارد و به خونسردی فاجعه می‌آفریند ...
خواهر و معشوقه‌اش، دروسیلا می‌میرد و کالیگولا بر اثر مرگ او به پوچی زندگی بشر پی می‌برد... آنچه کالیگولا می‌خواهد این است که به اندازه‌ی سرنوشت بی‌رحم شود تا از خلال بی‌رحمی او انسان‌ها به آن «بی‌رحمی دیگر» پی ببرند ... بزرگ‌زادگان دربار را به صورت عروسک‌های خیمه‌شب‌بازی درمی‌آورد که ریسمانشان در دست اوست. آنها را وامی‌دارد تا برای نجات زندگی خود همه‌چیز را تسلیم کنند و به همه چیز پشت کنند، یعنی همه‌ی آنچه در واقع علت وجودی زندگی آنهاست ...
پدر ویژگی‌های بارز یک آنیموس منفی (سایه مردانه) را در خود حمل می‌کند... در جوانی، خودکامه و جسور و بی‌توجه بوده و تا به امروز، تحقیرگر: به مادرت صد دفعه گفته‌ بودم از این پسر مرد در نمی‌آد... تلاش ناکام پیرمرد در دست‌درازی به معصومیت پسر موجب استقرار حس گناهی است که یک قدم تا «انزجار از خود» فاصله دارد. و این فاصله با تنبیه پدر و تایید مادر طی و تبدیل به زخمی عمیق می‌شود... او یک زخمی است که می‌تواند زخم بزند ...
کتاب سه بخش دارد و در هر بخش ماجرا از دید یکی از سه مرد خانواده روایت می‌شود... سه راوی سه نگاه ولی یک سوژه: مادر... تصویر موج‌های هم‌مرکز که یکی پس از دیگری به حرکت درمی‌آیند ولی هرگز به یک‌دیگر نمی‌رسند... از خاله آیرین می‌شنویم و از زندگی و رابطه‌اش با شوهر سابقش بوید،‌ از سوفی، خدمتکار خانه که دلبسته کارل است، ‌از کارل آلمانی و داستان‌های پدربزرگش،‌ از عمه کلارا و عمو ویلفرد و جزییات خانه‌شان و علایق‌شان... در فصل اول پسری سرکش و برادرآزار به نظر می‌آید ولی در فصل دوم وجوه تازه‌ای از شخصیت ...