رئیس پیشین اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران گفت: وزارت ارشاد از سال ۱۳۶۷ شروع به صدور پروانه نشر کرده و این‌رقم الان از مرز ۱۷ هزار پروانه نشر هم عبور کرده است.

به گزارش مهر، برنامه رادیویی گفتگوی فرهنگی با موضوع مالیات و حوزه نشر با حضور محمود آموزگار ناشر و کتابفروش از آنتن رادیو گفتگو پخش شد.

آموزگار در ابتدای این‌برنامه گفت: مشاغل و کسبه در جامعه حضور دارند و مالیات هم از آنها گرفته می‌شود. اما درآمدهای کلانی در کشور کسب می‌شوند که هیچ‌ردی از آن ها در سازمان امور مالیاتی نیست. مالیات باید رکن اساسی تأمین هزینه‌های مورد نیاز دولت‌ها باشد.عدالت در اخذ مالیات مسئله‌ای است که در کشورهای مختلف اجرا می‌شود. ما هم می‌توانیم با یک روش علمی، منصفانه و درست مالیات بگیریم.

وی افزود: کسبه و افرادی که هیچ‌وقت فشاری به بودجه عمومی تحمیل نمی‌کنند و معیشت مستقل دارند، از کمترین حمایت‌ها برخوردارند. در حال حاضر مالیات بر ارزش افزوده به یکی از ابزارهای ظالمانه تبدیل شده درحالی‌که این مالیات مصرف است و یک‌بار در کل فرآیند تولید محصول یا خدمت اخذ می‌شود. دولت از طریق ایجاد معافیت برای کتاب از مصرف‌کننده حمایت می‌کند، اما ناشر برای تسویه‌حساب با چاپخانه باید ارزش افزوده پرداخت کند. بنابراین، این مبلغ را بر قیمت تمام شده اضافه می کند و خریدار هم مبلغ بیشتری می‌پردازد، یعنی این قانون عملاً خنثی شده است.

این ناشر در ادامه گفت: از آنجایی‌که مالیات در شکل و شمایل جدید از مدرنیته و غرب آمده، باید این شکل را با اقتضائات بومی کشورمان تطبیق داد و در عین حال اعتماد مردم را هم جلب کرد. حمایت مالیاتی دولت در حوزه فرهنگ و هنر به‌طور کلی به‌دلیل گردش مالی بسیار ناچیز این‌حوزه و امکانات بالقوه فراوان برای ایجاد درآمد به‌ویژه صادرات است.

آموزگار در پایان، با انتقاد از صدور بی‌رویه پروانه نشر گفت: وزارت ارشاد از سال ۱۳۶۷ شروع به صدور پروانه نشر کرده است. طوری‌که الان از مرز ۱۷ هزار پروانه نشر هم عبور کرده است. طبق آمارهای خانه کتاب، ۵ هزار ناشر در سال حداقل یک کتاب تولید می‌کنند و این یعنی ۱۲هزار ناشر کلاً هیچ‌کتابی تولید نمی‌کنند. 

باهوش و بی‌سواد و می‌خواره و یکی از مریدهای دیدرو است... به شیوه‌ی خود، رؤیای آینده‌ای درخشان را در سر می‌پرورانند و خود را از بابت فقری که گرفتارش هستند دلداری می‌دهند... به زن جوانی از طبقه‌ی اشراف برمی‌خورد... از قید قیمومت شوهر پیرش آزاد می‌شود و با لوسین می‌گریزد... وارد محافل روزنامه‌نگاری می‌شود... احتیاج به پول و جاه‌پرستی مایه‌ی آن می‌شود که ادبیات را رها کند و به سوی عالم سیاست برود... او که آزادی‌خواه بود، سلطنت‌طلب می‌شود ...
تن‌تن به نوعی‌ هری‌ پاتر‌ زمان‌ خود بود... فعال، کنجکاو، مؤدب، در عین‌حال سنت‌شکن... یک دریانورد کهنه کار، بددهن و غرغرو که اعتیاد شدید به‌ الکل‌ دارد و شیشه‌ مشروبش عین ناموسش می‌ماند... داستان‌ها توسط تصاویری پشت سرهم‌ و به‌ صورت‌ دکوپاژی‌ دقیق‌ و خطی‌ و روان‌ تعریف می‌شوند... در مجموعه تن‌تن سکس و خشونت محلی‌ از‌ اعراب‌ ندارد... مردم به دو دسته‌ تقسیم می‌شوند یا متمدن شهرنشین‌اند و یا دهاتی و گاوچران! ...
نماینده‌ی دو طیف متفاوت از مردم ترکیه در آستانه‌ی قرن بیستم‌اند... بر فراز قلعه‌ای ایستاده که بر تمامی آن‌چه در طی قرن‌ها به مردم سرزمین‌اش گذشته اشراف دارد... افسری عالی‌رتبه است که همه‌ی زندگی خود را به عشقی پرشور باخته، اما توان رویارویی با معشوق را ندارد... زخمی و در حالتی نیمه‌جان به جبهه‌های جنگ فرستاده می‌شود... در جایی که پیکره‌ی روح از زخم‌های عمیق عاطفی پر شده است، جنگ، گزینه‌ای است بسی بهتر از زیستن در تلخیِ حسرت و وحشتِ تنهایی ...
از اوان‌ جوانی‌، سوسیالیستی‌ مبارز بود... بازمانده‌ای از شاهزاده‌های منقرض شده (شوالیه‌ای) که از‌ حصارش‌ بیرون‌ می‌آید و در صدد آن است که حماسه‌ای بیافریند... فرانسوای‌ باده گسار زنباره به دنیا پشت پا می‌زند. برای این کار از وسایل و راههای کاملا درستی استفاده نمی‌کند‌ ولی‌ سعی در بهتر شدن دارد... اعتقادات ما با دین مسیح(ع) تفاوتهایی دارد. و حتی نگرش مسیحیان‌ نیز‌ با‌ نگرش فرانسوا یا نویسنده اثر، تفاوتهایی دارد ...
فرهنگ و سلطه... صنعت آگاهی این اعتقاد کاذب را برای مردم پدید می‌آورد که آنها آزادانه سرنوشت خود و جامعه‌شان را تعیین می‌کنند... اگر روشنفکران از کارکردن برای صنعت فرهنگ سر باز زنند، این صنعت از حرکت می‌ایستد... دلش را خوش می‌کرد سلیقه‌اش بهتر از نازی‌هاست و ذهنیت دموکراتیک خویش را با خریدن آنچه نازی‌ها رو به انحطاط می‌خواندند، نشان دهد... در اینجا هم عده‌ای با یکی‌کردن ادبیات متعهد با ادبیات حزبی به هر نوعی از تعهد اجتماعی در ادبیات تاخته‌اند ...