«تاریخ طبیعی زوال: تاملاتی درباره سوژه ویران» نوشته بارانه عمادیان توسط نشر بیدگل به چاپ چهارم رسید.

تاریخ طبیعی زوال: تاملاتی درباره سوژه ویران بارانه عمادیا

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر،‌ چاپ چهارم کتاب «تاریخ طبیعی زوال: تاملاتی درباره سوژه ویران» با شمارگان هزار نسخه، ۱۶۰ صفحه (قطع جیبی) و بهای ۱۶ هزار تومان منتشر شده است. چاپ نخست این کتاب با شمارگان هزار و ۱۰۰ نسخه و بهای ۶ هزار و ۵۰۰ تومان در سال ۱۳۹۱ و چاپ پیشین (سوم) این کتاب با شمارگان هزار نسخه و بهای ۱۲ هزار تومان در سال ۱۳۹۶ در دست مخاطبان قرار گرفته بودند.

نویسنده در ابتدای کتاب بیان می‌کند که در این اثر قرار است سویه‌های فلسفی و تاریخی مفهوم «ویرانگی» بررسی شود. خود این مفهوم ویرانگی، در دل تاریخ و در حوزه‌هایی چون نقاشی و فلسفه انتقادی جای داشته است.

مهم‌ترین کسی در موضوع «ویرانگی» به طور اساسی کار فکری کرده «والتر بنیامین» اندیشمند شهیر آلمانی است. او در کتاب‌های «خاستگاه نمایش سوگناک آلمانی» و «پروژه پاساژها» این مفهوم را مورد واکاوی قرار داده است. پس از بنیامین تئودور آدورنو نیز به تاسی از او، بر این مفهوم کار کرده است.

بارانه عمادیان برای نگارش کتاب «تاریخ طبیعی زوال» تالیفات بنیامین و آدورنو در این موضوع را مورد خوانش و بررسی عمیق قرار داده و شرحی مختصر و دقیق از این تالیفات را در بخشی از این کتاب به مخاطب ارایه می‌کند.

ماهیت «ویرانی» را می‌توان به صورت چند رشته‌ای و یا میان‌رشته‌ای مثلا از زاویه نگاه، فلسفه هنر، هنر و یا تاریخی بررسی کرد، اما به طور کل این مفهوم نمادی از «امر منفی» در مدرنیته است. زوال در واقع روی دیگر «پیشرفت» است، یعنی همزمان با گسترش شهرها و ساختمان‌ها ما مشغول ساخت ویرانه‌ها نیز هستیم.

ایدۀ تاریخ ـ طبیعی، حیاتِ ابژه را که همان تخریبِ آن توسط امرِ کلی است، به نمایش می‌گذارد و فرآیندِ تاریخی را به نوعی تجربه بدل می‌کند. در این معنا، مفاهیم رسالتِ آشکار ساختنِ خشونتی را بر دوش می‌کشند که امرِ کلی بر امرِ خاص یا جزئی روا داشته است. فلسفه باید شکلِ بیانِ رنج را به خود بگیرد، تا بتواند رنجِ جهان را در قالبِ زبان بریزد. وحدتِ کاذبی که امورِ خاص را ذیل یک تمامیت گردهم می‌آورد، رنجِ سرکوب را در خود حمل می‌کند. ضرورتِ به زبان آوردنِ این رنجِ، شرطِ امکانِ هر حقیقتی است.

«تاریخ طبیعی زوال» کتاب کوچکی در بررسی مفهوم ویرانی است، اما موضوع اصلی و سرنخ‌ها را برای مخاطب عیان کرده و مهم‌ترین مطالعات پیشینی صورت گرفته در این موضوع را نیز معرفی می‌کند، به ویژه آن‌که در یکی از فصل‌ها موضوع مطالعه به فضای شهری آشنایی چون شهر تهران نزدیک می‌شود.

«ایده تاریخ طبیعی»، «تاریخ – طبیعی رنج»، «از تاریخ – طبیعی به ویرانه‌ها»، «ویرانه، پشت شیشه ویترین»، «بازگشت «هاله» در هیات ارزشِ نمایشی مازاد»، «بازگشت جاودان بازی»، «ماخولیا و بوطیقای ویرانگی»، «ساختن ویرانه‌ها، یادداشتی درباره تهران»، «ویرانه همچون محصول پیشرفت»، «بشر، بله اما چه کسی؟»، «پرسه زنی در دلِ ویرانه‌های شهری»، «یادداشت‌های زیر زمینی از تاثرات ویرانی»، «واریاسیون‌هایی بر ویرانگی» و «سودای ماخولیا» عناوین سرفصل‌های این کتاب است.

بارانه عمادیان دکترای فلسفه دارد و «سیاست کافکا: آستانه‌های قانون و میل» و ترجمه کتاب «عشق رمانتیک: درک روانشناسی عشق رمانتیک» نوشته رابرت‌ الکس جانسن از دیگر کتاب‌های منتشر شده اوست.

................ هر روز با کتاب ...............

معمار چین نوین است... افراطیونِ طرفدار انقلاب فرهنگی و جوخه‌های خاص آنها علاوه بر فحاشی در مطبوعاتِ تحت امر، به فرزندان او که در دانشگاه درس می‌خواندند حمله بردند و یکی از آنها را از پنجره به بیرون انداختند که منجر به قطع نخاع او شد... اولین و مهمترین درخواست او از آمریکایی‌ها (پس از توافق) نه وام بود و نه تجهیزات و نه تجارت، بلکه امکان اعزام دانشجو به دانشگاه‌های معتبر آمریکایی بود... می‌دانست عمده تغییرات، تدریجی است و رفتار پرشتاب، ممکن است نتیجه عکس دهد ...
بازی‌های معمول در مدرسه مجاز بود، ولی اگر خدای ناکرده کسی سوت می‌زد، واویلا بود... جاسوسی و خبرچینی از بچه‌ها و معلمان نزد مدیریت مدرسه معمول بود... تعبد و تقید خود نسبت به مذهب را به تقید به سازمان تبدیل کردند... هم عرفان توحیدی دارد، هم مارکسیستی است، هم لنینیستی، هم مائوئیستی، هم توپاماروبی و هم چه‌گوارایی...به این نتیجه رسیدند که مبارزه با مجاهدین و التقاط آنان مهم‌تر از مبارزه با سلطنت پهلوی است ...
تلاش و رنج یک هنرمند برای زندگی و ارائه هنرش... سلاح اصلی‌اش دوربین عکاسی‌اش بود... زندانی‌ها هویت انسانی خود را از دست می‌دادند و از همه‌چیز تهی می‌شدند... وقتی تزار روسیه «یادداشت‌هایی از خانه مردگان» را مطالعه کرد گریه‌اش گرفت و به دستور او تسهیلاتی برای زندان‌های سیبری قایل شدند... نخواستم تاریخ‌نگاری مفصلی از اوضاع آن دوره به دست بدهم... روایت یک زندگی ست، نه بیان تاریخ مشروطیت... در آخرین لحظات زیستن خود تبدیل به دوربین عکاسی شد ...
هجوِ قالیباف است... مدیرِ مطلوبِ سیستم... مدیری که تمامِ بهره‌اش از فرهنگ در برداشتی سطحی از دو مفهومِ «توسعه» و «مذهب» خلاصه می‌شود... لیا خودِ امیرخانی‌ست که راوی‌اش این‌بار زن شده‌است تا برای تهران مادری کند؛ برای پسربچه‌ی معصومی که پیرزنی بدکاره است در یک بن‌بستِ سی‌ساله... ما را به جنگِ اژدها می‌برد امّا می‌گوید تمامِ سلاحم «چتربازی» است و «شاش بچّه» و... کارنامه‌ی امیرخانی و کارنامه‌ی جمهوری اسلامی بهترین نشان‌دهنده‌ی تناقض در مسئله‌شان است ...
بازخوانی ماجراهای چپ مارکسیست- لنینیست که از دهه ۲۰ در ایران ریشه دواند... برای انزلی و بچه‌های بندرپهلوی تاریخ می‌نویسد... تضاد عشق و ایدئولوژی در دوران مبارزه... گاهی قلم داستان‌نویسانه‌اش را زمین می‌گذارد و می‌رود بالای منبر وعظ. گاهی لیدر حزب می‌شود و می‌رود پشت تریبون. گاه لباس نصیحت‌گری می‌پوشد... یکی از اوباش قبل از انقلاب عضو کمیته می‌شود... کتاب پر است از «خودانتقادی» ...