به گزارش ایبنا، رمان «وصیت‌­ها» تاز‌ه‌­ترین اثر مارگارت آتوود، برنده جایزه من­‌بوکر 2019 از سوی انتشارات جمهوری به چاپ رسید.

وصیت‌­های مارگارت آتوود ترجمه شد

این رمان حدود سه ما پیش در آمریکا و انگلیس به طور همزمان منتشر و به زودی با استقبال مخاطبان مواجه شد. فروشگاه کتاب آمازون در گزارشی که بهترین کتاب‌های سال 2019 را اعلام کرد، کتاب وصیت‌ها نوشته مارگارت آتوود را در راس فهرست ارائه شده اعلام کرد.

در این داستان متوجه می‌شویم که 15 سال گذشته است و حکومت گیلیاد همچنان پابرجاست. بخشی از داستان به سرگذشت پنهان عمه لیدیا مربی اخلاق ندیمه‌ها می‌پردازد. او به روایت حوادث زمان شروع حکومت گیلیاد می‌پردازد و سرگذشت خود را برای خوانندگان ناشناس تعریف می‌کند. او که روزی قاضی‌ای معروف و حقوقدانی حامی زنان بوده است، چگونه به عمه لیدیا خدمتگزار وفادار حکومت گیلیاد تبدیل شده است. دو روایتگر دیگر داستان دو دختر به نام‌های اگنس و دیزی هستند. اگنس دختری پرهیزکار که از کودکی در گیلیاد بزرگ شده است و دیزی دختری با شور و هیجان نوجوانانه که در کانادا بزرگ شده و روحیه‌ای برخلاف اگنس خلافکارانه دارد.

مارگارت آتوود، نویسنده، شاعر، داستان‌نویس و منتقدِادبی کانادایی است. تاکنون بیش از پنجاه کتاب داستان، شعر، مقالات انتقادی و رمان‌های مصور از این فعال سیاسی هشتاد ساله در بیش از چهل‌وپنج کشور دنیا چاپ شده است. آتوود سال 2000 با رمان «آدمکش کور» موفق به کسب جایزه‌ ادبی من‌بوکر شد. او در سال 1985 نیز جایزه ادبی آرتورسی‌کلارک را برای کتاب «سرگذشت ندیمه» کسب کرد. او کتاب «وصیت‌ها» را که ادامه‌ای بر داستان سرگذشت ندیمه است، در سال 2019 منتشر و مجدداً موفق به کسب جایزه‌ من‌بوکر، یکی از معتبرترین جایزه‌‌های ادبی جهان شد. او همچنین جوایز دیگری مانند جوایز گیلر، ایمپک دوبلین را هم در کارنامه ادبی خود دارد. از جمله کتاب‌های او «سرگذشت ندیمه»، «آدمکش کور»، «عروس فریبکار»، «گریس دیگر» و «چشم گربه» است که پیش از این در ایران به چاپ رسیده است. کتاب «وصیت‌ها» در ایران برای نخستین بار از نشر جمهوری منتشر شده است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:
«اگر بدانید ذهن چقدر سریع در غیاب دیگران خسته می‌شود، تعجب خواهید کرد. یک آدم تنها انسان کاملی نیست. ما در ارتباط با دیگران موجود هستیم. من یک نفر بودم: من خطر هیچ‌کس نبودن را به جان خریدم.
وقتی شما در تاریکی و تنهایی خفه شده‌اید، زمان متفاوت می‌گذرد. طولانی‌تر است، نه می‌دانی کِی خوابی و نه کِی بیدار.»

«وصیت‌ها»، اثر مارگارت آتوود با ترجمه محمدرضا صالحی در 512 صفحه و به بهای 79 هزار تومان از سوی انتشارات جمهوری به چاپ رسیده است.

................ هر روز با کتاب ...............

وقتی می‌خواهم تسلیم شوم یا وقتی به تسلیم‌شدن فکر می‌کنم، به او فکر می‌کنم... یک جریان به‌ظاهر بی‌پایان از اقتباس‌ها است، که شامل حداقل ۱۷۰ اجرای مستقیم و غیرمستقیم روی صحنه نمایش است، از عالی تا مضحک... باعث می شود که بپرسیم، آیا من هم یک هیولا هستم؟... اکنون می‌فهمم خدابودن چه احساسی دارد!... مکالمه درست درمورد فرانکنشتاین بر ارتباط عمیق بین خلاقیت علمی و مسئولیت ما در قبال خود و یکدیگر متمرکز خواهد شد ...
همسایه و دوست هستند... یک نزاع به‌ظاهر جزیی بر سر تفنگی قدیمی... به یک تعقیب مادام‌العمر تبدیل می‌شود... بدون فرزند توصیف شده، اما یک خدمتکار دارد که به‌نظر می‌رسد خانه را اداره می‌کند و به‌طرز معجزه‌آسایی در اواخر داستان شامل چندین فرزند می‌شود... بقیه شهر از این واقعیت که دو ایوان درحال دعوا هستند شوکه شده‌اند و تلاشی برای آشتی انجام می‌شود... همه‌چیز به مضحک‌ترین راه‌هایی که قابل تصور است از هم می‌پاشد ...
یک ریسه «ت» پشت سر هم ردیف می‌کرد و حسابی آدم را تف‌کاری می‌کرد تا بگوید تقی... قصه‌ی نویسنده‌ی «سایه‌ها و شب دراز» است که مرده است و زنش حالا دست‌نویس پانصد ششصدصفحه‌ای آن داستان را می‌دهد به فرزند خلف آن نویسنده‌ی مرحوم... دیگر حس نمی‌کردم که داوود غفارزادگان به من نارو زده... عاشق شدم، دانشجو شدم، فعالیت سیاسی کردم، از دانشسرا اخراج شدم... آسمان ریسمان نمی‌بافد؛ غر می‌زند و شیرین تعریف می‌کند... ...
جهل به ماهیت درد باعث انواع نظریه‌پردازی‌ها و حتی گمانه‌زنی‌ها شده... دوگانه‌انگاری باعث شده آثار مربوط به درد غالباً یا صرفاً به جنبه‌ی فیزیکی بدن بپردازند یا فقط به بعد ذهنی-روانی... درد حتی سویه‌های فرهنگی هم دارد و فرهنگ‌های مختلف در تجربه‌ی درد و شدت و ضعف آن تأثیرگذارند... انسان فقط با درد خودش سروکار ندارد. او با درد دیگران هم مواجه می‌شود... سازوکار درمان نیز به همان اندازه اهمیت دارد؛ یعنی بررسی این مسئله که چگونه سازوکار درد متوقف می‌شود ...
من با موراکامی (بی‌آنکه روحش خبر داشته باشد!) صیغه برادرخواندگی خوانده‌ام!... اغلب شخصیت‌های موراکامی، به‌ویژه در رمان‌ها جوان‌های ۳۵، ۳۶‌ساله‌ای هستند منزوی، زخم‌خورده، گریزان از زندگی عادی کارمندی مثلا و در جست‌وجوی هویت و حل مشکل خود... دست به چه کاری می‌زنی که معنای وجود خود را در دنیایی آشکارا بی‌معنا دریابی؟ آیا آن را چنان‌که هست، می‌پذیری، یا با تمام قوا می‌کوشی دریابی چرا چنین است؟... رمان شبیه جنگل‌کاری است و نوشتن داستان کوتاه مثل ایجاد باغ ...