به گزارش ایبنا، رمان «وصیت‌­ها» تاز‌ه‌­ترین اثر مارگارت آتوود، برنده جایزه من­‌بوکر 2019 از سوی انتشارات جمهوری به چاپ رسید.

وصیت‌­های مارگارت آتوود ترجمه شد

این رمان حدود سه ما پیش در آمریکا و انگلیس به طور همزمان منتشر و به زودی با استقبال مخاطبان مواجه شد. فروشگاه کتاب آمازون در گزارشی که بهترین کتاب‌های سال 2019 را اعلام کرد، کتاب وصیت‌ها نوشته مارگارت آتوود را در راس فهرست ارائه شده اعلام کرد.

در این داستان متوجه می‌شویم که 15 سال گذشته است و حکومت گیلیاد همچنان پابرجاست. بخشی از داستان به سرگذشت پنهان عمه لیدیا مربی اخلاق ندیمه‌ها می‌پردازد. او به روایت حوادث زمان شروع حکومت گیلیاد می‌پردازد و سرگذشت خود را برای خوانندگان ناشناس تعریف می‌کند. او که روزی قاضی‌ای معروف و حقوقدانی حامی زنان بوده است، چگونه به عمه لیدیا خدمتگزار وفادار حکومت گیلیاد تبدیل شده است. دو روایتگر دیگر داستان دو دختر به نام‌های اگنس و دیزی هستند. اگنس دختری پرهیزکار که از کودکی در گیلیاد بزرگ شده است و دیزی دختری با شور و هیجان نوجوانانه که در کانادا بزرگ شده و روحیه‌ای برخلاف اگنس خلافکارانه دارد.

مارگارت آتوود، نویسنده، شاعر، داستان‌نویس و منتقدِادبی کانادایی است. تاکنون بیش از پنجاه کتاب داستان، شعر، مقالات انتقادی و رمان‌های مصور از این فعال سیاسی هشتاد ساله در بیش از چهل‌وپنج کشور دنیا چاپ شده است. آتوود سال 2000 با رمان «آدمکش کور» موفق به کسب جایزه‌ ادبی من‌بوکر شد. او در سال 1985 نیز جایزه ادبی آرتورسی‌کلارک را برای کتاب «سرگذشت ندیمه» کسب کرد. او کتاب «وصیت‌ها» را که ادامه‌ای بر داستان سرگذشت ندیمه است، در سال 2019 منتشر و مجدداً موفق به کسب جایزه‌ من‌بوکر، یکی از معتبرترین جایزه‌‌های ادبی جهان شد. او همچنین جوایز دیگری مانند جوایز گیلر، ایمپک دوبلین را هم در کارنامه ادبی خود دارد. از جمله کتاب‌های او «سرگذشت ندیمه»، «آدمکش کور»، «عروس فریبکار»، «گریس دیگر» و «چشم گربه» است که پیش از این در ایران به چاپ رسیده است. کتاب «وصیت‌ها» در ایران برای نخستین بار از نشر جمهوری منتشر شده است.

در بخشی از کتاب می‌خوانیم:
«اگر بدانید ذهن چقدر سریع در غیاب دیگران خسته می‌شود، تعجب خواهید کرد. یک آدم تنها انسان کاملی نیست. ما در ارتباط با دیگران موجود هستیم. من یک نفر بودم: من خطر هیچ‌کس نبودن را به جان خریدم.
وقتی شما در تاریکی و تنهایی خفه شده‌اید، زمان متفاوت می‌گذرد. طولانی‌تر است، نه می‌دانی کِی خوابی و نه کِی بیدار.»

«وصیت‌ها»، اثر مارگارت آتوود با ترجمه محمدرضا صالحی در 512 صفحه و به بهای 79 هزار تومان از سوی انتشارات جمهوری به چاپ رسیده است.

................ هر روز با کتاب ...............

گویی انسان‌ها ترمزِ خود را از دست داده‌اند و آن کُدِ اخلاقی که نگهبان عقل سلیم بود، فروریخته است. در دنیای امروز، همه می‌خواهند فاشیست باشند؛ یعنی می‌خواهند نفرت، محورِ زندگی‌شان باشد... ما با گوشت و پوست خود احساس کردیم «دیگری» بودن چه معنایی دارد... نوشتن پاسخی است به بی‌عدالتی‌هایی که ما را احاطه کرده‌اند، و در عین حال، ستایشی است از زیبایی زندگی و شادی‌هایش ...
انسان‌ها با ترس، طمع، امید، حسرت و مقایسه زندگی می‌کنند و همین احساسات، حتی در آگاه‌ترین افراد، تصمیم‌های مالی را شکل می‌دهد. از این منظر، «روان‌شناسی پول» بیش از آنکه درباره پول باشد، کتابی درباره انسان معاصر و رابطه پرتنش او با مفهوم ثروت و دارایی است... اوزل به‌جای ارائه نسخه‌های مستقیم یا توصیه‌های دستوری، تجربه زندگی سرمایه‌گذاران، کارآفرینان، میلیاردرها و حتی افراد عادی را روایت می‌کند و از دل این داستان‌ها روایت خود را برمی‌سازد و بحث را به پیش می‌راند ...
جنگیدن با فرهنگ کار عبثی است... این برادران آریایی ما و برادران وایکینگ، مثل اینکه سحرخیزتر از ما بوده‌اند و رفته‌اند جاهای خوب دنیا مسکن کرده‌اند... ما همین چیزها را نداریم. کسی نداریم از ما انتقاد بکند... استالین با وجود اینکه خودش گرجی بود، می‌خواست در گرجستان نیز همه روسی حرف بزنند...من میرم رو میندازم پیش آقای خامنه‌ای، من برای خودم رو نینداخته‌ام برای تو و امثال تو میرم رو میندازم... به شرطی که شماها برگردید در مملکت خودتان خدمت کنید ...
اگر بخواهم فیلمی بسازم که بگویم دروغ چیز بدی است باور نمی‌کنند، چون دروغ یک امر جاری در این مملکت است. قبحش از بین رفته... ما بچه‌مسلمان بودیم. اما می‌گفتند این مسلمان نیست... وقتی به آدمی که در کار سینماست می‌گویند اجازه کار نداری، یعنی با شکنجه او را می‌کشند... می‌توانند من را زمین بزنند اما نمی‌توانند من را روی زمین نگه دارند، من بلند می‌شوم... فردین عاشقانه مردم را دوست داشت ...
غالباً خشونتِ خود را زیر نام «دفاع از خود» پنهان می‌کنند. باتلر می‌پرسد: این «خود» کیست که حق دارد برای دفاع از بقای خود، دیگری را نابود کند؟ او پیشنهاد می‌دهد که ما باید «خود» را نه به عنوان یک فردِ مجزا، بلکه به عنوان بخشی از یک کلِ پیوسته تعریف کنیم. اگر من به تو آسیب بزنم، درواقع به ساختاری که بقای خودم به آن وابسته است آسیب زده‌ام ...