جایزه ادبی دوبلین کتاب «شیرفروش» نوشته آنا برنز [Anna Burns] را به عنوان برنده جایزه بین‌المللی ادبی دوبلین ۲۰۲۰ معرفی کرد.

شیرفروش آنا برنز [Anna Burns]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، آنا برنز نویسنده ایرلندی به عنوان برنده جایزه بین‌المللی ادبی دوبلین انتخاب شد. او برای رمان «شیرفروش» این جایزه را دریافت و جایزه ۱۰۰ هزار پوندی این رقابت را که بزرگ‌ترین جایزه ادبی برای یک رمان به زبان انگلیسی است از آن خود کرد.

آنا برنز نخستین نویسنده از ایرلند شمالی و چهارمین نویسنده زنی است که این جایزه معتبر ادبی را در تاریخ ۲۵ ساله آن دریافت می‌کند. به‌طور معمول نامزدهای این رقابت ادبی از سوی کتابداران شهرهایی از سراسر جهان انتخاب می‌شوند تا از نویسندگان و مترجمان تقدیر کنند.

نام برنده امسال در رویدادی آنلاین به عنوان بخشی از جشنواره بین‌المللی ادبیات دوبلین اعلام شد. این جشنواره به صورت آنلاین تا ۲۸ اکتبر ادامه دارد.این‌جایزه هر سال توسط اوون کیگان رییس شورای شهر دوبلین اهدا می‌شود، اما امسال به دلیل شیوع کرونا برگزار کنندگان قادر نبودند تا از برنده دعوت کنند به دوبلین سفر کند و وی در حالی که در خانه‌اش در انگلستان حضور داشت این جایزه را دریافت کرد. در این مراسم سفیر ایرلند در بریتانیا جایزه این نویسنده ایرلندی را به دستش داد.

آنا برنز در بلفاست در ایرلند شمالی متولد شده و تاکنون سه رمان نوشته است. «هیچ استخوانی»، «تعمیرات جزیی» و «شیرفروش». وی یک رمان کوتاه نیز با عنوان «تقریبا قهرمان» در کارنامه‌اش دارد. وی با «هیچ استخوانی» برنده جایزه یادبود وینفرد هالتبای شد و به فهرست نهایی جایزه اورنج نیز راه یافت. «شیرفروش» سال ۲۰۱۸ موفق به کسب جایزه بوکر شد.

«شیرفروش» در شهری بدون نام می‌گذرد شهری که برای زندگی یک زن ۱۸ ساله جای خطرناکی است و مردی بزرگسال قصد سوء‌استفاده از وی را دارد. نتایج شایعه‌پراکنی‌ها در شهر می‌تواند عواقب وحشتناکی به بار بیاورد.

«شیرفروش» از سوی کتابخانه‌های بریتانیا، آمریکا و آلمان به عنوان نامزد دریافت این جایزه انتخاب و معرفی شده بود. در فهرست نهایی این رقابت ۱۰ کتاب جای داشتند که نویسندگانشان از کانادا، فرانسه، هند، ایران، ایرلند، لهستان، بریتانیا و آمریکا بودند. نویسنده ۸ عنوان از این کتاب‌ها زن بودند.

«گاو آهن خود را روی استخوان مرده بکش» نوشته اولگا توکارچوک برنده نوبل سال پیش نامزد فینالیست لهستانی در این فهرست بود.

................ هر روز با کتاب ...............

او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...
دوران قحطی و خشکسالی در زمان ورود متفقین به ایران... در چنین فضایی، بازگشت به خانه مادری، بازگشتی به ریشه‌های آباواجدادی نیست، مواجهه با ریشه‌ای پوسیده‌ است که زمانی در جایی مانده... حتی کفن استخوان‌های مادر عباسعلی و حسینعلی، در گونی آرد کمپانی انگلیسی گذاشته می‌شود تا دفن شود. آرد که نماد زندگی و بقاست، در اینجا تبدیل به نشان مرگ می‌شود ...
تقبیح رابطه تنانه از جانب تالستوی و تلاش برای پی بردن به انگیره‌های روانی این منع... تالستوی را روی کاناپه روانکاوی می‌نشاند و ذهنیت و عینیت او و آثارش را تحلیل می‌کند... ساده‌ترین توضیح سرراست برای نیاز مازوخیستی تالستوی در تحمل رنج، احساس گناه است، زیرا رنج، درد گناه را تسکین می‌دهد... قهرمانان داستانی او بازتابی از دغدغه‌های شخصی‌اش درباره عشق، خلوص و میل بودند ...