اگرچه «ماجراهای آلاسکا سندرز» با فروش بیش از 450هزار نسخه پرفروش‌ترین کتاب فرانسه در سال 2022 شد، اما رتبه‌ی اول پرفروشترین نویسنده به گیوم موسو [Guillaume Musso] رسید.

گیوم موسو [Guillaume Musso] آنجلیک» [angelique]

به گزارش کتاب نیوز به نقل از مهر، گیوم موسو با فروش بیش از یک میلیون نسخه کتاب در فرانسه در سال ۲۰۲۲، برای دوازدهمین سال پیاپی، عنوان پرفروش‌ترین نویسنده سال را کسب کرد.

ناشر وی از این دستاورد به عنوان یک دستاورد بی‌سابقه برای نویسنده‌ای یاد کرد و گفت تا به حال نشده که هیچ نویسنده ۱۲ سال متوالی رتبه یک کشورش باشد.

کتاب‌های موسو به یش از ۴۵ زبان ترجمه شده و در مجموع ۳۵ میلیون نسخه از کتاب‌های وی در سراسر جهان فروخته شده است.

وی که هر سال یک کتاب منتشر می‌کند سال ۲۰۲۲ بیستمین رمانش را با عنوان «آنجلیک» [angelique] منتشر کرد. این رمان که آغاز پاییز وارد بازار کتاب فرانسه شد، داستانی تعلیق‌آمیز دارد و در پاریس و ونیز می‌گذرد و شخصیت اصلی آن پلیسی بازنشسته است.

موسو ۴۸ ساله در سال ۲۰۰۳ تصادفی شدید را تجربه کرد و همین تصادف موجب شکل گیری رمان «و پس از...» شد که در مورد مردی است که از مرگ بازگشته است. وی سال ۲۰۰۴ با انتشار این کتاب به پرفروش‌ترین نویسنده فرانسوی بدل شد و این موفقیت را هر سال با کتاب‌های دیگرش چون «دختر کاغذی»، «سنترال پارک»، «دختر و شب»، «آوای فرشته» «زندگی مخفیانه نویسندگان» و «ناشناخته‌های سن» دنبال کرده است.

البته موسو این عنوان را با فروش کتاب‌های مختلف خود کسب کرده است.

اگر بخواهیم یک کتاب به تنهایی را از نظر فروش بررسی کنیم عنوان پرفروش‌ترین کتاب‌ها را باید بررسی کنیم.

این در حالی است که در آغاز ۲۰۲۲ کتاب‌فروشان و ناشران فرانسوی با انتشار آماری که حکایت از افزایش ۱۲.۵ درصدی در مقایسه با سال ۲۰۲۰ داشت، تنها در آغاز سال یعنی در ماه‌های ژانویه و فوریه انتشار ۵۴۵ عنوان رمان جدید را در برنامه گذاشتند که به معنی افزایشی نزدیک به ۱۰درصدی در مقایسه با سال پیش از آن بود.

در آغاز سال تحصیلی جدید یعنی در ماه‌های آگوست و سپتامبر نیز ۴۹۰ رمان با وجود نگرانی‌هایی که برای قیمت و کمبود کاغذ وجود داشت منتشر شد.

اما فهرست پرفروش‌ترین کتاب‌های سال ۲۰۲۲ فرانسه نیز این‌چنین است:

جوئل دیکر [Joël Dicker] نویسنده ۳۷ ساله سوییسی با کتاب «ماجراهای آلاسکا سندرز» [sanders deutsch erscheinungsdatum] که ششمین رمان وی است، بیش از ۴۵۰ هزار نسخه فروخت.

جوئل دیکر [Joël Dicker] ماجراهای آلاسکا سندرز» [sanders deutsch erscheinungsdatum]

گیوم موسو نیز با فروش ۳۶۰ هزار نسخه از رمان جدیدش «آنجلیک» که بیستمین رمانش است، در رتبه دوم این لیست است.

پی‌یر لوماتر با «دنیای بزرگ» هرچند در چاپ اول ۱۲۰ هزار نسخه از این کتاب را به بازار فرستاد اما پس از ۱۱ ماه در انتهای سال فروش این کتاب به بیش از ۳۲۰ هزار نسخه رسید.

جولیانو د امپولی مشاور سیاسی سابق رییس شورای ایتالیا نیز با اولین رمانش با عنوان «مغ کرملین» که در فهرست جوایز ادبی سال از جمله گنکور حضور داشت و برنده جایزه آکادمی فرانسه شد و ظهور مقاومت‌ناپذیر افسری از کا. گ. ب. را روایت می‌کند که توسط مردانی در سایه به قدرت می‌رسد، با بیش از ۳۰۰ هزار نسخه فروش در جایگاه پرفروش‌های فرانسه ایستاد.

ویرجینی دسپنت با «احمق عزیز او» ۲۴۰ هزار نسخه فروش کرد و بریژیت ژیرو که با «سریع زندگی کردن» برنده جایزه گنکور ۲۰۲۲ شد نیز ۲۰۰ هزار نسخه از رمانش را به فروش رساند. این نویسنده ۵۶ ساله در این رمان به زنجیره وقایعی می‌پردازد که منجر به مرگ شوهرش در حادثه‌ تصادف با موتورسیکلت در سال ١۹۹۹ شد.

ویرژینی گریمالدی که از سال ۲۰۱۵ با وقار به مسیر خود ادامه می‌دهد و هر بار بالاتر از پیش می‌ایستد با فروش ۱۸۰ هزار نسخه‌ای از هشتمین رمانش «این را خواهیم داشت» در این فهرست جای دارد.

لویی فردیناند سلین اما فضای پرفروش‌ها را تغییر داده و با انتشار کتابی داستانی با عنوان «جنگ» که تاکنون منتشر نشده بود و ماه می در فرانسه به بازار آمد با فروشی ۱۷۰هزار نسخه‌ای در فهرست پرفروش‌ها ایستاده است.

نیکلا ماتیو پس از این که سال ۲۰۱۸ با کتاب «فرزندانشان پس از آنها» برنده جایزه گنکور شد، موفقیت دیگری را با انتشار رمان جدیدش «کانمارا» تجربه کرد و ۱۷۰ هزار نسخه از آن به فروش رسیده است.

سیلوین تسون با «سفید» نیز موفق شد تا فروشی ۱۷۰ هزار نسخه‌ای را ثبت کند.

املی نوتومب، لیلا سلیمانی و ژان تلو نیز با آماری بالای ۱۰۰ هزار نسخه فروش در رده‌های بعدی این فهرست جای دارند.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...